Murat ARSLAN – Nihal TÜNER ÖNEN

Öz: Bu çalışma, 2020 yılı araştırma sezonunda Phaselis antik kentinde gerçekleştirilen kazı ve yüzey araştırmalarına ilişkin bir değerlendirmeyi içerir. 24 Temmuz – 18 Aralık 2020 tarihleri arasında yürütülen kazı çalışmaları daha çok Hellenistik Tapınak, Hadrianus Kapısı ve Nekropolis alanlarında yürütülen tespit, belgeleme, kazı ile konservasyon ve restorasyona yönelik olarak gerçekleştirilmiştir. 14 Eylül – 13 Ekim 2020 tarihleri arasında yürütülen yüzey araştırmaları kapsamında kent içinde akropolis ve güney limanda; teritoryumda ise Ekizce Ares Kutsal Alanı ağırlıklı olmak üzere Kemer, Tekirova ve Çamyuva beldelerinin sınırları içerisinde çalışılmıştır.

Anahtar sözcükler: Phaselis, Hellenistik Tapınak, Hadrianus Kapısı, Nekropolis, Sayısal Belgeleme

Abstract: This study includes an evaluation of the excavations and field surveys carried out in Phaselis during the season of 2020. The studies carried out between July 24 and December 18 focused mostly on the Hellenistic Temple, Hadrian’s Gate and the Necropolis intended for documentation, excavation and restoration. The field survey carried out between September 14 and October 13 continued both in the ancient city, acropolis and the southern harbour and in the territory mainly in the Sanctuary of Ares in Ekizce, and within the borders of the towns of Kemer, Tekirova and Çamyuva.

Keywords: Phaselis, Hellenistic Temple, Hadrian’s Gate, Necropolis, Digital Imaging

Bülent İŞLER
_{https://orcid.org/0000-0001-7173-7120}

Öz: Makalenin konusunu oluşturan Bademli Kilisesi, Antalya’nın Demre (Myra) İlçesi’nin Belören köyüne bağlı Karabel Mahallesi’nin 1 km kadar kuzeydoğusunda bulunur. Bir kayalık üzerinde yer alan kilise ile birlikte vadi içinde birkaç konut, sarnıç ve tarımsal üretime yönelik işlikler tespit edilir. Daha önce herhangi bir çalışma bulunmayan yapılar ilk kez yüzey araştırmamız kapsamında ele alınmıştır. Yerleşimin en batısındaki kilise, beması trikonç (üç yapraklı yonca), naosu üç nefli bazilikal plan şemasına sahiptir. Kilisenin bema bölümünün duvarlarının bir bölümü ayakta, naos duvarları ise temel seviyesinde ulaşabilmiştir. Kilisenin beması ortada kare alan ve üç yönden kuzey, doğu ve güneyde birer apsisle sonlanır. Apsisler içten yuvarlak dıştan düz duvarla sınırlanmıştır. Batıda orta ve güney nefe giriş kapılarının söveleri yerinde korunmuştur. Kilisenin narteks bölümü bulunmaz. Kilisenin batısında büyük bir avlusunun olduğu kalan izlerden anlaşılır. Kilisenin avlusunda bir doğusunda iki olmak üzere üç sarnıcı dışında başka bir yapısı bulunmaz. Beması trikonç yapıların manastır kilisesi olduğuna dair yaygın bir inanç vardır. Nitekim bölgedeki diğer benzer planlı yapılar, duvarla çevrelenmiş alanda, ek yapılardan oluşan bir yapı topluluğu içinde yer alırlar. Bademli kilisesinde ise çevre duvarı olmadığı gibi kilise yakınında ek yapı da bulunmaz. Kilise süslemeleri bakımından oldukça sade bir düzenlemeye sahiptir. Yapının mimari özellikleri ve içinde bulunan bir konsol üzerindeki bezemeleri yapıyı MS VI. yüzyıla tarihlendirilmesini mümkün kılar. Makalede, kilisenin ayrıntılı mimari tanımının yapılması, konumu ve mimari özellikleri bakımından bölge mimarisi içindeki yerinin tartışılması amaçlanır.

Anahtar sözcükler: Likya, Doğu Roma Sanatı ve Mimarisi, Bademli Kilisesi, Trikonç kiliseler

Abstract: The Bademli Church, which is the subject of the article, is located 1 km northeast of the Karabel territory of the Belören village of Demre (Myra). An early Byzantine church, several houses, cisterns, workshops for agricultural production and three Turkish houses are found in the valley. The settlement that have not been published before have been documented for the first time with our survey. The church on a rocky hill at the west of the settlement has a three-aisled basilica with a triconch sanctuary. The roof of the church was destroyed and the walls have reached at the ground level. The sanctuary has a square in the middle, its ends with an apse in three directions in the north, east and south. The church has three doors on the west and one door on the south. At the west jambs of the north and middle doors are in situ. There is no narthex of the church. The courtyard on the west side of the church has no surrounding walls. There is a cistern in the courtyard of the church. In addition, there are two more cisterns to the east of the church. There is a widespread belief that the triconch structures are monastic churches. As a matter of fact, other similarly planned structures in the region are located in a building group consisting of additional structures in the area surrounded by walls. On the other hand, in the Bademli church there is no surrounding wall and any building near the church. Decorate the church is quite simple. The architectural features of the building and the decorations on a console inside make it possible to date the building to the 6th century. The aim of the article is to make a detailed architectural description of the church and to discuss its place in the region.

Keywords: Lycia, Byzantine Arts and Architecture, Byzantine Ornaments, Bademli Church, Triconch Churches

Hüseyin Sami ÖZTÜRK
_{https://orcid.org/0000-0002-4366-1277}

Züleyha KARTAL-ÖNEMLİ
_{https://orcid.org/0000-0001-9644-9897}

Abstract: This paper introduces a compilation of 4 unpublished inscriptions which are now at the Konuralp Archaeological Museum in Düzce province: 1) A votive offering of Ameinias’ son Ameinias and Secundus to Zeus, 2) A votive offering of Timotheos’ son Keryks Theogenes to Goddes Hecate, 3) The graves of Apphia and Mithres, 4) The graves of Iulianus’ son Marcus. The inscriptions dating to the Roman Imperial Period were gathered from Düzce region.

Keywords: Prusias ad Hypium; Bithynia; Zeus, Hecate, Funerary Inscription

Öz: Bu çalışma şu anda Düzce Konuralp Arkeoloji Müzesi’nde bulunan 4 adet yayımlanmamış yazıtın bir derlemesini tanıtmaktadır: 1) Ameinias oğlu Ameinias ve Secundus’un Zeus’a adağı, 2) Timotheos oğlu keryks Theogenes’in Tanrıça Hekate’ye adağı, 3) Apphia ve Mithres’in mezarı, 4) Iulianus oğlu Marcus’un mezarı. Roma İmparatorluk Dönemi’ne ait söz konusu yazıtlar Düzce bölgesinden toplanmıştır.

Anahtar sözcükler: Prusias ad Hypium; Bithynia; Zeus, Hecate, Mezar Yazıtı

F. Eray DÖKÜ
_{https://orcid.org/0000-0002-9797-2580}

Öz: 2012 yılında Kibyra kentinin erken yerleşimi olarak adlandırılan Uylupınar gölü kıyısındaki Seher Taşı yarımadasında başlayan araştırma süreci, günümüze kadar devam etmiştir. Araştırmaların merkezi olan Uylupınar (Erken Kibyra) yerleşimi, Tunç Çağından itibaren arkeolojik izler verir. Bu alan MÖ VII. yüzyıldan MÖ V. yüzyıla kadar ise bölgenin Demir Çağı merkezi haline gelmiştir. Araştırma süreci Kibyratis Bölgesi ovalarında, sayıca fazla höyükler ve çevrelerindeki Roma dönemi kırsal yerleşimlerinde devam etmiştir. 2017 yılı itibarıyla, Burdur ili Çavdır ve Dirmil İlçeleri arasındaki yüksek yaylalar, yeni araştırma alanı olmuştur. Bu yüksek coğrafyada, ovalardan çok daha farklı yerleşim tipleri ve ekonomik hareketliliğin arkeolojik izleri tespit edilmiştir. Yüksek yaylalar, Roma Dönemi hareketli çiftçilerinin yoğun olarak kullandığı geçici ve kalıcı yerleşimleri ile doludur. Bu yerleşimlerle koşut olarak yol güzergahları üzerinde su kaynakları ve yerleşimleri koruyan farklı tanrılara ait kaya kabartmasının belgelenmesi, antik dönem kırsal ekonomisinin ne kadar hareketli olduğunu anlatmaya başlamıştır.

Anahtar sözcükler: Kabalia/ Kabalis, Kibyratis, Roma Dönemi, Yüksek Yayla Yerleşimleri, Kaya Kabartmaları, Kaleler

Abstract: The survey, which started in 2012 on Sehertaşı peninsula by the lake Uylupınar known as early Kibyra settlement , has continued until today. Uylupınar (Early Kibyra settlement), center of the survey, has been archeologically important since Bronze Age. This area became the center of Iron Age from VIIth century BC to Vth cent. BC. The survey was carried on valleys of Kibyratis, a great deal of tumuli and the rural settlement from the Roman Period. High plateaus between Çavdır and Dirmil districts of Burdur have been the center of the survey since 2017. On these high plateaus, archeological traces of different types of settlements and economic mobility has been identified. It is seen that these areas were full of permanent and temporary settlements used by mobile farmers during the Roman Period. Also rock reliefs of different Gods, protecting water sources and settlements, have shown us how rural economy was dynamic in ancient times.

Keywords: Kabalia/Kabalis, Kibyratis, Roman Period, Highland Settlements, Rock Cut Reliefs, Fortifications

İlker IŞIK
_{https://orcid.org/0000-0003-4510-6100}

İsmail TARHAN
_{https://orcid.org/0000-0003-3353-8635}

Öz: Bu çalışmada, 2003-2008 yılları arasında Muğla İli Yatağan İlçesi’ndeki Türkiye Kömür İşletmeleri (TKİ) dekupaj sahasında yer alan Börükçü Mevkii kurtarma kazılarından çıkarılan seramik örneklerinin kil yapısı, üretim tekniği ile fırınlama sıcaklıklarının ve şartlarının tespiti için ATR-FTIR spektroskopisi tekniği kullanılmıştır. Bu çalışmanın amacı, Börükçü bölgesinden çıkarılan seramik örneklerinin mineralojik kompozisyonlarını ve fırınlama şartlarını FTIR spektroskopisinin tüm potansiyelini kullanarak tespit etmektir. Sunulan bu çalışma Börükçü Mevkii’ne ait seramik örneklerinin fırınlama şartlarının çalışıldığı ilk çalışma olma özelliğine sahiptir. 10 adet farklı seramik örneğine ait ATR-FTIR spektrumları, 1700-400 cm-1 dalga sayısı aralığında alınmıştır. 2. derece türev spektrumlarından faydalanarak (2. seviye polinomal derece ve 11. seviye Savitzky-Golay yumuşatma noktası) Börükçü’ye ait tüm seramik örneklerinin mineralojik kompozisyonu ve fırınlama sıcaklıkları başarılı bir şekilde tespit edilmiştir. Elde edilen sonuçlara göre; çalışılan seramik numunelerinin çoğu mika-tipi kilden oluştuğu ve başlıca muskovit, kuvars, alçıtaşı ve meta-smektit ve ayrıca dikkate değer miktarda bir fırınlama minerali olan diopsit içerdiği tespit edilmiştir. Ağırlıklı olarak tespit edilen muskovit, diopsit ve hematit minerallerinin varlığı sebebiyle çalışılan seramik numunelerinin çoğunun 800-950 oC arasında yükseltgen bir hava ortamında fırınlandığı tespit edilmiştir.

Anahtar sözcükler: Arkeoloji, Seramik, Fırınlama Sıcaklığı, FTIR, Mineral Karakterizasyonu, Spektroskopi

Abstract: In this study, ATR-FTIR spectroscopy technique was used for the determination of the production technique and firing temperatures and conditions and clay structure of the ceramic samples unearthed from the Börükçü Site, which is located in Turkey Coal Enterprises (TKI) decoupage field in Mugla Province, Yatagan District, excavated from rescue excavations between 2003-2008. The aim of this study is to determine the mineralogical composition and firing conditions of the ceramic samples extracted from the Börükçü area by using the full potential of FTIR spectroscopy. This presented study has the feature of being the first study in which the firing conditions of ceramic samples belonging to Börükçü Mevkii are studied. ATR-FTIR spectra of 10 different ceramic samples were taken in the wavelength range of 1700-400 cm-1. The mineralogical composition and firing temperatures of all ceramic samples belonging to Börükçü were successfully determined by using the 2nd order derivative spectra (2nd level polynomal degree and 11th level Savitzky-Golay smoothing point). According to the results obtained; most of the studied ceramic samples were composed of mica-type clay and contain mainly muscovite, quartz, gypsum and meta-smectite, as well as a considerable amount of diopsite which is a firing mineral. It was determined that most of the ceramic samples studied were fired in an oxidizing air atmosphere between 800-950 oC due to the presence of muscovite, diopsite and hematite minerals.

Keywords: Archeology, Ceramics, Firing Temperature, FTIR, Mineral Characterization, Spectroscopy

Hüseyin UZUNOĞLU
_{https://orcid.org/0000-0001-7707-4647}

Öz: Bu makalede Kaystros (Küçük Menderes) Vadisi’nin önemli yerleşimlerinden olan Tire’deki Arkeoloji Müzesi’nde korunan ve Tire Müze Müdürlüğü tarafından verilen izinle 2017 yılında kopyalanan 7 adet eski Hellence mezar yazıtı tanıtılmaktadır. Yazıtlardan ilk 6 tanesi yeni olup son yazıt I.Ephesos 3327 nolu yazıt için bir addendum niteliğindedir. Bir numaralı yazıt Ammia’nın kızı ve Lucianus’un eşi tarafından Melitine isimli bir kadın için, iki nolu yazıt C. Iulius Barnaios adında birisi tarafından Apollodotos için, üç numaralı yazıt Pythion, dört numaralı yazıt Eudemos, beş numaralı yazıt Timokrates için ve altı numaralı yazıt olasılıkla Titus Diodoros için diktirilen mezarlara aittir. 5 numaralı yazıtta geçen baba adı Morotimos ya da Morotimes/as ve 6 nolu yazıtta geçen Hypohiethousa isimleri ilk kez belgeleniyor gözükmektedir. Yedi numaralı son yazıt, I.Ephesos editörleri tarafından kısmen eksik okunmuş ve herhangi bir yorum yapılmadan bırakılmıştır. Marcus Aurelius Metrodoros ve ailesi için yaptırılan bu mezar taşının burada yeni bir edisyonu sunulmakta ve ayrıntılı olarak yorumlanmaktadır. Bölgede Pharsalos era’sının kullanılmasından ötürü 1 nolu yazıt kesin olarak MS 86 yılına tarihlendirilebilmiştir, diğer yazıtlar ise Geç Hellenistik ve Roma İmparatorluk dönemlerindendir.

Anahtar sözcükler: Tire Müzesi; Hellence Mezar Yazıtları; Küçük Menderes Vadisi; Onomastik

Abstract: In this contribution are presented 7 Greek funerary inscriptions preserved today in the depot of Tire Archaeological Museum located in the modern town of Tire, one of the most significant settlements in the Cayster Valley. The inscriptions were copied in 2017 thanks to the permission of the museum directorate. Six inscriptions are hitherto unpublished, while the last one (no.7) is an addendum to I.Ephesos 3327. No. 1 is the grave stone of Melitine, the daughter of Ammia and the wife of Lucianus; No. 2 is inscribed for Apollodotos by a certain C. Iulius Barnaios; No. 3, 4, 5 and 6 are the funerary stelai of Pythion, Eudemos, Timokrates and Titus Diodoros respectively. The personal names of Morotimos or Morotimes attested in no. 5 and Hypohiethousa in no. 6 seem new. The last inscription (no. 7) was recorded partly missing by the editors of I.Ephesos and is left with no commentary. In this paper, a new edition and a detailed criticus apparatus are provided for this grave stone of Marcus Aurelius Metrodoros and his family. Since it is known that the Pharsalos Era was commonly used in the region, we can date the inscription no. 1 to 86 AD with certainty, while the rest of them are from the Late Hellenistic and Roman Imperial Periods.

Keywords: Tire Museum; Greek Funerary Inscriptions; Cayster Valley; Onomastics

Michael D. YILMAZ
_{https://orcid.org/0000-0003-1908-5537}

Öz: Parion, Troas Bölgesinde Propontis’in Asya kıyısında kurulmuş bir koloni kenti olmakla beraber birçok diğer koloni kenteri gibi ticaret yollarına hakim, yakınlarında su kaynakları ve verimli bir hinterland bulunan bir yarımada üzerinde kurulmuştur. Yaşam bahşetme özellikleri ile su kaynağı olan nehirler büyük önem taşımaktadır. Bu bağlamda Parion’da: Hermotos ve Rhesos olmak üzere iki nehir bilinmektedir. Bu iki nehir Parionlulara içecek su ve yiyecek balık yanı sıra verimli tarım arazilerinin (sulama kanalları ile yapay olarak veya doğal şekillerde) oluşmasını sağlayarak Parion’da yaşamı doğrudan etkilemiş ve mümkün kılmışlardır. Bu makalenin amacı kentin su kaynağı olarak nehirleri antik ve modern kaynaklarda Parion ve antik dünya kapsamında sunulan tarihi coğrafya ve hidrografi bilgileri ışığında nehirleri tekrar saptamak ve tanımlamaktır.

Anahtar sözcükler: Troas, Parion, Nehir, Hermotos (?), Rhesos (Rhoeites)

Abstract: Parion, a colony founded on the Asiatic shore of the Propontis in the Troas Region, similar to most colony cities was founded on a cape overlooking trade routes and adjacent to a fertile hinterland and a water source. The water sources, the vitalizing rivers are of the utmost importance. Two rivers are known in Parion: the Hermotos and Rhesos. These two rivers which by granting the Parianoi water to drink and fish to eat along with providing fertile agricultural lands (through feeding the plains either by irrigation channels or in a natural manner) have directly effected and ensured life in Parion. This paper aims to re-establish the ancient knowledge regarding rivers as the source of the water required by the city by referring to ancient geographical and hydrographical information provided by ancient and modern sources for Parion as well as the ancient world.

Keywords: Troas, Parion, River, Hermotos (?), Rhesos (Rhoeites)

Muzaffer DEMİR
_{https://orcid.org/0000-0001-7270-2317}

Öz: Eski Yakın Doğu devletlerinde MÖ III. binyılın ikinci yarısından itibaren resmi yazışmalarla ilgili çok sayıda delil günümüze kadar ulaşmıştır. Devletlerin merkezi yönetimleriyle hem eyaletlerdeki resmi görevlileri veya vasalları hem de yabancı devlet yöneticileri arasında gerçekleşen bu yazışmalar imparatorluk hızlı posta sisteminin nasıl yürütüldüğü sorusunu aklımıza getirmektedir. Bu devletler posta hizmetlerini güvenli, verimli ve hızlı bir şekilde yürütebilmek için ana yol güzergâhlarının altyapı çalışmalarına önem vermiş olmalıdır. Hatta özellikle Kraliyet yolları üzerinde belli aralıklarda posta istasyonları ve dinlenme yerleri kurdurmuşlar, buraları gerekli binek hayvanları ve görevlilerle donatmışlardır. Bu istasyonlar aracılığıyla mesajlar çok daha hızlı bir şekilde ulaştırılmıştır. Her bir istasyon aralığında at ve ulaklar yenilenmiştir. Devletlerarasındaki yazışmalarla ilgili delillerin bolluğuna rağmen, böylesine bir posta hizmetinin varlığı ve işlevselliği ile ilgili yeterli deliller sadece Yeni-Asur ve Pers Akhaimenid İmparatorlukları döneminden gelmektedir. Biz bu çalışmamızda her iki İmparatorlukta yürütülen aktarmalı hızlı posta sisteminin detaylarını açıklamaya çalışacağız. Bu sayede Pers Akhaimenid İmparatorluğu’nun geniş topraklarında irtibat kurma ve haberleş­menin özellikle Pers kraliyet yolları ana güzergâhları üzerinde çok daha fazla mümkün kılındığını ön göreceğiz.

Anahtar sözcükler: Kraliyet Yazışmaları, Posta sistemi, Yeni-Asur, Pers, Akhaimenid

Abstract: Lots of evidence of official correspondence from the Ancient Near East states has reached to present day starting from the second half of the IIIrd millennium BC. These correspondences not only between the central governments of the states and both officials or their vassals but also with the foreign state administrators raise the question of how the imperial express post system was being carried out. These states should have given importance to the infrastructure works of the main road routes in order to carry out the postal services safely, efficiently and quickly. They even erected post-stations and resting places, especially on the Royal roads, at certain intervals and equipped them with horses and men to take care of them. Messaging was delivered much faster by means of these stations. Each horse and man at these intervals was renewed. It is even said that the night-messengers succeeded the day-messengers in relays. Despite the abundance of evidence on correspondence between states, the sufficient evidence for the existence and functionality of such a high speed relay post comes from the Neo-Assyrian and Persian Achaemenid empires. In this study, we will try to explain the details of the high speed relay post service carried out in both of the Empires. It is also assumed that the connectivity and communication within the vast territorial extent of the Persian Achaemenid Empire had been enabled to a great deal especially along the main routes of Persian royal road.

Keywords: Royal Correspondence, Postal Service, New-Assyrian, Persian, Achaemenid

Pınar PINARCIK
_{https://orcid.org/0000-0002-6757-1719}

Öz: Mitler evrenin ve canlıların varoluşu üzerine oluştukları toplumun düşüncesini ve inancını kuşaktan kuşağa aktarırken zamana ve mekâna göre değişim gösteren simgesel ve kutsal ağırlığı olan anlatılardır. İnceleme konumuz olan tanrıça Uttu özelinde uygarlığın oluşumunda gizli kalan ve eskiçağ toplumunda daha çok kadınlar tarafından gerçekleştirilen dokumacılığın mitlerle olan ilişkisi ele alınmıştır. Tarihsel bağlamda ele aldığımız örüntüde, sosyolojik açıdan dokumanın/giyimin ortaya çıkışının uygarlaşma yolunda atılan en önemli adımlardan birisi olduğu görüşünü irdeledik. Dokuma/Giysi tanrıçası Uttu, sadece tarımın ve hayvancılığın ortaya çıkışı ile birlikte oluşan toplumsal değişimlerin simgelerinden birisi değil, yeni oluşan sistemin kabul gören rol modellerinin başında gelir. Bu çalışmada mitlere dayanan felsefi ve sosyolojik bakış açısıyla eskiçağ toplumunu ve insanını anlamak ve yorumlamak amaçlanmıştır.

Anahtar sözcükler: Eski Mezopotamya, Uttu, Dokuma, Giysi, Mitoloji

Abstract: Myths are narratives that are symbolic and have sacred weight that change according to place and time while conveying the thoughts and beliefs of the society in which they were born from generation to generation. Spesific to goddess Uttu we examined, weaving which was hidden in the formation of civilization and was performed mostly by women in ancient society has been discussed through myths. In the pattern we have discussed in the historical context, we have examined the view that the emergence of weaving/clothing is one of the most important steps taken on the way to civilization. Uttu, the goddess of Weaving/Clothing is not only one of the symbols of social changes that have occurred with advent of agriculture, but is the main of accepted role models of newly formed system. In this study, it is aimed to understand and interpret the ancient society and people by philosophical and sociological perspective based on myths.

Keywords: Ancient Mesopotamia, Uttu, Weaving, Clothing, Mythology

Mesut Can KAYA
_{https://orcid.org/0000-0002-2724-7674}

Öz: 2018 yılı kazı sezonunda, Kibyra antik kentinin konumlandığı akropolisin kuzey yamacında, doğal faktörlerle oluşan akıntıların orman yolu kenarındaki kaba örgülü bazı duvar kalıntılarını açığa çıkarması üzerine, bu alanda belgeleme ve korumaya yönelik bir kazı çalışması yapılmıştır. Tüm kuzey yamaç boyunca benzer şekilde moloz örgü duvarların tespit edilmesi ve mekânların yan yana konumlanmış olabileceği göz önüne alınarak, kazısı yapılan alan “Kuzey Yamaç 1 No’lu Mekan” olarak adlandırılmıştır. Yapıdaki kazı çalışmaları sonucunda, aydınlatma gereçleri, kişisel eşyalar, kapı-pencere-dülgerlik aksamları, aletler gibi gruplara ayrılabilecek yüzlerce metal buluntu ele geçmiştir. Ortaya çıkarılan bu yapı kompleksindeki metal buluntuların fazlalığı, yerel üretim olduğu düşünülen söz konusu malzemelerin üretim ve satışına yönelik bir amaçla kullanılmış olabileceğini göstermektedir. Bu çalışmayla, Kibyra’nın Geç Antik Çağ’da metal üretim süreçleri araştırmalarına katkı sağlamak amaçlanmaktadır.

Anahtar sözcükler: Kibyra, Geç Antik Çağ, Metal Buluntular

Abstract: During the excavation season of 2018, on the northern slope of the acropolis, where the ancient city of Cibyra was located, with the currents caused by natural factors, some excavation work was carried out for documentation and protection in this area. The excavated area was named as “North Slope No. 1”, considering that rubble walls were identified along the entire northern slope and that the spaces could be located side by side. As a result of the excavation works in the building, hundreds of metal artifacts that can be divided into groups such as lighting equipment, personal belongings, door-window-hinge parts, tools were found. The excess of metal finds in this complex revealed that the building may have been used for the purpose of producing and selling metal hardware, which is thought to be local production. With this study, it is aimed to contribute to the researches of metal production processes of Cibyra in the Late Antique Period.

Keywords: Kibyra, Late Antiquity, Metal Finds