Uncategorized | PHASELIS

Bodies in Pile: Osteological and Archaeological Analysis of Skeletal Remains from Phaselis Infrastucture

Phaselis_Journal — Thu, 10 Oct 2024 09:18:19 +0000

Yığın Halindeki Vücutlar: Phaselis’teki Bir Kanalizasyon Sisteminden Çıkan İskelet Kalıntılarının Osteolojik ve Arkeolojik Analizi

Tolga KARAHAN
https://orcid.org/0000-0001-5323-2700
Ahmet İhsan AYTEK
https://orcid.org/ 0000-0002-7620-2333
Alper Yener YAVUZ
https://orcid.org/0000-0002-4959-5581

PHASELIS X (2024) 53-66
DOI: 10.18367/Pha.210XX
Geliş Tarihi: 08.08.2024 | Kabul Tarihi: 10.09.2024
Elektronik Yayın Tarihi: 04.10.2024

PDF İndir

PDF Görüntüle

Referanslar

Abstract: Phaselis is located within the borders of Tekirova neighborhood of Kemer district. It is an important port city on the Mediterranean trade route. The ongoing excavations in the city reveal important features of the city. One of these excavations is being carried out on the main street connecting the southern harbor of the city with the central harbor where the trade function was intensively carried out. During the 2023 field season in the northern part of the main street, sewage systems were found under the summun dorsum (paving bloks) blocks of the main street of the city. The drainage system starts from the crepis in front of the western wall of the latrina and continues from north to south under the eastern crepidoma (stairs) to the central harbor and ends with a channel through which water flows into the sea. Four skeletons were recovered from the large bath channel during the drainage excavations. All of the individuals are adult males and exhibit similar physical characteristics. The location and morp-hological characteristics of the skeletons, together with the archaeological record, indicate that they cannot be con-sidered as burials. Furthermore, the detailed examination did not reveal any trauma-related lesions, thus ruling out a possible homicide scenario. The strongest hypothesis explanation for the case is that these individuals drowned during a failed escape attempt.

Keywords: Phaselis, Main Street, Osteoarchaeology, Drowning

Top

Öz: Phaselis, Kemer ilçesine bağlı Tekirova mahallesi sınırları içerisinde yer almaktadır. Akdeniz ticaret yolu üzerinde önemli bir liman kentidir. Kentte devam eden kazılar, kentin önemli özelliklerini ortaya çıkarmaktadır. Bu kazılardan birisi de, kentin güney limanı ile ticaret işlevinin yoğun olarak yürütüldüğü merkez limanını birbirine bağlayan ana caddesinde yürütülmektedir. Ana caddenin kuzey kesiminde 2023 yılı arazi sezonu sırasında, kentin ana caddesinin summun dorsum (taş bloklardan yapılmış antik yürüyüş yolu) yüzeyinin altında yer alan kanalizasyon sistemleri bu-lunmuştur. Drenaj sistemi, latrina yapısının batı duvarının önündeki krepisten başlayıp kuzeyden güneye doğru de-vam ederek doğu krepidomanın (basamakların) altından merkezi limana kadar devam etmekte ve suyun denize ak-tığı bir kanal ile son bulmaktadır. Drenaj kazıları sırasında büyük hamam kanalından dört iskelet çıkarılmıştır. Birey-lerin hepsi yetişkin erkektir ve benzer fiziksel özellikler sergilemektedir. İskeletlerin konumları ve morfolojik özellikleri arkeolojik kayıtlarla birlikte düşünüldüğünde, gömü olarak değerlendirilemeyeceğini göstermektedir. Ayrıca, detaylı incelemede travmaya bağlı herhangi bir lezyona rastlanmamıştır ve bu nedenle olası bir cinayet senaryosu da elen-miştir. Vakaya dair en güçlü hipotez açıklaması başarısız bir kaçış girişimi sırasında bu bireylerin boğularak hayatlarını kaybetmiş olduklarıdır.

Anahtar sözcükler: Phaselis, Ana Cadde, Osteoarkeoloji, Suda Boğulma

Aktaş Ş. 2013, Patara Ana Caddesi. Yayımlanmamış Doktora Tezi, Akdeniz Üniversitesi, Antalya 2013.
Albert A.M., Ricanek Jr. K. & Patterson E. 2007, “A review of the literature on the aging adult skull and face: Implications for forensic science research and applications”. Forensic Science International 172, 1-9.
Arslan M. & Akçay A. 2022, “Phaselis Hadrianus Kapısı: Belgeleme, Koruma, Sağlamlaştırma ve Yerinde Sergileme Çalışmaları”. Phaselis VIII, 179-196.
Arslan M. & Tüner-Önen N. 2022, “2022 Yılı Phaselis Kazıları”. Phaselis VIII, 247-265.
Atilla D. 2019, “Phaselis Kenti Ekonomisi’nin ‘Ager Publicus’ Süreci Kapsamında Değerlendirilmesi”. Phaselis V (2019) 1-30.
Braudel F. 1990, Akdeniz: Mekan ve Tarih. İstanbul.
Bourbou C. & Themelis P. 2010, “Child Burials at Ancient Messene”. Eds. A.M. Guimier- Sorbert & Y. Morizot, L’Enfant et la mort dans l’Antiquité I Nouvelles recherches dans les nécropoles grecques Le signalement des tombes d’enfants. Paris, 111-128.
Bruzek J. 2002, “A Method for Visual Determination of Sex, Using the Human Hip Bone”. American Journal of Physical Anthropology 117, 157–168.
Buckberry J. L. & Chamberlain A.T. 2002, “Age Estimation from the Auricular Surface of the Ilium: A Revised Method”. American Journal of Physical Anthropology 119, 231-239.
Buikstra J. E. & Ubelaker D. H. 1994, “Standarts for data collection from human skeletal remains”. Arkansas Archeological Survey Research Series 44, 15-21.
Büyüközer A. 2013, “Knidos’un Kent Planlamasında Limanların Yeri Ve Kentle İlişkisi”. K. Levent Zoroğlu’na Armağan, Suna-İnan Kıraç Akdeniz Medeniyetleri Araştırma Enstitüsü., Antalya, 139-154.
Dörtlük, K. 1981, “1980 yılı Phaselis arkeolojik çalışmaları”. KST III, 80-82.
Bayburtluoğlu C. “Phaselis Kazısı Raporu”. KST V. (1982[1983]), 181-189.
Bayburtluoğlu C. “Phaselis Kazısı Raporu”. KST VI. (1983[1984]), 301-312.
Bayburtluoğlu C. “Phaselis Kazısı Raporu”. KST VII. (1985[1986]),373-386.
Dervišević E., Katica M, Mašić E., Čamdžić N., Ajanović Z, Dervišević L., Salihbegović A. & Sarajlić N. 2024, “Bone and Tooth: Substrates for determining Drowning: A new diagnostic procedure in forensic medicine Practice?”. Legal Medicine 66, 102366.
Karahan T. 2021, “Phaselis’in Devlet Agorası: Tetragonal Agora”. Phaselis VII, 55-71.
Karahan T, 2023, “Phaselis Merkezi Liman Depo ve Dükkan Yapılarına Dair Bir Ön Değerlendirme”. Eds. M. Demirel, M. Arslan, S. Atalay & U. Orhan, Antalya Müzesi 100 Yaşında: Antalya’nın Arkeolojik Mirası. Cilt I. Ankara, 367-376.
Kumar N. & Kamalakannan G. 2020, “Histopathological study of changes in temporal bone in cases of drowning”. Journal of Indian Academy of Forensic Medicine 42/2, 103-108.
Liston M.A. & Rotroff S.I. 2013, “Babies in the Well: Archeological Evidence for Newborn Disposal in Hellenistic Greece”. Eds. J. E. Grubbs & T. Parkin, The Oxford Handbook of Childhood and Education in the Classical World. Oxford University Press, 1- 23.
Öner Ç. 2019a, Doğu Akdeniz Liman Kentleri’nde Yıkanma ve Temizlik Mimarisine Örnek: Phaselis Küçük Hamam ve Latrinası. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Akdeniz Üniversitesi, Antalya.
Öner Ç. 2019b, “Phaselis Latrinası ve Antikçağda Tuvalet Kültürü”. Phaselis V, 379-390.
Papadopoulos J. K. 2000, “Skeletons in Wells: Towards an Archaeology of Social Exclusion in the Ancient Greek World”. Ed. J. Hubert, Madness, Disability and Social Exclusion: The Archaeology and Anthropology of “Difference”. One World Archaeology 40, 96-118.
Schäfer J. 1981, Phaselis. Beiträge zur Topographie und Geschichte der Stadt und ihrer Häfen (Ist. Mitt. Beiheft 24). Ed. J. Schäfer, Tübingen.
Trotter M. & Glesser G. 1952, “Estimation of stature from long bones of American Whites and Negroes”. American Journal Physical Anthropology 10/4, 463–514.
Tsaliki A. 2008, “Unusual Burials and Necrophobia: An Insight into the Burial Archaeology of Fear”. Ed. E. M. Murphy, Deviant Burial in the Archaeological Record. Oxford, 1-16.
Tüner-Önen N. 2008, Phaselis Antik Kenti ve Teritoryumu. Yayımlanmamış Doktora Tezi, Akdeniz Üniversitesi. Antalya 2008.
Ubelaker D. H. 1989, Human Skeletal Remains: Excavation, Analysis, Interpretation (2nd ed) Smithsonian Manuals on Archaeology 2. Taraxacum Press, Washington, D.C. 587 pp.
Walker R.A. & Lovejoy C.O. 1985, “Radiographic Changes in the Clavicle and Proximal Femur and Their Use in the Determination of Skeletal Age at Death”. American Journal of Physical Anthropology 68, 67-78.
Washburn S.L. 1948, “Sex differences in pubic bone”. American Journal of Biological Anthropology 6/2, 199-208.
Weerasinghe P. 2008, Skeletons in Wells: Post-Mortem Treatments in Roman Eretria, Greece. Unpublished Master thesis, University of Waterloo, Canada.
Workshop of European Anthropologists 1980, “Recommendations for age and sex diagnosis of skeletons”. Journal of Human Evolution 9/7, 517-549.
Yıldırım Ş. 2017,” Yeni Araştırmaların Işığında Soloi‐Pompeiopolis Liman Caddesi”. Çeşm‐i Cihan: Tarih Kültür ve Sanat Araştırmaları E ‐ Dergisi 4/1, 71-95.

T. Karahan, A. İ. Aytek & A. Y. Yener, “Bodies in Pile: Osteological and Archaeological Analysis of Skeletal Remains from Phaselis Infrastucture”. Phaselis X (2024) 53-66. http://dx.doi.org/10.5281/zenodo.13889926

http://dx.doi.org/10.5281/zenodo.13889926

Tolga KARAHAN
PhD, Akdeniz Üniversitesi, Edebiyat Fakültesi, Eskiçağ Dilleri ve Kültürleri Bölümü, Antalya. tolgakarahan34@gmail.com https://orcid.org/0000-0001-5323-2700

Ahmet İhsan AYTEK
Assoc. Prof. Dr., Burdur Mehmet Akif Ersoy University, Faculty of Arts and Science, Deparment of Anthropology, Burdur, Turkey. aytek@mehmetakif.edu.tr. | https://orcid.org/ 0000-0002-7620-2333

Alper Yener YAVUZ
Assoc. Prof. Dr., Burdur Mehmet Akif Ersoy University, Faculty of Arts and Science, Deparment of Anthropology, Burdur, Turkey. alpyenyav@gmail.com. | https://orcid.org/0000-0002-4959-5581

The Uncovered Oil Lamps from the Bothros of Andriake Synagogue: Hellenistic, Roman and East Roman Oil Lamps

Phaselis_Journal — Thu, 28 Dec 2023 09:41:55 +0000

Andriake Sinagogu Bothros’undan Ele Geçen Kandiller: Hellenistik, Roma ve Doğu Roma Dönemi Kandilleri

Banu ÖZDİLEK
https://orcid.org/0000-0001-5803-5386

PHASELIS IX (2023) 87-105
DOI: 10.5281/zenodo.10438283
Received Date: 05.12.2023 | Acceptance Date: 24.12.2023
Online Publication Date: 28.12.2023

Get PDF

View PDF

References

Abstract: Andriake is the port settlement of the East Roman metropolis of Myra in the Central Lycia Region. It is one of the largest harbour cities of Anatolia on the Mediterranean coast. It is in constant communication with the important port cities of Western Anatolia. We learn about the goods traded in the region and their customs duties from the customs inscription in Andriake. Andriake has an Imperial Granary dedicated to Hadrian, called “Horrea Hadriani”. The lamps to be analyzed in this article belong to the period from the Hellenistic Period to Late Antiquity and were found in the bothros section of the synagogue. As a result of the analysis of the lamps, it was determined that Andriake, one of the port cities of Lycia, traded especially with the cities of Cnidus and Ephesus in Western Anatolia and the Levant Region from the Eastern Mediterranean. In addition, specimens that may have been produced locally in Lycia were also uncovered. In conclusion, by analyzing the imported and locally produced oil lamps recovered from the port of Andriake, ideas about Lycia’s ceramic trade and ceramic production in the Mediterranean from the Hellenistic Period to the East Roman Period will be presented.

Keywords: Andriake Oil Lamps, Cnidus Oil Lamps, Ephessos Oil Lamps, Roman Mould Made Oil Lamps, East Roman Period Oil Lamps, Lycia’s Andriake Port

Top

Öz: Andriake, Orta Lykia Bölgesi’nde, Doğu Roma metropolü Myra’nın liman yerleşimidir. Anadolu’nun Akdeniz kıyısındaki en büyük liman kentleri arasında yer almaktadır. Batı Anadolu’nun önemli liman şehirleriyle sürekli iletişim halindedir. Bölgede ticareti yapılan mallar ve bunların gümrük vergileri hakkındaki bilgileri Andriake’deki gümrük yazıtından öğreniyoruz. Andriake’de “Horrea Hadriani” olarak adlandırılan Hadrianus’a adanmış bir İmparatorluk Tahıl Ambarı vardır. Bu makalede incelenecek kandiller Helenistik Dönem’den Geç Antik Çağ’a kadar olan döneme ait olup sinagogun bothros bölümünde bulunmuştur. Kandillerin incelenmesi sonucunda Lykia’nın liman kentlerinden Andriake’nin özellikle Batı Anadolu’daki Knidos ve Ephesos kentleri ile Doğu Akdeniz’den Levant Bölgesi’yle ticaret yaptığı belirlenmiştir. Ayrıca Lykia Bölgesi’nin yerel üretimi olabilecek örnekler de ortaya çıkarılmıştır. Sonuç olarak Andriake limanından ele geçen ithal ve yerel üretim kandiller incelenerek Lykia’nın Hellenistik Dönem’den Doğu Roma Dönemi’ne uzanan Akdeniz’deki seramik ticareti ve seramik üretimi hakkında fikirler sunulacaktır.

Anahtar sözcükler: Andriake Kandilleri, Knidos Kandilleri, Ephessos Kandilleri, Roman Kalıp Yapımı Kandilleri, Doğu Roma Dönemi Kandilleri, Lykia’nın Andriake Limanı

Akyürek E. 2014, “Andriake: Geç Antik Çağ’da Myra’nın Limanı”. Toplumsal Tarih 246 (June), 52-57.
Akyürek E. 2016, “Andriake: The Port of Myra in Late Antiquity”. Eds. P. Magdalino & N. Necipoğlu, Trade in Byzantium: Papers from the Third International Sevgi Gönül Byzantine Studies Symposium, İstanbul: Anadolu Medeniyetleri Araştırma Merkezi ANAMED. İstanbul, 465-487.
Amiran R. 1969, Ancient Pottery of the Holy Land From its Beginnings in the Neolithic Period to the End of the Iron Age. Jerusalem.
Aygün Ç. A. 2016, Andriake Mureks Boya Endüstrisi. İstanbul.
Aygün Ç. A. 2018, Myra’nın Limanı Andriake Yerleşim Planı. Yayımlanmamış Doktora Tezi, Akdeniz Üniversitesi. Antalya.
Bailey D. M. 1963, Greek and Roman Pottery Lamps. Portsmouth.
Bailey D. M. 1975, A Catalogue of The Lamps in The British Museum I, Greek, Hellenistic, and Early Roman Pottery Lamps. London.
Bailey D. M. 1980, A Catalogue of the Lamps In The British Museum II, Roman Lamps Made in Italy. London.
Bailey D. M. 1988, A Catalogue of The Lamps in The British Museum III, Roman Provincial Lamps. London.
Bussiere J. & Rivel J. C. 2012, Lampes antiques de Méditerranée La collection Rivel, BAR International Series 2428, Oxford.
Broneer O. 1930, Corinth IV.2, Terracota Lamps, 54. Cambridge.
Bruneau P. 1965, Exploration Archéologique de Délos Faite par L’Ecole Française d’Athenes, Les Lampes. Paris.
Caubet A. 1987, “Pseudo-lampes au proche Orinet ancien”. Eds. Th. Oziol & R. Rebuffat. Les Lampes de Terre Cuite en Mediterranée. Des Origines a Justinien. Table ronde du C.N.R.S., tenue a Lyon du 7 au 11 decembre 1981 sous la responsabilité. Lyon, 37-46.
Civelek A. 2001, Tralleis Nekropolisi Buluntulan Işığında Hellenistik ve Roma Donemi Seramiği. Yayımlanmamış Doktora Tezi, Ege Üniversitesi. İzmir.
Civelek A. 2006, “Stratonikeia-Akdağ Nekropoli’nden Bir Mezar”. AnadolulAnatolia 30, 47-64.
Civelek A. 2008, “Phokaia’da Bir Volütlü Kandil Atölyesi”. Colloquium Anatolicum VII,115-135.
Çevik N. 2010a, “Myra ve Limanı Andriake Kazıları Başlarken Ön Düşünceler”. Arkeoloji Sanat 34, 53-82.
Çevik N. 2010b, “Myra The sunken Metropolis of St. Nicolas”. Current World Archaeology 41,18-25.
Çevik N., S. Bulut, O. Tıbıkoglu, B. Özdilek & Ç. A. Aygün 2010a, “Myra ve Andriake Kazılarında İlk Yıl: 2009/First Season of Excavations at Myra and Andriake: 2009”. ANMED:Anadolu Akdenizi Arkeoloji Haberleri/News of Archaeology from Anatolia’s Mediterranean Areas 8, 55-60.
Çevik N., Ö. Çömezoğlu, H. Öztürk & İ. Türkoğlu 2010b, “Unique Discovery in Lycia: The Ancient Synagogue at Andriake, Port of Myra”. Adalya XIII, 335-366.
Çevik N. & Bulut S. 2010, “İkinci Kazı Sonunda Myra ve Limanı Andriake”. Ed. N. Çevik, Arkeolojisinden Doğasına Myra/Demre ve Çevresi. Antalya, 23-113.
Çevik N. 2011,“Myra-Andriake Kazıları 2010/Excavations at Myra and Andriake in 2010.” ANMED: Anadolu Akdenizi Arkeoloji Haberleri/News of Archaeology from Anatolia’s Mediterranean Areas 9, 59-70.
Çevik N., S. Bulut, O. Tıbıkoglu, B. Özdilek & Ç. A. Aygün 2011a, “Myra ve Andriake Kazılarında ilk Yıl: 2009″. KST XXXII/1, 403-420.
Çevik N., S. Bulut & E. Akyürek 2012, “Myra-Andriake Kazıları ve Araştırmaları 2011. Excavations and Surveys at Myra-Andriake in 2011.” ANMED: Anadolu Akdenizi Arkeoloji Haberleri/News of Archaeology from Anatolia’s Mediterranean Areas 10,65-72.
Çevik N. 2013a, “Myra ve Andriake Kazıları 2012. Excavations at Myra and Andriake 2012”. ANMED: Anadolu Akdenizi Arkeoloji Haberleri/News of Archaeology from Anatolia’s Mediterranean Areas 11, 90-103.
Çevik N. 2013b, “A Lycian Harbor in the Mediterranean: Andriake”. Aktüel Arkeoloji 35 Eylül-Ekim, 4-13.
Çevik N. 2014, “Andriake Doğu Hamamı: Bölgenin Hamam Mimarlığına Işık Tutan Yeni Bir Örnek”. Adalya 17, 221-262.
Çevik N. & S. Bulut & Ç. A. Aygün 2014, “Myra’nın Limanı Andriake”. Eds. S. Ladstätter, F. Pirson & T. Schmidts. In Häfen und Hafenstädte im östlichen Mittelmeerraum von der Antike bis in byzantinische Zeit: Neue Entdeckungen und aktuelle Forschungsansätze/Harbors and Harbor Cities in the Eastern Mediterranean from Antiquity to the Byzantine Period: Recent Discoveries and Current Approaches, BYZAS 19. 1. İstanbul, 225-243.
Çevik N., S. Bulut, Ç. A. Aygün & Ö. Çömezoğlu-Uzbek 2017, “2016 Yılı Myra ve Andriake Kazıları”. ANMED: Anadolu Akdenizi Arkeoloji Haberleri/News of Archaeology from Anatolia’s Mediterranean Areas 15, 67-75.
Çevik N. 2022, “Andriake, Port of Myra: Remarks in Light of New Evidence”. Journal of the Turkish Institute of Archaelogy and Cultural Heritage, 33-74.
Çevik N. & Çakır A. A. 2019, “Antik Liman Yapılaşmasında İşlevsel Bölgeleme: Andriake”. Ed. V. Keleş, H. Kasapoğlu, E. Ergürer, E. Çelikbaş & A. Yılmaz, Cevat Başaran’a 60th Birthday Occasion. Ankara, 877-887.
Daszewski W. 1987, “Lampes Egyptiennes”. Eds. Th. Oziol ; R. Rebuffat. Les Lampes de Terre Cuite en Mediterranée. Des Origines a Justinien. Table ronde du C.N.R.S., tenue a Lyon du 7 au 11 decembre 1981 sous la responsabilité. Lyon, 51-57.
Demir Ç. 2020, “Andriake Antik Kenti A Kilisesi Mimari Plastik Eserleri”. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, İstanbul Üniversitesi. İstanbul.
Doksanaltı E. M., İ. Karaoğlan & D. O. Tozluca 2018, Knidos Denizlerin Buluştuğu Kent. Ankara.
Goldman H. & Jones F. F. 1950, “IV. The Lamps”. Ed. H. Goldman, Tarsus, The Hellenistic and Roman Periods. Princeton, 84-134.
Hayes J. W. 1980, Ancient Lamps in the Royal Ontario Museum. Toronto.
Hellström P. 1971, Labraunda Pottery of Classical and Later Date Terracotta Lamps and Glass. Sweden.
Howland R. H. 1958, Greek Lamps and their Survivals, The Athenian Agora, Vol. 4, American School at Athens. Princeton.
Howland R. H. 1978, Agora IV, Greek Lamps and Their Survivals. Princeton.
Kassab -Tezgör D. & Sezer T. 1995, Catalogue des Lampes en Terre Cuite Du Musée Archeologique D’İstanbul. Varia Anatolica VI/1, Institut Français D’Etudes Anatoliennes d’İstanbul. Paris.
Karageorghis V. 1976, Kition. Mycenaean and Phoenician Discoveries in Cyrus. Lyon.
Laflı E. 2019, “An introduction to the ancient lychnological studies in Anatolia, the eastern Mediterranean, Dacia, the Black Sea and beyond: Editorial remarks to the proceedings of the symposium”. Eds. E. Laflı, G. Kan Şahin & L. Chrzanovski. Ancient terracotta lamps from Anatolia and the eastern Mediterranean to Dacia, the Black Sea and beyond. Comparative lychnological studies in the eastern parts of the Roman Empire and peripheral areas. Papers presented at the international symposium, dedicated to Hugo Thoen May 16-17, 2019 / İzmir. Deinze-Belgium, 6-12.
Marksteiner T. 2006, “Andriake Yüzey Araştırması 2004 Yılı Çalışmaları”. ANMED 4, 71-74.
Marksteiner T. 2007, “Andriake Yüzey Araştırması 2005 Yılı Çalışmaları-Surveys in Andriake in 2005”. ANMED 5, 98-101.
Marksteiner T. 2008, “Bericht zu den arbeiten in Andriake im Jahr 2006”. AST XXV, Ankara, 205-216.
Marksteiner-Yener B. 2009, “Andriake Yüzey Araştırmaları 2008”. ANMED: Anadolu Akdenizi Arkeoloji Haberleri/News of Archaeology from Anatolia’s Mediterranean Areas 7, 105-107.
Meriç R. 2003, Efes Devlet Agorası Kuyu Buluntuları: Geç Hellenistik ve Roma Dönemi Seramiği”. Eds. C. Abadie-Reynal, Varia Anatolica XV, Les Ceramiques En Anatolie Aux Epoques Hellenistique et Romaine, Actes de la Table Ronde d’Istanbul, 23-24 mai 1996, Institut français d’etudes anatoliennes Georges Dumezil-İstanbul. Paris, 2003, 79-82.
Mlynarczyk J. 1997, Alexandian and Alexandria-Influenced Mould-Made Lamps of the Hellenistic Period. Oxford.
Mlynarczyk J. 2012, Tell Atrib 1985-1995 III, Institut Des Cultures Mediterraneennes et Orientales de l’Academie Polonaise des Science. Varsovie.
Mitsopoulos-Leon Y. & Lang-Auinger C. 2007, Forschungen in Ephesos IX1213, Die Basilika an Saatsmarkt in Ephessos, 2.Teil. Wien.
Öz B. 2020, Myra ve Andriake Geç Roma Dönemi Seramikleri. Yayınlanmamış Doktora Tezi, Akdeniz Üniversitesi. Antalya.
Özdilek B. 2015, “Andriake Sinagogu’ndan Seçilmiş Örneklerle Hellenistik ve Roma Dönemi Seramiklerine Genel Bir Bakış”. Cedrus III, 89-117.
Özdilek B. 2016, “2009-2012 Andriake Kazılarından Ele Geçen Unguentarium, Şişe, Lykion ve Mortar Örnekleri”. OLBA 24, 217-265.
Özdilek B. 2017a, “Andriake Limanından Ele Geçen Doğu Sigillata C Grubu Pergamon-Çandarlı Sigillataları”. Mustafa Kemal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi 14/40, 260-276.
Özdilek B. 2017b, “Andriake Sinagogu’ndan Ele Geçen DSA Grubu Seramikler” Cedrus V, 337-395.
Özdilek B. 2018a, “Andriake Limanından Ele Geçen DSD Grubu/Kıbrıs Sigillataları Işığında Lykia‟nın Doğu Akdeniz ile Deniz Ticareti”. PhaselisIV, 57-77.
Özdilek B. 2018b, “Andriake Limanından Tralles Üretimi Doğu Sigillata B Grubu Seramikleri”. Eds. M. Arslan & F. Baz, Arkeoloji, Tarih ve Epigrafinin Arasında: Prof. Dr. Vedat Çelgin’in 68. Doğum Günü Onuruna Makaleler. İstanbul, 635-658.
Özdilek B. 2019, “Letoon Teras Duvarı Kazısından Ele Geçen Hellenistik Seramikler”. Cedrus VII, 267-298.
Özdilek B. 2019, “Letoon Teras Duvarı Kazılarında Ele Geçen Dogu Sigillataları ile Lykia Bölgesi Kırmızı Astarlı Seramikleri”. Arkhaia Anatolika Anadolu Arkeolojisi Araştırmaları Dergisi II, 52-83.
Özdilek B. 2018, “Letoon Teras Duvarları ve Geç Antik Dönem Mekânları 2015-2017 Yılları Kazı Buluntuları”. Cedrus VI, 395-433.
Özdilek B. 2019, “Letoon Teras Kazılarından Ele Geçen Amphoralar Işığında Akdeniz Ticareti Çağlar Boyunca Üretim ve Ticaret”. Ed. O. Dumankaya, Prehistoryadan Bizans Dönemi’ne/Production and Trade Through the Ages From Prehistory to the Byzantine Period. Ankara, 349-386.
Pastutmaz D. 2001, 1988-1998 Yılları arasında Bulunan Knidos Kandilleri. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Selçuk Üniversitesi, Konya.
Pastutmaz-Sevmen D. 2005, “Knidos Dionysos Teras Stoasında Bulunan Bir Grup Kandil Işığında Romanesis Atölyesi ve Özellikleri”. Eds. M. Şahin; İ. H. Mert. Ramazan Özgan’a Armağan Festschrift für Ramazan Özgan. İstanbul, 283-290.
Uygun Ç. 2022, “Diocaesarea Doğu Nekropolis Seramikleri”. Ed. Ü. Aydınoğlu, Diocaesarea Doğu Nekropolis Mezarlar ve Buluntular, Diocaesarea Doğu Nekropolis Seramikleri. Ankara, 71-107.
Uygun Ç., B. Özdemir & T. Korkut 2023, “The Lamps Molds and Lamp Production of Tlos in Roman Period”. Olba XXXI, 149-232.
Schaeffer C. 1949, Mission de Ras Shamra, V. Ugaritica II. Nouvelles études relatives aux découvertes de Ras Shamra. Ugaritica II. Paris.
Schäfer J. 1968, Pergamenische Forschungen, Band 2, Hellenistische Keramik Aus Pergamon. Heidelberg.
Scheibler I. 1976, Kerameikos XI, Griechische Lampen. Gruyter.
Sussman 2007, Oil Lamps in the Holy Land: Saucer Lamps From the beginning to the Hellenistic period Collections of the Israel Antiquities Authority, BAR International Series 1598. Oxford.
Şengül M. 2011, Myra’nın Limanı Andriake’de Bulunan Granarium’un Müzeleştirilmesi. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Akdeniz Üniversitesi. Antalya.
Tekinalp V. M. 2000, Geç Antik Dönem Sonrasında ve Orta Çağ’da (MS. 4.-14.yy) Andriake Kenti. Yayımlanmamış Doktora Tezi, Hacettepe Üniversitesi. Ankara.
Tuluk G. G. 2003, “İonia Bölgesi’ndeki Hellenistik Döneme Ait Kandiller”. Eds. C. Abadie-Reynal, Varia Anatolica XV, Les Ceramiques En Anatolie Aux Epoques Hellenistique et Romaine, Actes de la Table Ronde d’Istanbul, 23-24 mai 1996, Institut français d’etudes anatoliennes Georges Dumezil-İstanbul. Paris, 17-26.
Walters H. B. 1914, Catalogue of the Greek and Roman Lamps in the British Museum. London.
Yılmaz G. 2020, “Urmiye Müzesi’nde Bulunan İslami Döneme Ait Seramik Kandiller Üzerine Bir Değerlendirme”. Vankulu Sosyal Araştırmalar Dergisi 2020, 6, 25-44.

Özdilek B. 2023, “The Uncovered Oil Lamps from the Bothros of Andriake Synagogue: Hellenistic, Roman and East Roman Oil Lamps”. Phaselis IX, 87-105. http://dx.doi.org/10.5281/zenodo.10438283

http://dx.doi.org/10.5281/zenodo.10438283

Banu ÖZDİLEK

Doç. Dr., Hatay Mustafa Kemal University, Faculty of Science and Literature, Department of Archaeology, Hatay. ozdilek.banu@gmail.com.tr | https://orcid.org/0000-0001-5803-5386

The Western Shores of the Pamphylian Gulf: Tenedos, “Olbia and others” Revisited

Phaselis_Journal — Fri, 28 Apr 2023 06:30:02 +0000

Pamfilya Körfezi’nin Batı Kıyıları:Tenedos, “Olbia ve Diğerleri”ne Yeniden Bir Bakış

Fatih ONUR
https://orcid.org/0000-0002-8568-0222

PHASELIS IX (2023) 15-40
DOI: 10.5281/zenodo.7874537
Received Date: 16.03.2023 | Acceptance Date: 06.04.2023
Online Publication Date: 28.04.2023

Get PDF

View PDF

References

Abstract: One of the most challenging parts of our surveys on the road network in Lycia and Pamphylia has been to understand the borders of Lycia and Pamphylia. The Pataran Road Monument does not provide any information about the region between Phaselis and Attaleia, except for the road from Onobara to the “sea”. In addition, we do not know much about the historical geography of this coastline. Although the available data draw a certain general picture, our epigraphic data for settlements such as Tenedos, Lyrnessos, Thebe, Olbia, which some literary texts indicate to be in this area, were not sufficient to determine the localisation of these places. However, some new data and the re-evaluation of the data gave us the opportunity to go a little further and led us to reach some conclusions such as Tenedos was located in Hayıtlıgöl and Olbia cannot be localised in Kemer/Çalış Mountain. In this context, a partial re-evaluation of this coastline is made in this article.

Keywords: Lycia, Pamphylia, Phaselis, Tenedos, Attaleia, Olbia

Top

Öz: Likya ve Pamfilya’daki yol ağı üzerine yürütmüş olduğumuz yüzey araştırmaları kapsamında yaptığımız çalışmaların en zorlu kısımlarından bir tanesi Likya ve Pamfilya sınırlarını anlamak olmuştur. Phaselis ve Attaleia arasındaki bölge hakkında Patara Yol Anıtı, Onobara’dan “deniz”e verdiği yol dışında bir bilgi sunmamaktadır. Bununla birlikte bu kıyı şeridinin tarihi coğrafyası hakkında da bilgimiz çok da fazla değildir. Mevcut veriler belli bir genel resim çizmekle birlikte, bazı edebi metinlerin bu alanda olduğunu belirttiği Tenedos, Lyrnessos, Thebe, Olbia gibi yerleşimlere yönelik epigrafik verilerimiz de bu yerlerin lokalizasyonlarını tespit etmek için yetmemişti. Fakat bazı yeni veriler ve verilerin yeniden değerlendirilmesi bir parça daha ileriye gitme fırsatı tanımış olup, Tenedos’un Hayıtlıgöl’de olduğu, Olbia’nın Kemer/Çalış Dağı’nda olamayacağı gibi bazı sonuçlara ulaşmamızı da sağlamıştır. Makalede bu bağlamda bu kıyı şeridinin kısmi bir yeniden değerlendirilmesi yapılmaktadır.

Anahtar sözcükler: Likya, Pamfilya, Phaselis, Tenedos, Attaleia, Olbia

Adak M. 2006, “Olbia in Pamphylien – Die epigraphische Evidenz”. Gephyra III, 1-28.
Adak M. 2007, “Die dorische und äolische Kolonisation des lykisch-pamphylischen Grenzraumes im Lichte der Epigraphik und der historischen Geographie”. Ed. C. Schuler, Griechische Epigraphik in Lykien. Eine Zwischenblanz. Akten des int. Kolloquiums, München, 24-26. Februar 2005. Munich, 42-50.
Adak M. 2013, “Names, Ethnicity and Acculturation in the Pamphylian–Lycian Borderland”. Ed. R. Parker, Personal Names in Ancient Anatolia. Oxford, 63-78.
Adak M. & Atvur O. 1999, “Epigraphische Mitteilungen aus Antalya II: Die pamphylische Hafenstadt Magydos”. EpigrAnat 31, 53-68.
Adak M. & Güzelyürek C. 2005, Mağara Çağından Günümüze Beldibi. İstanbul.
Ambraseys N. N. & Finkel C. F. 1995, The Seismicity of Turkey and Adjacent Areas. A Historical Review 1500-1800. İstanbul.
Arnaud P. 1993, “De la durée à la distance: l’évaluation des distances maritimes dans le monde gréco-romain”. Histoire & Mesure VIII/3-4, 225-247.
Arnaud P. 2009, “Notes sur le Stadiasme de la Grande Mer (1): la Lycie et la Carie”. Geographia Antiqua 18, 165-193.
Arnaud P. 2011, “La Lycie et la Carie du Stadiasme”. Anatolia Antiqua 19, 411-432.
Arnaud P. 2017, “Playing Dominoes with the Stadiasmus Maris Magni. The Description of Syria: Sources, Compilation, Historical Topography”. Eds. A. Külzer & M. S. Popović, Space, Landscapes and Settlements in Byzantium. Studies in Historical Geography of the Eastern Mediterranean, presented to Johannes Koder. Vienna, 15-49.
Arroyo-Quirce H. 2017, “Glorious Solymi. Homer and a Neglected Inscription Concerning Pisidian Termessos at Rome”. EpigrAnat 50, 129-132.
Arslan M. 2002, “Birinci Mithradates-Roma Savaşı: Rhodos ve Lykia’nın Durumuna Genel Bakış”. Eds. S. Şahin & M. Adak, Likya İncelemeleri I. İstanbul, 115-128.
Arslan M. 2007, Mithradates VI Eupator: Roma’nın Büyük Düşmanı. İstanbul.
Bean G. E. 1968, Turkey’s Southern Shore. An Archaeological Guide. New York.
Bean G. E. 1976, “Termessos”. The Princeton Encyclopedia of Classical Sites, 896-897.
Beaufort F. 1817, Karamania, Or, A Brief Description of the South Coast of Asia-Minor and of the Remains of Antiquity: With Plans, Views, &c. Collected During a Survey of that Coast, Under the Orders of the Lords Commissioners of the Admiralty, in the Years 1811 & 1812. London.
Billerbeck M. & Lentini G. & Neumann-Hartmann A. 2014, Stephani Byzantii Ethnica. Volumen III: Κ–Ο. Berlin – Boston.
Billerbeck M. & Neumann-Hartmann A. 2016, Stephani Byzantii Ethnica. Volumen IV: Π-Υ. Berlin.
Billerbeck M. & Zubler C. 2011, Stephani Byzantii Ethnica. Volumen II: Δ–Ι. Berlin – New York.
Buckland P. C. & Sadler J. P. 1990, “Ballast and Building Stone: a Discussion”. Ed. D. Parsons, Stone Quarrying and Building in England AD 43-1525. Chichester, 114-125.
Cramer J. A. 1832, A Geographical And Historical Description of Asia Minor II. Oxford.
Çelgin A. V. & Çelgin G. 2001, “Research in East and Northeast Lycia”. Ed. O. Belli, Istanbul University’s Contributions to Archaeology in Turkey. 1932 – 2000. İstanbul, 392-396.
Çevik N. 1994 [1995], “The Localization of Olbia on the Gulf of Pamphylia”. Lykia I, 89-102.
Çevik N. 1995, “Antalya – Hurma Köyü’nde Bir Çiftlik Yerleşimi”. Lykia II, 39-61.
D’Anville J. B. B. 1768, Géographie ancienne abrégée II, contenant l’Asie. Paris.
D’Avella V. 2007, “[Aristotle] On the Locations and Names of the Winds: Text and Translation”. Eds. D. Sider & C. W. Brunschön, Theophrastus of Eresus. On Weather Signs. Leiden/Boston, 221-225.
Duggan T. M. P. 2004, “A Short Account of Recorded Calamities (earthquakes and plagues) in Antalya Province and Adjacent and Related Areas Over the Past 2,300 Years – an Incomplete List, Comments and Observations”. Adalya VII, 123-170.
Ferrary J. L. 1985, “La “Lex Antonia de Termessibus””. Athenaeum 63, 419-457.
Ferrary J. L. 1996, “Lex Antonia de Termessibus”. Ed. M. H. Crawford, Roman Statutes I. London, 331-340.
García Domingo E. 2016, “Observaciones sobre el procedimiento judicial ateniense a propósito de Lisias XXIII”. Estudios griegos e indoeuropeos 26, 95-122.
Gauthier P. 1972, Symbola: les étrangers et la justice dans les cités grecques. Nancy.
Gökalp N. 2008, Attaleia Kent Tarihi ve Yazıt Korpusu. Unpublished PhD Dissertation, Akdeniz University, Antalya.
Grainger J. D. 2009, The Cities of Pamphylia. Oxford
Hellenkemper H. & Hild F. 2004, Lykien und Pamphylien I-III. TIB VIII. Vienna.
Helm R. 1929, “Stadiasmus Maris Magni”. Ed. R. Helm, Hippolytus Werke. IV: Die Chronik. Leipzig, 95-139.
Hoffman G. 1841, Marciani Periplus. Menippi Peripli fragmentum quod Artemidori nomine ferebatur. Peripli qui stadiasmus Magni Maris inscribi solet fragmentum. Leipzig.
İplikçioğlu B. 2002, “Doğu ve Kuzeydoğu Lykia-Güneybatı Pisidia Epigrafik-Tarihi Coğrafi Yüzey Araştırmaları Projesi 2000 Yılı Çalışmaları”. AST 19/2, 127-132.
İplikçioğlu B. 2003, “Batı Pamphylia ve Doğu Lykia’da Epigrafya Araştırmaları 2001”. AST 20/2, 71-75.
İplikçioğlu B. & Çelgin A. V. & Çelgin G. 2000, “Doğu ve Kuzeydoğu Lykia – Güneybatı Pisidia Epigrafik – Tarihi Coğrafi Yüzey Araştırmaları (1991-1998 Çalışmaları)”. AST 17/1, 199-207.
Kaymak G. 2009, Die Cumanın Camii in Antalya. ihre Baugeschichte und ihre byzantischen Ursprünge, Bauaufnahme, Bauforschung, Denkmalpflege. Antalya.
Leake W. M. 1820, “Journey through Some Provinces of Asia Minor in the Year 1800”. Ed. R. Walpole, Travels in Various Countries of the East; being a Continuation of Memoirs relating to European and Asiatic Turkey, & c. London, 185-238.
Leake W. M. 1824, Journal of a tour in Asia Minor, with comparative remarks on the ancient and modern geography of that country. London.
Magie D. 1941, “The Political Status of the Independent Cities of Asia Minor in the Hellenistic Period”. Ed. N. T. Pratt, The Greek Political Experience. Studies in Honor of William Kelly Prentice. Princeton, 173-186.
Magie D. 1950, Roman Rule in Asia Minor I-II. Princeton.
Mayhew R. 2018, Theophrastus of Eresus: On Winds. Leiden – Boston.
Mitchell S. 1994, “Termessos, king Amyntas, and the war with the Sandaliôtai. A new inscription from Pisidia”. Ed. D. French, Studies in the History and Topography of Lycia in Memoriam A. S. Hall. London, 95-105.
Müller K. W. L. 1855, “Anonymi Stadiasmus Maris Magni”. Geographi Graeci Minores. Cambridge, 427-514.
Onur F. 2005, “Trebenna Tarihi / History of Trebenna”. Eds. N. Çevik & E. Akyürek & B. Varkıvanç, Trebenna. Tarihi Arkeolojisi ve Doğası. Its History, Archaeology and Natural Environment. İstanbul, 7-20 and 161-166.
Onur F. 2016, “Parerga to the Stadiasmus Patarensis (16): The Roads, Settlements and Territories”. Gephyra 13, 89-118.
Onur F. 2019, “An Investigation around Kragos in Lycia: The Question of Sidyma and Kalabatia”. Adalya 22, 259-296.
Onur F. 2022, “Likya’da Yürütülen Antik Yol Araştırmaları ve Bölgenin Tarihi Coğrafyasına Katkıları”. Eds. M. Demirel, M. Arslan, S. Atalay & U. Orhan, Antalya Müzesi 100 Yaşında. Antalya’nın Arkeolojik Mirası II. Ankara, 498-523.
Ormerod H. A. & Robinson E. S. G. 1914, “Inscriptions from Lycia”. JHS 34, 1-35.
Papadopoulos G. A., E. Daskalaki, A. Fokaefs & N. Giraleas 2007, “Tsunami hazards in the Eastern Mediterranean: strong earthquakes and tsunamis in the East Hellenic Arc and Trench Sstem”. Nat. Hazards Earth Syst. Sci. 7, 57-64.
Papazarkadas N. 2017, “Judicial and Financial Administration in Late Hellenistic Athens: A New Decree of the Athenian Council”. Hesperia 86/2, 325-357.
Papazarkadas N. 2021, “Courts, Magistrates and Allotment Procedures: A New Inscribed Kleroterion from Hellenistic Athens”. Eds. K. Harter-Uibopuu & W. Riess, Symposion 2019: Vorträge zur griechischen und hellenistischen Rechtsgeschichte (Hamburg, 26.‒28. August 2019). Vienna, 105-123.
Pisaniello V. 2021, “The Lycian Toponym Κάδρεμα and the Anatolian Wheat”. Eds. F. Giusfredi & Z. Simon, Studies in the Languages and Language Contact in Pre-Hellenistic Anatolia. Barcelona, 67-80.
Ruge W. 1934, “Tenedos 2”. RE V A 1, 498-499.
Russo L. 2013, “Ptolemy’s Longitudes and Eratosthenes’ Measurement of the Earth’s Circumference”. Mathematics and Mechanics of Complex Systems I/1, 67-79.
Scafuro A. C. 2021, “A New Inscribed Kleroterion from Hellenistic Athens: Response to Nikolaos Papazarkadas.” Eds. K. Harter-Uibopuu & W. Riess, Symposion 2019: Vorträge zur griechischen und hellenistischen Rechtsgeschichte (Hamburg, 26.-28. August 2019). Vienna, 125-130.
Shcheglov D. A. 2016, “The Accuracy of Ancient Cartography Reassessed: The Longitude Error in Ptolemy’s Map”. Isis 107/4, 687-706.
Spratt T. A. B. & Forbes E. 1847, Travels in Lycia, Milyas, and the Cibyratis I-II. Londra.
Stückelberger A. & Graßhoff G. 2017a, Klaudios Ptolemaios. Handbuch der Geographie I. Basel.
Stückelberger A. & Graßhoff G. 2017b, Klaudios Ptolemaios. Handbuch der Geographie II. Basel.
Şahin S. 2001, “EMA V. Olbia und einige andere Küstenorte bei Kemer in Westpamphylien”. EpigrAnat 33, 145-167.
Şahin S. 2002, “Pamfilya/Likya Sınır Kentleri: Olbia ve Diğerleri”. Eds. S. Şahin & M. Adak, Likya İncelemeleri I. İstanbul,
Şahin S. 2014, Stadiasmus Patarensis. Itinera Romana Provinciae Lyciae. Lykia Eyaleti Roma Yolları. İstanbul.
Şahin S. & Adak M. 2007, Stadiasmus Patarensis. Itinera Romana Provinciae Lyciae. İstanbul.
Thür G. 2004, “Eisagogeus”. Brill’s New Pauly, vol. IV, 865.
Thür G. 2008, “Prytaneia”. Brill’s New Pauly, vol. 12, 94-95.
Thür G. & Taeuber H. 1994, Prozessrechtliche Inschriften der griechischen Poleis: Arkadien (IPArk). Vienna.
Tupikova I. 2022, “A Common-sense Approach to the Problem of the Itinerary Stadion”. Archive for History of Exact Sciences 76, 319–361.
Tüner Önen N. 2008, Phaselis Antik Kenti ve Teritoryumu. Unpublished PhD Dissertation, Akdeniz University, Antalya.
Vitale M. 2011, “Die insulae im Stadtterritorium der ʽBergpolis’ Termessos: Die insulae im Stadtterritorium der ʽBergpolis’ Termessos”. Ed. E. Schwertheim, Studien zum antiken Kleinasien VII [Asia Minor Studien 66]. Bonn, 133-146.
Walpole R. 1820, Travels in various countries of the East: being a continuation of Memoirs Relating to European and Asiatic Turkey. London.
Wilhelm A. 1898, “Ein Vertrag des Maussollos mit den Phaseliten”. ÖJh, 149-162.
Winkler G. & König R. 2013, C. Pilinus Secundus d. Ä. Naturkunde. Leteinisch-deutsch. Buch V. Geographie: Afrika und Asien. Munich.
Wyse W. 1904, The Speeches of Isaeus with Critical and Explanatory Notes. Cambridge.

Onur F. 2023, “The Western Shores of the Pamphylian Gulf: Tenedos, “Olbia and others” Revisited”. Phaselis IX, 15-40. http://dx.doi.org/10.5281/zenodo.7874537

http://dx.doi.org/10.5281/zenodo.7874537

Fatih ONUR
Prof. Dr., Akdeniz University, Faculty of Letters, Dept. of Ancient Languages and Cultures, Antalya. fatihonur@akdeniz.edu.tr | https://orcid.org/0000-0002-8568-0222

Kibyra’dan Köpek Biçimli Askos

Phaselis_Journal — Thu, 30 Mar 2023 12:06:26 +0000

A Dog-Shaped Askoi from Cibyra

Semagül YALÇIN
https://orcid.org/0000-0003-4017-2782

Şükrü ÖZÜDOĞRU
https://orcid.org/0000-0002-3522-2987

PHASELIS IX (2023) 5-13
DOI: 10.5281/zenodo.7785048
Received Date: 05.01.2023 | Acceptance Date: 28.03.2023
Online Publication Date: 30.03.2023

Get PDF

View PDF

References

Öz: 2010 yılı Kibyra Stadionu Doğu Cavea çalışmaları sırasında, yapının doğu oturma sıraları ve istinat duvarı içerisinde Hellenistik Dönem’e tarihlenen bir anıt mezar tespit edilmiştir. Roma İmparatorluk Dönemi’ndeki imar faaliyetleri sırasında, bu anıt mezara dokunulmamış ve yeni inşaat programı kapsamında dolgu malzemesi olarak bırıkılmıştır. Zengin buluntular barındıran stadion 2 No’lu mezar içinde bulunan “köpek biçimli askos” bu çalışmanın konusunu oluşturmaktadır. Kibyra’nın kısa tarihine değinilmiş, askosun bulunduğu anıt mezar tanıtılmış ve Kibyra askosu tipolojik ve kronolojik olarak incelenmiştir. Mezardan ele geçen konteksteki MÖ 84-82 yılına ait Rhodos sikkesiyle tarihleme yapılmıştır ve benzer örneklerle karşılaştırılmıştır. Ayrıca köpek biçimli kabın sembolik anlamı üzerinde durulmaya çalışılmıştır. Köpek ölüm ve ölümden sonraki yaşam ile ilişkilidir, ruhlara eşlik etmektedir. Koruyucu anlamlar yüklenen köpek, Mısırda Osiris ve Anubis, Helen dünyasında Kerberos, Artemis Kynegetis ve Hekate ile olan ilişkisiyle dikkati çekmektedir.

Anahtar sözcükler: Kibyra, Köpek, Askos, Hellenistik Dönem

Top

Abstract: During the 2010 Cibyra Stadion East Cavea studies, a monumental tomb dating to the Hellenistic Period was found in the eastern rows of seats and the retaining wall of the building. During the reconstruction activities in the Roman Imperial Period, this tomb was left untouched and left as filling material within the scope of the new construction program. The “dog-shaped askos” found in the stadion No. 2 tomb, which contains rich finds, is the subject of this study. The brief history of Cibyra was mentioned, the monumental tomb in which the asko was located was introduced and the questionos of Cibyra was examined typologically and chronologically. The context recovered from the tomb was dated to the Rhodes coin of 84-82 BC and compared with similar examples. In addition, the symbolic meaning of the dog-shaped bowl has been tried to be emphasized. The dog is associated with death and the afterlife, it accompanies the spirits. The dog, which has protective meanings, draws attention with its relationship with Osiris and Anubis in Egypt, Cerberos, Artemis Cynegetis and Hecate in the Hellenic world.

Keywords: Cibyra, Dog, Ascos, Hellenistic Period

Akçay T. 2016, Olba’da Ölü Kültü. Yayımlanmamış Doktora Tezi, Gazi Üniversitesi. Ankara.
Akçay T. 2017, Yunan ve Roma’da Ölü Kültü. İstanbul.
Akkurnaz F. B. 2016, Eski Yunan ve Roma Kapları ve İşlevleri. Yayımlanmış Yüksek Lisans Tezi, Adnan Menderes Üniversitesi. Aydın.
Akyürek-Şahin E. N. 2002, “Oniki Tanrıya Adanmış Adak Stelleri, Likya’da Bir Geç Devir Kültü: Dodekatheoi”. Eds. S. Şahin & M. Adak, Likya İncelemeleri 1. İstanbul, 103-114.
Albayrak Y. 2008, Anadolu’da Artemis Kültü. Yayımlanmamış Doktora Tezi, Ankara Üniversitesi. Ankara.
Albayrak Y. 2012, “Anadolu’da Artemis’in Sıfatları”. Atatürk Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Sosyal Bilimler Dergisi 12, 48, 1-15.
Ateş M. 2012, Mitolojiler ve Semboller. İstanbul.
Başaran C. & Kasapoğlu H. “2005-2013 Yılları Verı̇lerı̇yle Parı̇on Güney Nekropolı̇sı̇ Ölü Gömme Geleneklerı̇”. 17. Türk Tarih Kongresi: Eski Anadolu Uygarlıkları. Ankara 15-17 Eylül 2014. Ankara, 433-487.
Baybliss M. 1973, “The Cult of Dead Kin in Assyria and Babylonia”. Iraq 35/2, 115-125.
Bean G. E. 1997, Eskiçağ’da Likya Bölgesi. İstanbul.
Beazley J. D. 1921, “An Askos by Macron”. AJA 25, 325-336.
Bloomfield M. 1905, The Dog of Hades, Cerberus, The Dog of Hades: The History of an Idea. London.
Budge E. A. 1928, The Divine Origin Of the Craft of the Herbalist. London.
Carretero J. R. G. & Ruiz J. A. M 2022, “Zoomorphic Askos from Beatas Street Necropolis Preserved in the Museum of Malaga in Spain”. Athens Journal of Humanities & Arts X, 1- 16.
Copper J. C. 1987, An Illustrated Encyclopaedia of Traditional Symbols. Thames & Hudson, London.
Çokay S. S. 2003, Karaçallı Nekropolü. Yayımlanmamış Doktora Tezi, İstanbul Üniversitesi. İstanbul.
Darga M. 1994, “1993 yılı Şarhöyük- Dorylaion (Eskişehir) Kazıları”. KST 14/1, 351-367.
Delemen İ. & Çokay-Kepçe S. & Yılmaz Z. 2010, “A “Warrior” Burial of the Mid-Fourth Century BC ın Southeastern Thrace: Tumulus C at Yündolan Near Kırklareli.” TÜBA- AR 13, 91-106.
Delitsch F. 1906, “Schriftdenkmaler aus Bayblonischen Sargen”. MDOG 11, 15-16.
Doksanaltı E. M. & Özgan R. 2007, “Kilikya’dan Arkaik Devre Ait İki Kabartma Üzerine Düşünceler”. Anatolia 32, 1-20.
Dökü F. E. & Kaya M. 2013, “The Architecture and Function of the Stadium of Kibyra”. Adalya 14, 177-201.
Ekinci H. A. & Özüdoğru Ş. & Dökü F. E. & Tiryaki G. 2007, “Kibyra Kazı Çalışmaları 2006”. Anmed V, 22-28.
Ertem H. 1965, Boğazköy Metinlerine Göre Hititler Devri Anadolu’nun Faunası. Ankara.
Eryılmaz N. S. 2019, Termera Nekropolisi Seramik Buluntuları. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Muğla Sıtkı Koçman Üniversitesi. Muğla.
Fernandez A. 1992, Pre-hispanic Gods of Mexico. Myths and deities from Nahuatl Mythology. Panorama/ Mexico City.
Florioti-Duymuş H. H. 2014, “Eski Kültürlerde Köpeğin Algılanışı: Eski Mezopotamya Örneği”. Atatürk Üniversitesi Tarih Araştırma Dergisi 33, 55-70.
Greenwalt H. C. 1978, Ritual Dinners in Early Historic Sardis. California.
Gruen E. S. 1984, The Hellenistic World ant the Coming of Rome. London.
Hall A. S. & Milner N. P. 1998, An Epigrafical Survey in Kibyra-Olbasa Region (The British Instıtute of Archeology at Ankara Monography). Oxford.
Hoffman H. 1989, “Rhyta and Kantharoi in Greek Ritual”. Eds. B. Shefton & M. Moore & H. Hoffman, Greek Vases in the J. Paul Getty Museum 4, Occasional Papers n Antiquities 5, 131-166.
Jones A. H. M. 1971, The Cities of the Eastern Roma Provinces. Oxford.
Karagöz Ş. 2011, “Küçük Asya’ya Özgü bir Tanrıça: Hekate”. Anadolu Araştırmaları 16, 303-320.
Kitchell K. 2004, ‘’Men’s best friend? The Changing Role of the Dog in Greek Society”. Ed. B. Santillo, Pecus: Man and Animal in Antiquity Proceeding of the Conference at the Swedish Institute in Roma September 9-12, Roma, 177-182.
Kümmel H. M. 1967, Ersatzritvale für den hethitischen König (Studien zu den Boğazköy-Texten 3). Wiesbaden.
Laflı E. & Patacı S. 2020, “A bull’s head rhyton from the museum of Tarsus in Cilicia, southern Turkey”. Ed. I. Zych, 3^rd IARPotHP conference exploring the neighborhood: the role of ceramics in understanding place in the Hellenistic world, Kaštela, 1-4 June. Kaštela, Croatia, 583-591.
Magie D. 1950, Roman Rule in Asia Minor, to the End of the Third Century After Christ. Princeton.
Mayer M. 1907, “Askoi”. JDI 13, 207-235.
Minardi M. 2015, “A Silver Rhyton from Afghanistan Held in the Cleveland Museum of Art and its Historical Context”. Journal Asiatique 303/1, 59-86.
Murat L. 2003, “Ammihatna Ritüellerinde Hatalıklar ve Tedavi Yöntemleri”. Archivum Anatolicum VI/2, 89-109.
Oktan M. 2010, “Ein neues Epigramm aus Bozüyük (Lamunia)”. Gephyra VII, 89-94.
Ökse T. 1999, Önasya Arkeolojisi Seramik Terimleri. İstanbul.
Özbay A. 2016, Klozomenai Karantina Adası Kuzey Yamacı Kazılarında Ele Geçen Pişmiş Toprak Figürinler. Yayımlanmamış Doktora Tezi, Ege Üniversitesi. İzmir.
Özbay F. 2018, “Eski Anadolu Toplumlarında Köpek”. Seleucia VIII, 69-89.
Özbilen G. 2000, Klazomenai Akpınar Nekropolisi Rhyton-Askoslar. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Ege Üniversitesi. İzmir.
Özbilen G. 2004, “Archaische Rhyon-Askoi aus Klazomenai”. JÖST 73, 189-197.
Özüdoğru Ş. & Dökü F. E. & Dikbaş G. & Vanhavarbeke H. 2011, “Kibyra 2010”. Anmed IX, 36-43.
Özüdoğru Ş. 2014, “Kibyra’dan Hellenistik Döneme Ait Yeni Veriler Üzerine Değerlendirmeler”. Cedrus II, 171-188.
Özüdoğru Ş. 2020, KIBYRA: Kibyra Maior / Caesarea Cibyra (Kibyra Kazı ve Araştırmaları Monografi Serisi I). İstanbul.
Ramsay W. M. 1980, The Historical Geography of Asia Minor, Royal Geography Society (Supplementary Papers IV). London.
Richter G. M. A. & Milne M. J. 1935, Shapaes and Names of Athenian Vases in The Metropolitan Museum of Art. New York.
Sarian H. 1992, “Hekate”. Eds. J. C. B. Ernstberger, J. Boardman, P. Bruneau, F. Canciani, L. Kahil, V. Lambrioudakis & E. Simon, Lexicon Iconographicum Mythologiae Classicae (LIMC VI/I): Kentauroi et kentaurides – Oiax et addenda Hekate, Hekate (in Thracia), Heros equitans, Kakasbos, Kekrops. Zürich, 985-1018.
Schauenburg K. 1976, “Askoi mit platischen Lowenkopf”. RM 83, 261-271.
Sevinç F. 2007, Hititlerde Ölülere ve Yeraltı Tanrılarına Sunulan Kurbanlar. Yayımlanmamış Doktora Tezi, Ankara Üniversitesi. Ankara.
Trantalidou K. 2006, ‘’Companions from the Oldest Times: Dogs in Ancient Greek Literature, Iconography and Osteological Testimony, Dogs and People in Social Working Economic or Symbolic Interaction’’. Eds. Lynn M. Synder & Elizabeth A. Moore, Proceedings of the 9^th ICAZ Conference, Durham, Oxbow Books, Oxford, 96-120.
Türkteki S. & Hürmüzlü B. 2007, Eski Çağ’da İçki ve Sunu Kapları. İstanbul.
Usman-Anabolu M. 1981-1983, ‘’İzmir Arkeoloji Müzesi’nin Deposunda Bulunan Yedi Hekataion (Üç Vücutlu Hekate Heykeli)’’. Ed. C. Bayburtoğlu, Akurgal’a Armağan/Festschrift Akurgal (Anadolu/Anatolia 22/2). Ankara, 329-335.
Uzun K. 2007, Klazomenai Dalgalı Çizgi Bezekli Seramiği. Ege Üniversitesi, Yayımlanmamış Doktora Tezi. İzmir.
Vermeule E. 1979, Aspects of Death in Early Greek Art and Poetry. California.
Yıldırım Ö. C. & Yavşan Ç. 2022, “Tenedos Nekropolisi’nden Seramik Askoslar”. Phaselis VIII, 73- 82.
Yiğitpaşa D. 2010, “Urartu Ölü Gömme Gelenekleri ve Ölüm ile İlgili Ritüeller”. Atatürk Üniversitesi Güzel Sanatlar Dergisi 25, 203-212.
Zoroğlu C. & Doksanaltı E. M. 2020, “Yeni Bir Küçük Amphora Tipi: Küçük Knidos Amphoraları”. Belleten 84/300, 503-542.

Yalçın S. & Özüdoğru Ş. 2023, “Kibyra’dan Köpek Biçimli Askos”. Phaselis IX, 5-13. http://dx.doi.org/10.5281/zenodo.7785048

http://dx.doi.org/10.5281/zenodo.7785048

Semagül YALÇIN
MA, Burdur Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Burdur. semagulyalcin20@gmail.com | https://orcid.org/0000-0003-4017-2782

Şükrü ÖZÜDOĞRU
Doç. Dr., Burdur Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi, Arkeoloji Bölümü, Burdur. sozudogru@mehmetakif.edu.tr | https://orcid.org/0000-0002-3522-2987

Amphora Buluntuları Işığında Phaselis’in Akdeniz Ticaretindeki Yeri

Phaselis_Journal — Mon, 20 Mar 2023 06:26:11 +0000

The Place of Phaselis in Mediterranean Trade in the Light of Amphora Finds

Uğurcan ORHAN
https://orcid.org/0000-0003-4344-6267

PHASELIS Supplementary Series I
ISBN: 978-625-00-1229-1
Elektronik Yayın Tarihi: 20.03.2023

Get PDF

View PDF

2022 Yılı Phaselis Kazıları

Phaselis_Journal — Tue, 20 Dec 2022 12:19:38 +0000

Phaselis Excavations in 2022

M. ARSLAN
https://orcid.org/0000-0003-1132-7423

N. TÜNER ÖNEN
https://orcid.org/0000-0002-1098-028X

PHASELIS VIII (2022) 247-265
DOI: 10.5281/zenodo.7463065
Received Date: 10.11.2022 | Acceptance Date: 17.12.2022
Online Publication Date: 20.12.2022

Get PDF

View PDF

References

Öz: Bu çalışma, 2022 yılı araştırma sezonunda Phaselis’te 18 Temmuz – 18 Eylül tarihleri arasında gerçekleştirilen kazı araştırmalarına ilişkin disiplinlerarası değerlendirmeleri ve sonuçları içerir. Araştırmalar kapsamında Hellenistik Tapınak, Merkezi Limanı ile Aguaeductus arasındaki alanda temizlik, belgeleme çalışmaları ile kazılar; Hadrianus Kapısı’nda ise belgeleme, konservasyon, restorasyon, anastylosis çalışmaları gerçekleştirilmiştir. Phaselis nekropolis’lerinin incelenmesi sırasında mezarlardan ele geçirilen insan kalıntılarından hareketle antikçağın değişik dönemlerinde (Klasik, Roma ve Doğu Roma gibi) yaşamış insanların sağlık durumları, demografik durumlarını, akrabalık ilişkilerini ortaya çıkarılmaya ve yaşam standartlarını belirlemek amacıyla antropolojik çalışmalar yürütülmüştür. Jeomorfolojik incelemeler kapsamında ise kentin topografyası özelince kent içinde bulunan lagün ve yakın çevresinin coğraf, bilgi sistemleri kullanılarka hidrografik yapısı ile çökel ortamları mercek altına alınmıştır.

Anahtar sözcükler: Phaselis, Hellenistik Tapınak, Hadrianus Kapısı, Aquaeductus, Antropoloji

Top

Abstract: This study includes interdisiplinary evaluations and results of the excavations carried out between 18 July and 18 September in Phaselis during the 2022 research season. Within the scope of the researches, cleaning, documentation and excavations in the Hellenistic Temple, the area between the Central Harbor and Aguaeductus; Documentation, conservation, restoration and anastylosis studies were carried out at Hadrian’s Gate. During the examination of Phaselis necropolises, anthropological studies were carried out in order to reveal the health status, demographic status, kinship relations of people who lived in different periods of antiquity (such as Classical, Roman and Eastern Roman), based on the human remains recovered from the tombs. Within the scope of geomorphological investigations, the topography of the city, the lagoon and its immediate surroundings in the city, using the geographical, information systems, hydrographic structure and sedimentary environments were examined.

Keywords: Phaselis, Hellenistik Temple, Hadrian’s Gate, Aquaeductus, Antropology

Orhan U. 2020, “Phaselis Hellenistic Temple (?) Entrance Slope and Terracotta Finds: A Preliminary Study”. Phaselis VI, 75-86.

Arslan M. & Tüner-Önen N. 2022, “2022 Yılı Phaselis Kazıları”. Phaselis VIII, 247-265. http://dx.doi.org/10.5281/zenodo.7463065

http://dx.doi.org/10.5281/zenodo.7463065

Murat ARSLAN
Prof. Dr., Akdeniz Üniversitesi, Edebiyat Fakültesi, Tarih Bölümü, Antalya. marslan@akdeniz.edu.tr |
https://orcid.org/0000-0003-1132-7423

Nihal TÜNER ÖNEN

Doç. Dr., Akdeniz Üniversitesi, Edebiyat Fakültesi, Eskiçağ Dilleri ve Kültürleri Bölümü, Antalya. nihaltuner@akdeniz.edu.tr | https://orcid.org/0000-0002-1098-028X

2022 Yılı Salda-Yeşilova Yüzey Araştırması

Phaselis_Journal — Thu, 15 Dec 2022 10:23:16 +0000

Salda-Yeşilova Survey of the Year 2022

F. Eray DÖKÜ
https://orcid.org/0000-0002-9797-2580

PHASELIS VIII (2022) 237-245
DOI: 10.5281/zenodo.7440933
Received Date: 08.11.2022 | Acceptance Date: 14.12.2022
Online Publication Date: 15.12.2022

Get PDF

View PDF

References

Öz: Bu çalışma 2022 yılında araştırmalarına başlanan Salda-Yeşilova Yüzey Araştırmalarının (SAYA) bir raporunu sunmaktadır. Burdur’un Yeşilova ilçesi ve merkezini, Yarışlı köyü (Takina), Kayadibi köyü (Keretapa? / Diokaisareia?) ve toplamda on dört farklı mevkiyi kapsayan ilk sezon araştırmalarında khamosorion ve lahit tipinde yazıtlı ve yazıtsız mezarlar, ağırlık taşları (litus), antik yerleşim izleri, epigrafik materyaller, Geç Demir Çağı’ndan Doğu Roma İmparatorluk Dönemi’ne tarihlenen seramik parçalarına kadar geniş yelpazede materyal kültür kalıntısı tespit edilmiş; önceki araştırmacılar tarafından bulunan ve yayınlanan eserler de dahil olmak üzere tüm eserlerin kayıtları alınmış ve belgelemeleri yapılmıştır.

Anahtar sözcükler: Salda, Yeşilova, Yüzey Araştırması, Takina, Keretepa/Diokaisareia

Top

Abstract: This study presents a report of the Salda-Yeşilova Survey (SAYA), which started in 2022. The first season of survey includes Yeşilova and its centre, Yarışlı village (Takina), Kayadibi village (Keretapa? / Diokaisareia? ) and a total of fourteen different sites. The survey yielded a wide range of material cultural remains, including khamosorions and sarcophagi with and without inscriptions, weight stones (lithus), traces of ancient settlement, epigraphic material, and sherds dating from the Late Iron Age to the Eastern Roman Empire. All artefacts, including those found and published by previous researchers, have been catalogued and documented.

Keywords: Salda, Yeşilova, Field Survey, Takina, Keretepa/Diokaisareia

Bean G. E. 1959, “Notes and Inscriptions from Pisidia. Part I”. AnatStud IX, 67- 117.
Corsten Th. & Hülden O. 2012, “Zwischen den Kulturen. Feldforschungen in der Kibyratis. Bericht zu den Kampagnen 2008–2011”. İstMitt 62, 7-117.
Destephen S. 2007, “La frontière orientale de la province d’Asie: le dossier de Takina”. EA 40, 147-173.
French D. H. 2012, Roman Roads and Milestones of Asia Minor Vol. 3: Milestones, Fasc. 3.1: Republican. London.
Labarre G., M. Özsait & N. Özsait 2010, “Monuments funéraires et inscriptions de Pisidie (Burdur-Isparta)”. Anatolia Antiqua 18, 59- 88.
Milner N. P. 1998, An Epigraphical Survey in the Kibyra-Olbasa Region Conducted by A.S. Hall. Ankara.
Özsait M. 1976, “Pisidya Bölgesinde Yeni Prehistorik İskan Yerleri (I)”. Anadolu Araştırmaları IV, 71-95.
Ramsay W. M. 1887, “Antiquities of Southern Phrygia and the Border Lands (I)”. AJA III/4, 344-368.
Ramsay W. M. 1895, The Cities and Bishoprics of Phrygia: Being an Essay of the Local History of Phrygia from the Earliest Times to the Turkish Conquest. Vol. 1: The Lycos Valley and South-western Phrygia. Oxford.
Robert L. 1962, Villes d’Asie Mineure. Études de géographie ancienne. Paris.
Şahin S. & French D. 1987, “Ein Document aus Takina”. EA 10, 133-150.

Dökü E. 2022, “2022 Yılı Salda-Yeşilova Yüzey Araştırması”. Phaselis VIII, 237-245. http://dx.doi.org/10.5281/zenodo.7440933

http://dx.doi.org/10.5281/zenodo.7440933

F. Eray DÖKÜ
Doç. Dr., Burdur Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi, Edebiyat Fakültesi, Arkeoloji Bölümü, Burdur. eraydoku@mehmetakif.edu.tr | https://orcid.org/0000-0002-9797-2580

Phaselis ve Yakın Çevresinin Coğrafi Özellikleri

Phaselis_Journal — Thu, 08 Dec 2022 10:20:47 +0000

Phaselis and Its Neighborhood Geographical Features

Ebru AKKÖPRÜ
https://orcid.org/0000-0001-8751-7771

Emirhan BERBEROĞLU
https://orcid.org/0000-0001-6683-7282

Musa TAŞ
https://orcid.org/0000-0002-6243-7713

PHASELIS VIII (2022) 223-236
DOI: 10.5281/zenodo.7413219
Received Date: 25.11.2022 | Acceptance Date: 05.12.2022
Online Publication Date: 08.12.2022

Get PDF

View PDF

References

Öz: Phaselis, Akdeniz kıyısında yer alan arkeolojik bir sit alanıdır. Günümüzde Antalya ilinin Kemer ilçesine bağlı Tekirova mahallesinde yer almaktadır. Bu çalışmada Phaselis’in genel coğrafi özelliklerine değinilmiştir. Çalışma alanına ait literatür taraması yapılarak kentin arkeolojik, jeolojik, tektonik ve botanik özelliklerine ait bilgiler edinilmiştir. Kentin orta kısmında bugün bataklık ve sazlıklardan oluşan bir lagün ve lagünü besleyen küçük mevsimlik dereler bulunmaktadır. İnceleme alanı sınırları bu lagünün beslendiği akarsu (mevsimlik dereler) sistemlerine ait havza baz alınarak çizilmiştir. Bu sahanın içerisinde yer alan tepeler, dereler, falezler, limanlar ve Phaselis’in kalıntılarının birçoğunun üzerinde bulunduğu tombolo ayrıntılı olarak açıklanmıştır. İnceleme alanına ait haritalama çalışmaları Coğrafi Bilgi Sistemleri (CBS) kullanılarak yapılmıştır. MTA’nın 1/100.000 (O25) ölçekli jeoloji haritası ve HGM’nin 1/25.000 (O24c3 ve O25d4) ölçekli topoğrafya haritaları ArcGis Desktop 10.5 programı aracılığıyla güncelleştirilmiş ve bu çalışma amacına uygun olarak kullanılmıştır. Ayrıca yine HGM’den alınmış 2019 yılına ait hava fotoğrafı görsel olarak kullanılmıştır.

Anahtar sözcükler: Phaselis, Tombolo, Lagün, Liman, Topoğrafya

Top

Abstract: The ancient city of Phaselis is an archaeological site located on the Mediterranean coast. Today, it is located in Tekirova neighborhood of Kemer district of Antalya province. In this study, the general geographical features of the ancient city of Phaselis were mentioned. First of all, by scanning the literature of the study area, information about the archaeological, geological, tectonic and botanical characteristics of the city was obtained. In the central part of the city, there is a lagoon consisting of swamps and reeds and small seasonal streams feeding the lagoon. As the study area, first of all, it was focused on a field drawn on the basis of the basin belonging to the river (seasonal streams) systems that feed this lagoon. The hills, streams, cliffs, ports, flora and tombolo on which many of the ruins of the ancient city of Phaselis are located in this area are mentioned in detail. The mapping studies of the study area were made using Geographic Information Systems (GIS). MTA’s 1/100,000 (O25) scaled geological map and HGM’s 1/25,000 (O24c3 and O25d4) scaled topography maps were updated via ArcGis Desktop 10.5 program and used in accordance with the purpose of this study. In addition, the aerial photograph of 2019 taken from HGM was used visually.

Keywords: Phaselis, Tombolo, Lagoon, Harbor, Topography

Arslan M. & Tüner-Önen N. 2016, “Phaselis”. Eds. H. İşkan & E. Dündar, Lukka’dan Likya’ya: Sarpedon ve Aziz Nikolaos’un Ülkesi / Lukka to Lycia The Land of Sarpedon and St. Nicholaos. İstanbul, 300-317.
Arslan M. & Tüner-Önen N. 2018, “Phaselis 2019 Yılında Gerçekleştirilen Yüzey Araştırmaları ve Kazı Çalışmaları”. Phaselis V, 425-464.
Arslan M. & Tüner-Önen N. 2020, “Phaselis 2020 Yılı Kazı ve Yüzey Araştırmaları”. Phaselis VI, 251-276.
Arslan M. & Tüner-Önen N. 2021, “Phaselis 2021 Yılı Kazı ve Yüzey Araştırmaları”. Phaselis VII, 147-190.
Aslan E. & Baybo S. 2015, “Phaselis Kent Limanları ve Sualtı Araştırmalarının Ön Değerlendirmesi”. Phaselis I, 1‐17.
Aslan E. & Kılıç Y. & Orhan U. 2018, “Phaselis Güney Limanı”. Phaselis IV, 1-13.
Aslan E. & Orhan U. 2019, “Phaselis 2018 Yılı Güney Liman Alanı Sualtı Araştırmalarında Tespit Edilen Amphoralar”. Phaselis V, 85-99.
Atasoy L. 2010, Yat Kaynaklı Atık Suların Phaselis Koyuna Çevresel Etkileri ve Marinalarda Atık Su Yönetimi. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Akdeniz Üniversitesi. Antalya.
Blackman D. J. 1973, “The Harbours of Phaselis”. IJNA II/2, 355-364.
Blackman D. J. 2016, Phaselis’in Limanları. Çev. E. Kurul. İstanbul.
Büyükyıldırım G. 1994, Antalya ve Çevresi Tarihi Su Yapıları. Ankara.
Ceylan M. & Ceylan M. A. 2010, “Türkiye Kıyılarında Tomboloların Oluşumu Dağılışı ve Fonksiyonel Özellikleri Konusunda Bir Araştırma”. Marmara Coğrafya Dergisi 22, 205-232.
Deniz İ. G. & Aykurt C. 2016, Antalya Endemik ve Nadir Çiçekleri. Antalya.
Erinç S. 2001, Jeomorfoloji II (3. Basım) (Güncelleştirenler: A. Ertek ve C. Güneysu). İstanbul.
Erol O. 1991, “Türkiye Kıyılarındaki Terkedilmiş Tarihi Limanlar ve Bir Çevre Sorunu Olarak Kıyı Çizgisi Değişimlerinin Önemi”. İstanbul Üniversitesi Deniz Bilimleri ve Coğrafya Enstitüsü Bülten 8, 1-44. İstanbul.
Genişyürek F. & Ertek Ş. & Ertürk M. 2022, “Phaselis ve Çevresinin Çok Zamanlı Uydu Görüntüleri ile Mekansal ve Zamansal Olarak Değerlendirilmesi”. Phaselis VIII, 207-222.
Göktürk R. S. 2015, “Phaselis Antik Kenti Florası I”. Phaselis I, 81-131.
Göktürk R. S. 2016, “Phaselis Antik Kenti Florası II”. Phaselis II, 57-101.
Göktürk R. S. 2017, “Phaselis Antik Kenti Florası III”. Phaselis III, 187-224.
Kabaklı S. G. 2017. Lykia Bölgesindeki Deniz Seviyesi Değişimlerinin Antik Liman Kentlerine Etkileri. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Akdeniz Üniversitesi. Antalya.
Kürkçü M. 2016, “Phaselis Hidrografi Sistemine Dair Değerlendirmeler”. Phaselis II, 103–103.
Orhan U. 2017, “Phaselis 2016 Yılı Güney Limanı Amphora Buluntuları”. Phaselis III, 141-148.
Önen N. T. & Arslan M. 2019, “Phaselis Antik Kenti’nde 2018 Yılında Gerçekleştirilen Yüzey Araştırmaları ve Kazı Çalışmaları” Phaselis V, 43-83.
Öner F. 2018, “Phaselis Antik Kenti Küçük Hamam’ı ve Latrina’sında Kullanılan Yapıtaşları ve Bu Yapıtaşların Bozuşmaları”. Phaselis IV, 351-360.
Peşmen H. 1980, Olimpos-Beydağları Milli Parkının Florası (Türkiye Bilimsel ve Teknik Araştırma Kurumu). Ankara.
Schafer J. 1981, Phaselis. Beiträge zur Topographie und Geschichte der Stadt und ihrer Häfen (Ist. Mitt. Beiheft 24). Tübingen.
Şenel M., Serdaroğlu M., Kengil R., Ünverdi M. & Gözler M. Z. 1981, “Teke Torosları Güneydoğusunun Jeolojisi”. MTA Dergisi 95-96, 13-43.
Şenel M. 1980, Teke Torosları Güneydoğusunun Jeolojisi Finike-Kumluca-Kemer (Antalya). MTA Raporu No: 6874, Ankara.
T.C. Bayındırlık ve İskân Bakanlığı Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü Antalya Bölgesi Tarihi Su Yapıları Galip Büyükyıldırım İnşaat Yük. Müh. 1994, Ankara.
Tüner-Önen N. 2008, Phaselis Antik Kenti ve Teritoryumu. Yayımlanmamış Doktora Tezi, Akdeniz Üniversitesi. Antalya.
Yüksel F. A. & Boşça F. 2020, “Phaselis 2019 Yılı Arkeojeofizik Araştırmaları: Hellenistik Tapınak Phaselis”. Phaselis VI, 1-12.

İnternet Erişimleri

Kentin Konumu

https://yunus.hacettepe.edu.tr/~kdirik/YJ_faylar_4.pdf
Liddell, H. G., & Scott, R. (2022, 11 18). An Intermediate Greek-English Lexicon. Perseus
Digital Library: https://www.perseus.tufts.edu/hopper/text?doc=Perseus%3Atext%3A1999.04.0058%3
Aalphabetic+letter%3D*f%3Aentry+group%3D2%3Aentry%3Dfa%2Fshlos.

Akköprü E., E. Berberoğlu & M. Taş 2022, “Phaselis ve Yakın Çevresinin Coğrafi Özellikleri”. Phaselis VIII, 223-236. http://dx.doi.org/10.5281/zenodo.7413219

http://dx.doi.org/10.5281/zenodo.7413219

Ebru AKKÖPRÜ
Doç. Dr., Akdeniz Üniversitesi, Edebiyat Fakültesi, Coğrafya Bölümü, Antalya. ebruakkopru@akdeniz.edu.tr | https://orcid.org/0000-0001-8751-7771

Emirhan BERBEROĞLU
Arş. Gör., Akdeniz Üniversitesi, Edebiyat Fakültesi, Coğrafya Bölümü, Antalya. eberberoglu@akdeniz.edu.tr | https://orcid.org/0000-0001-6683-7282

Musa TAŞ
M.A., Akdeniz Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Coğrafya Anabilim Dalı, Antalya. mtas12599@gmail.com | https://orcid.org/0000-0002-6243-7713

Phaselis ve Çevresinin Çok Zamanlı Uydu Görüntüleri ile Mekânsal ve Zamansal Olarak Değerlendirilmesi

Phaselis_Journal — Wed, 23 Nov 2022 14:14:31 +0000

Phaselis and Its Surroundings Using Multi Temporal Satellite Imageries: A Spatial and Temporal Evaluation

Furkan GENİŞYÜREK
https://orcid.org/0000-0002-8098-1763

Şimal ERTEK
https://orcid.org/0000-0001-7555-8883

Mustafa ERTÜRK
https://orcid.org/0000-0001-7172-7133

PHASELIS VIII (2022) 207-222
DOI: 10.5281/zenodo.7351470
Received Date: 09.06.2022 | Acceptance Date: 14.11.2022
Online Publication Date: 23.11.2022

Get PDF

View PDF

References

Öz: Bu çalışmanın amacı Phaselis ve çevresinin 1984, 2002 ve 2021 zaman periyotlarında çalışma alanı içerisinde nemlilik, bitki örtüsü ve arazi yüzey sıcaklığı üzerindeki etkilerin zamansal ve mekânsal olarak Coğrafi Bilgi Sistemleri (CBS) ve Uzaktan Algılama (UA) tekniklerinin kullanılarak değerlendirilmesidir. Çalışmada Landsat 5 TM-7 ETM+ ve Landsat 8 OLI-TIRS uydu görüntüleri kullanılmış ve üç farklı analiz gerçekleştirilmiştir. Analizlerin ilk aşamasında çalışma sınırlarına ait olan Arazi Yüzey Sıcaklık (AYS) değerleri, uydu görüntülerinin Termal Kızılötesi (TIR) bantlarından görüntü işleme teknikleri kullanılarak elde edilmiştir. İkinci aşamada ise çalışma alanına ait arazi yüzey nemlilik değerlerini tespit edebilmek için uydu görüntülerinin Kısa Dalga Kızıl Ötesi (SWIR) ve Yakın Kızıl Ötesi (NIR) bantlarından Normalize edilmiş Nem Fark İndeksi (NFNI) yöntemi kullanılmıştır. Son aşamada sahadaki yeşil bitki dağılımları, uydu görüntülerinin Kırmızı (RED) ve NIR bantlarından Toprağa Ayarlı Bitki İndeksi (SAVI) yöntemi kullanılarak tespit edilmiştir. Elde edilen arazi yüzey sıcaklığı, yüzey nemlilik değerleri ve bitki örtüsü arasındaki ilişki, istatistiksel olarak Getis-Ord Gi* (Sıcak Nokta Analizi) yöntemi aracılığıyla test edilmiş, mekânsal ve zamansal olarak Phaselis ve çevresindeki bitki tahribatının arttığı, arazi yüzey sıcaklığının yükseldiği, bitki alanlarının daralması sonucu yüzey nem değişiminde artışın meydana geldiği belirlenmiştir.

Anahtar sözcükler: Phaselis, Arazi Yüzey Sıcaklığı, Toprağa Ayarlı Bitki İndeksi, Arazi Yüzey Nemliliği

Top

Abstract: The aim of this study is to evaluate the effects on humidity, vegetation and land surface temperature in the study area of Phaselis and its surroundings with the time periods of 1984, 2002 and 2021 by using Geographic Information Systems (GIS) and Remote Sensing (UA) techniques in a temporal and spatial manner. In the study, Landsat 5 TM-7 ETM+ and Landsat 8 OLI-TIRS satellite images were obtained and three different analyzes were performed. In the first stage of the analyzes, Land Surface Temperature (AYS) values of the study area were obtained by using image processing techniques from the Thermal Infrared (TIR) bands of satellite images. In the second stage, the Normalized Difference Moisture Index (NDMI) method from the Short Wave Infra-Red (SWIR) and Near Infrared (NIR) bands of satellite images was used to determine the land surface humidity values of the study area. In the final stage, green vegetation distribution in the field were determined by using the Soil Adjusted Vegetation Index (SAVI) method from the Red (RED) and NIR bands of satellite images. The relationship among the obtained land surface temperature, surface moisture values and vegetation were statistically tested using the Getis-Ord Gi* (Hot Point Analysis) method, and it was determined that the plant destruction in and around the ancient city of Phaselis increased spatially and temporally, the land surface temperature rose in and around the ancient city, and the increase in surface moisture change occurred as a result of the contraction of the inner harbor and plant areas.

Keywords: Phaselis, Land Surface Temperature, Soil Adjusted Vegetation Index, Land Surface Moisture

Arslan M. & Demirtaş K. & Önen T. N. 2013, “Phaselis ve Teritoryumu Yüzey Araştırması 2012”. Anadolu Akdenizi Arkeoloji Haberleri 2013/11, 224-229.
Arslan M. & Tüner-Önen N. 2016, “Phaselis”. Eds. H. İşkan & E. Dündar, Lukka’dan Likya’ya: Sarpedon ve Aziz Nikolaos’un Ülkesi / Lukka to Lycia The Land of Sarpedon and St. Nicholaos. İstanbul, 300-317.
Arslan M. & Tüner-Önen N. 2020, “Phaselis 2020 Yılı Kazı ve Yüzey Araştırmaları”. Phaselis VI, 251-276.
Arslan M. & Tüner-Önen N. 2021, “Phaselis 2021 Yılı Kazı ve Yüzey Araştırmaları”. Phaselis VII, 147-190.
Aslan E. & Kılıç Y. & Orhan U. 2018, “Phaselis Güney Limanı”. Phaselis IV, 1-13.
Aslan E. & Orhan U. 2019, “Phaselis 2018 Yılı Güney Liman Alanı Sualtı Araştırmalarında Tespit Edilen Amphoralar”. Phaselis V, 85-99.
Aslan E. 2016, “Phaselis Merkezi (Kent) Limanı”. Phaselis II, 31-47.
Blackman J. D. 2016, Phaselis’in Limanları. Çev. E. Kurul, Antalya.
Chander G. & Markham B. 2003, “Revised Landsat-5 TM Radiometric Calibration Procedures and Postcalibration Dynamic Ranges”. IEEE Transactions On Geoscience And Remote Sensing 41/11, 2674-2677.
Colwell J. E. 1974, “Vegetation Canopy Reflectance”. Remote Sensing of Environment Journal III/3, 175-183.
Demir C. 2002, “Turizm ve Rekreasyon Faaliyetlerinin Olumsuz Çevresel Etkileri: Türkiye’deki Milli Parklara Yönelik Bir Uygulama”. Dokuz Eylül Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi 17/2, 93-117.
Elvidge C. D. & Lyon R. J. P. 1985, “Influence of Rock-Soil Spectral Variation on Assessment of Green Biomass”. Remote Sensing of Environment Journal 17/3, 265-279.
Erener A. & Sarp G. 2017, “Barajların Çevresel Etkilerinin Zamansal ve Mekansal Olarak Uzaktan Algılama ile Değerlendirilmesi: Atatürk Barajı Örneği”. Geomatik Dergisi II/1, 1-11.
Genişyürek F. 2019, Barajların Çevresel Etkilerinin Çok Zamanlı Uydu Görüntüleri ile Mekânsal ve Zamansal Olarak Değerlendirilmesi: Manavgat Barajı Örneği. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Süleyman Demirel Üniversitesi. Isparta.
Hardisky M. A., V. Klemas & R. M. Smart 1983, “The Influence of Soil Salinity, Growth Form, and Leaf Moisture on The Spectral Radiance of Spartina Alterniflora Canopies”. Photogrammetric Engineering and Remote Sensing 48/1, 77-83.
Huete A.R. 1988, “A Soil-Adjusted Vegetation Index (SAVI)”. Remote Sensing of Environment Journal 25/3, 259-309.
Kuter N. & Ünal E. H. 2009, “Sürdürülebilirlik Kapsamında Ekoturizmin Çevresel, Ekonomik ve Sosyo-Kültürel Etkileri”. Kastamonu Üniversitesi Orman Fakültesi Dergisi IX/2, 146-156.
Nasa 2011, “Landsat 7 Science Data Users Handbook”. Landsat Project Science Office at Nasa Goddard Space Flight Centre. Greenbelt, 186.
Orhan U. 2017, “Phaselis 2016 Yılı Güney Limanı Amphora Buluntuları”. Phaselis III, 141-148.
Orhan U. 2020, “Phaselis’ Hellenistic Temple (?) Entrance Slope and Terracotta Finds: A Preliminary Study”. Phaselis VI, 75-86.
Tucker C. J. 1979, “Red and Photographic Infrared Linear Combinations for Monitoring Vegetation”. Remote Sensing of Environment Journal VIII/2, 127-150.
Tüner-Önen N. 2008, Phaselis Antik Kenti ve Teritoryumu. Yayımlanmamış Doktora Tezi, Akdeniz Üniversitesi. Antalya.
Yavuz M. & Tunç R. M. 2015, “Phaselis Antik Kenti ve Yakın Çevresinin Faunası I”. Phaselis I, 143-183.
Yıldız Z. & Kalağan G. 2008, “Alternatif Turizm Kavramı ve Çevresel Etkileri”. Yerel Siyaset Dergisi, 42-44.

Genişyürek F., Ş. Ertek & M. Ertürk 2022, “Phaselis ve Çevresinin Çok Zamanlı Uydu Görüntüleri ile Mekânsal ve Zamansal Olarak Değerlendirilmesi”. Phaselis VIII, 207-222. http://dx.doi.org/10.5281/zenodo.7351470

http://dx.doi.org/10.5281/zenodo.7351470

Furkan GENİŞYÜREK
Doktora Öğrencisi, Akdeniz Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Coğrafya Anabilim Dalı, Antalya. furkangyurek@gmail.com | https://orcid.org/0000-0002-8098-1763

Şimal ERTEK
Doktora Öğrencisi, Akdeniz Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Coğrafya Anabilim Dalı, Antalya. simalertek1@gmail.com | https://orcid.org/0000-0001-7555-8883

Mustafa ERTÜRK
Prof. Dr., Akdeniz Üniversitesi, Edebiyat Fakültesi, Coğrafya Bölümü, Antalya. merturk19@hotmail.com | https://orcid.org/0000-0001-7172-7133

Phaselis Hadrianus Kapısı’ndaki Smilax(?) Betimi

Phaselis_Journal — Wed, 23 Nov 2022 09:56:08 +0000

Phaselis Hadrian’s Gate’s Smilax(?) Depiction

Özgür KAYA
https://orcid.org/0000-0001-5872-8254

R. Süleyman GÖKTÜRK
https://orcid.org/0000-0002-1959-7578

Şenkal KİLECİ
https://orcid.org/0000-0002-0281-7407

PHASELIS VIII (2022) 197-205
DOI: 10.5281/zenodo.7350340
Received Date: 17.06.2022 | Acceptance Date: 03.10.2022
Online Publication Date: 23.11.2022

Get PDF

View PDF

References

Öz: Kalpsi ya da oksu yapraklar ve üzüme benzer meyveye sahip, nisan-haziran aylarında çiçeklenen tırmanıcı bir bitki olan Smilax, arkeoloji literatürü için çok tanıdık bir cins değildir. Öte yandan botanikçi gözüyle bakıldığında arkeolojik buluntularda bu bitkiyi yansıtan betimler ile karşılaşılmaktadır. Bu bağlamda, Phaselis Hadrianus Kapısı’na ait mimari bloklardan birindeki kabartmada yer alan yaprak ve meyve bezeklerinin florayla ilgili bir yayında Smilax aspera ile ilişkilendirilmiş olması, sözü edilen bitkinin -cins bazında- bu makalede daha geniş çerçevede incelenmesine neden olmuştur. Burada Smilax bitkisi; morfolojik, mitolojik ve arkeolojik açılardan ele alınmıştır. Phaselis örneğinden yola çıkılarak arkeolojik buluntularda Smilax betiminin kullanılıp kullanılmadığı araştırılmıştır. İncelemeler sonucunda Smilax’ın, sarmaşıkla karıştırılabilen ancak antik yaşantıda çeşitli işlevlerde kullanılmasının yanı sıra mitolojik anlatılarda da yer tutan bir bitki olduğu ortaya konulmuştur. Arkeolojik buluntularda ise bitki morfolojisi açısından bakıldığında bu bitkinin işlenmiş gibi göründüğü ancak aynı betimler sarmaşık ve üzümü de yansıtıyor olabileceğinden bunun bir olasılık olarak verilmesi gerektiği sonucuna varılmıştır.

Anahtar sözcükler: Smilax, Sarmaşık, Asma, Phaselis, Hadrianus Kapısı

Top

Abstract: Smilax which is a climber plant with cordate or sagittate leaves and grape-like fruit, blossoms in april-june, is not a very familiar genus for the archaeological literature. But according to botanists the depictions reflecting this plant are encountered in archaeological finds. Concordantly, the leaf and fruit ornaments in the relief on one of the architectural blocks of Phaselis Hadrian’s Gate were associated with Smilax in a publication related to flora caused the mentioned plant to be more comprehensively examined -on the basis of genus- here. The Smilax has been discussed from morphological, mythological and archaeological points of view. Based on the Phaselis example, it has been investigated whether the Smilax depiction was used in the archaeological finds. As a result it has been revealed that Smilax is a plant that can be confused with ivy but was used in various functions in ancient life as well as has a place in mythological narratives. In archaeological finds, it has been concluded that this plant seems to have been depicted from the point of view of plant morphology, but since the same depictions may also reflect ivy and grapes, this should be given as a possibility.

Keywords: Smilax, Ivy, Vine, Phaselis, Hadrian’s Gate

Abbasoğlu H. 1994, Perge Roma Devri Mimarîsinde Arşitravların Soffit Bezemeleri – Tipolojik yönden bir araştırma –. Ankara.
Arslan M. & Tüner Önen N. 2019, “Phaselis Kenti’nde 2019 Yılında Gerçekleştirilen Yüzey Araştırmaları ve Kazı Çalışmaları”. Phaselis V, 425-463.
Bailey D. M. 1988, A Catalogue of the Lamps in the British Museum III: Roman Provincial Lamps. London.
Balmelle C., M. Blanchard Lemée, J-P. Darmon, S. Gozlan & M-P. Raynaud 2002, Le Décor Géométrique de la Mosaïque Romaine II: Répertoire graphique et descriptif des décors centrés. Paris.
Bayburtluoğlu C. 1985, “Phaselis Kazısı Raporu”. KST VII, 373-386.
Çelgin A. V. 1990, Termessos Kenti Nekropol’leri. Yayımlanmamış Doktora Tezi, İstanbul Üniversitesi. İstanbul.
Cornini G. & Valeri C. 2018 (Eds.), Winckelmann: Capolavori Diffusi Nei Musei Vaticani. Città del Vaticano.
Davis P. H. 1984, Flora of Turkey and the East Aegean Islands 8. Edinburgh.
de Callataÿ F. 2012, “A Tetradrachm with the Legend ΘΡΑΚΩΝ Overstruck on an Athenian Stephanephoros Tetradrachm of ΑΠΕΛΛΙΚΩΝ−ΓΟΡΓΙΑΣ (88/87 BC) and Its Consequences for the Thasian Type Coinage”. Eds. E. Paunov & S. Filipova, Ηρακλεους σωτηρος θασιων: Studies in honour of Ilya Prokopov for his 60th birthday – from his friends and pupils. Veliko Turnovo, 307-321.
Dunbabin K. 1971, “The Triumph of Dionysus on Mosaics in North Africa”. BSR 39, 52-65.
Flagge I. 1975, Untersuchungen zur Bedeutung des Greifen. Sankt Augustin.
Frangoulis H. 2014, Du Roman à L’épopée: Influence du Roman Grec sur les Dionysiaques de Nonnos de Panopolis. Besançon.
Göktürk R. S. 2015, “Phaselis Antik Kenti Florası I”. Phaselis I, 81-131.
Guizzi F. & Yener B. 2017, “An Inscribed Altar from Tripolis ad Maeandrum”. Ed. B. Duman, Tripolis ad Maeandrum I: Tripolis Araştırmaları. İstanbul, 75-81.
Gündüzalp N. 1984, Anadolu Yapılarında Akantuslu Sarmal Dal Süslemeleri: Hellenistik ve Roma Devri. Trabzon.
Gürel B., A. Akçay & N. Tüner Önen 2019, “Phaselis Teritoryumu’nda Kolalemis ve Ailesine ait Khamosorion ve Çiftlik Yerleşimi”. Phaselis V, 413-424. Kaynak: http://dx.doi.org/10.18367/Pha.19028
Harris R. 1917, The Ascent of Olympus. Manchester.
Haspels 1962, “Relics of a Dionysiac Cult in Asia Minor”. AJA 66/3, 285-287.
I.Alexandreia Troas, M. Ricl, The inscriptions of Alexandreia Troas (IGSK 53). Bonn 1997.
Isler Kerényi C. 2007, Dionysos in Archaic Greece: An Understanding through Images. Trans.: G. E. Watson, Leiden, Boston.
İdil V. 1998, Likya Lahitleri. Ankara.
Koch G. & Sichtermann H. 1982, Römische Sarkophage. München.
Köse V. 2008, “Dionysos – Felicitas – Bereket. Küçük Asya Taş Ustalarının Roma Mimarlık Süslemelerine Katkısına Bir Örnek: Kıvrımlı Sarmaşık Dalı”. Eds. İ. Delemen et al., Prof. Dr. Haluk Abbasoğlu’na 65. Yaş Armağanı: Euergetes. Antalya, 747-758.
Mathea Förtsch M, 1999, Römische Rankenpfeiler und -Pilaster: Schmuckstützen mit vegetabilem Dekor, vornehmlich aus Italien und den westlichen Provinzen. Mainz.
Mócsy A. 2014, Pannonia and Upper Moesia: A History of the Middle Danube Provinces of the Roman Empire. New York.
Radt W. 1989, “Zwei augusteische Dionysos-Altärchen aus Pergamon”. Eds. N. Başgelen & M. Lugal, Festschrit für Jale İnan Armağanı. İstanbul, 199-245.
Reinach S. 1918, “Le Narcisse dans Homère et dans Sophocle”. RA, Cinquième Série, T. 8, 301-316.
Rohde E. 2020, Psykhe: Yunanlarda Ruhlar Kültü ve Ölümsüzlük İnancı. Çev. Ö. Orhan, İstanbul.
Sandys J. E. 1885, The Bacchae of Euripides with Critical and Explanatory Notes and with Numerous Illustrations from Works of Ancient Art. Cambridge, London.
Stack’s 2008, The Lawrence R. Stack Collection of Ancient Greek Coins. New York.
Vandeput L. 1997, The Architectural Decoration in Roman Asia Minor. Sagalassos: A Case Study (Studies in Eastern Mediterranean Archaeology I). Leuven.
Waelkens M. 1977, “Phrygian Votive and Tombstones as Sources of the Social and Economic Life in Roman Antiquity”. AncSoc 8, 277-315.

Kaya Ö., R. S. Göktürk & Ş. Kileci 2022, “Phaselis Hadrianus Kapısı’ndaki Smilax(?) Betimi”. Phaselis VIII, 197-205. http://dx.doi.org/10.5281/zenodo.7350340

http://dx.doi.org/10.5281/zenodo.7350340

Özgür KAYA
Doktorant, Akdeniz Üniversitesi, Akdeniz Uygarlıkları Araştırma Enstitüsü, Akdeniz Eskiçağ Araştırmaları ABD, Antalya. ozgurkayaa91@gmail.com | https://orcid.org/0000-0001-5872-8254

R. Süleyman GÖKTÜRK
Prof. Dr., Akdeniz Üniversitesi, Fen Fakültesi, Biyoloji Bölümü, Antalya. gokturk@akdeniz.edu.tr | https://orcid.org/0000-0002-1959-7578

Şenkal KİLECİ
Dr., senkalkileci@gmail.com | https://orcid.org/0000-0002-0281-7407