2019 | PHASELIS http://journal.phaselis.org/en Journal of Interdisciplinary Mediterranean Studies Wed, 01 Jan 2020 11:59:21 +0000 en hourly 1 https://wordpress.org/?v=6.1.9 Phaselis Kenti’nde 2019 Yılında Gerçekleştirilen Yüzey Araştırmaları ve Kazı Çalışmaları http://journal.phaselis.org/en/2019-en/pha-0113 Tue, 31 Dec 2019 17:04:35 +0000 http://journal.phaselis.org/uncategorized/pha-0113 Survey and Excavation Studies in the Ancient City of Phaselis in 2019

Murat ARSLAN
 https://orcid.org/0000-0003-1132-7423

Nihal TÜNER ÖNEN
 https://orcid.org/0000-0002-1098-028X

PHASELIS V (2019) 425-464
DOI: 10.18367/Pha.19029
Geliş Tarihi: 28.10.2019 | Kabul Tarihi: 16.12.2019
Elektronik Yayın Tarihi: 31.12.2019

Öz: Bu çalışma, 2019 yılı araştırma sezonunda Phaselis kentinde gerçekleştirilen yüzey araştırmaları ve kazı çalışmalarını ana hatlarıyla bilim çevrelerine ve kamuoyuna duyurmayı amaçlar. 2 Temmuz – 26 Temmuz 2019 tarihleri arasında yürütülen disiplinlerarası yüzey araştırmaları kapsamında polis merkezli yerleşim arkeolojisi, teritoryumda ise alan arkeolojisi odağında çalışmalar yürütülmüştür. 07 Ağustos – 27 Eylül 2019 tarihleri arasında yürütülen yerleşim arkeolojisi temelli kazılarda ise, Hellenistik tapınak, merkezi kule, hamamlar, kuzeydoğu nekropolis, epigrafi çalışmaları, sualtı incelemeleri ve Hadrianus kapısında temizlik, belgeleme, konservasyon, restorasyon, anastylosis ve kazı çalışmaları gerçekleştirilmiştir.

Anahtar sözcükler: Phaselis, Hellenistik Tapınak, Hadrianus Kapısı, Kule, Nekropolis, Agora, Sayısal Belgeleme

Top

Abstract: This study aims to inform both the scientists and public about the field survey and excavation carried out in Phaselis in the year 2019. Within the scope of the interdisciplinary field surveys carried out between July 2-26, 2019, the main focus is on the settlement archaeology studied in polis, and the field archaeology in the territory. As for the settlement archaeology, Hellenistic temple, central tower, baths, the northeastern necropolis, epigraphical studies, underwater studies, along with the studies carried out at the Gate of Hadrianus, such as cleaning, documentation, conservation, restoration, anastylosis studies and excavation were carried out between August 7 and September 27, 2019.

Keywords: Phaselis, Hellenistic Temple, Hadrian’s Gate, Tower, Necropolis, Agora, Digital Imaging

M.Arslan – N. Tüner Önen, “Phaselis Kenti’nde 2019 Yılında Gerçekleştirilen Yüzey Araştırmaları ve Kazı Çalışmaları”. Phaselis V (2019) 425-464. http://dx.doi.org/10.18367/Pha.19029

http://dx.doi.org/10.18368/Pha.19029

 

]]> Phaselis Teritoryumu’nda Kolalemis ve Ailesine Ait Khamosorion ve Çiftlik Yerleşimi http://journal.phaselis.org/en/2019-en/pha-0112 Tue, 31 Dec 2019 16:38:19 +0000 http://journal.phaselis.org/uncategorized/pha-0112 Kolalemis and his Family’s Khamosorion and Rock-cut Press Found in the Territory of Phaselis

Betül GÜREL
 https://orcid.org/0000-0003-0590-9240

Aykan AKÇAY
 https://orcid.org/0000-0002-0035-6862

Nihal TÜNER ÖNEN
 https://orcid.org/0000-0002-1098-028X

PHASELIS V (2019) 413-424
DOI: 10.18367/Pha.19028
Geliş Tarihi: 17.10.2019 | Kabul Tarihi: 14.12.2019
Elektronik Yayın Tarihi: 31.12.2019

Öz: Bu makale, Phaselis ve teritoryumunda yürütülen yüzey araştırmaları kapsamında, kentin hinterlandında bulunan Üçoluk Yaylası, Uzuntaş Mevkii’nde tespit edilen bir khamosorion ve çiftlik yerleşiminin sayısal görüntüleme metotları ışığında arkeolojik ve epigrafik değerlendirmelerini içerir. Söz konusu khamosorion tipi kaya mezarı ve işlik, yaklaşık 17 metre yüksekliğe sahip bir anakayaya işlenmiştir. Üzerinde mezar ve çiftlik sahibi karı-kocanın portreleri ile bezemelerin işlendiği kaya lahdinin günümüze kadar korunmuş olan mezar yazıtı sayesinde, söz konusu kişilerin Kolalemis ile Termela adlarını taşıdığı öğrenilmektedir. Oldukça yıpranmış olan yazıt, sayısal belgeleme metotları ile neredeyse tamamen okunabilmiş ve böylece Phaselis kentinin demografisine yeni kişiler dahil edilebilmiştir. Phaselis teritoryumunda yer alan Uzuntaş ve civarındaki alanda çok sayıda, içinde mezarı da bulunan çiftlik yerleşimi tespit edilmesi, kentin hinterlandında yoğun üretim faaliyetlerinin yürütüldüğünü gösterir.

Anahtar sözcükler: Phaselis, Lahit, Arkeoloji, Epigrafi, RTI, Fotogrametri

Top

Abstract: This article includes the epigraphic and archaeological evaluations of a khamosorion and farm settlement found in Üçoluk Yaylası, Uzuntaş location in the light of new imaging methods within the scope of the surveys conducted in Phaselis and its territory. The aforementioned khamosorion and (wine) press were built on a bedrock with a height of approximately 17 meters. It is learned thanks to the inscription of the khamosorion and also the portraits of a couple who are the owners of the grave and the farm settlement that these people were named as Kolalemis and Termela. The applied digital imaging methods to the surface of the khamosorion made it possible to read the highly eroded inscription and thus new people added to the demography of the Ancient City of Phaselis. The various number of sarcophagi and farm settlements in the territory of Phaselis and Uzuntaş location indicate that the intensive farming and production practices were carried out in the hinterland of the ancient city.

Keywords: Phaselis, Sarcophagus, Archaeology, Epigraphy, RTI, Photogrammetry

B. Gürel – A. Akçay – N. Tüner Önen, “Phaselis Teritoryumu’nda Kolalemis ve Ailesine Ait Khamosorion ve Çiftlik Yerleşimi”. Phaselis V (2019) 413-424. http://dx.doi.org/10.18367/Pha.19028

http://dx.doi.org/10.18368/Pha.19028

 

]]> Akhisar, Karahöyük Dağı ve Çevresinde Tespit Edilen Höyük ve Yamaç Yerleşimleri http://journal.phaselis.org/en/2019-en/pha-0111 Sat, 28 Dec 2019 23:53:43 +0000 http://journal.phaselis.org/uncategorized/pha-0111 Mound and Hillside Settlements Located in Karahöyük Mount (Akhisar) and its Territory

Aydın ERÖN
 https://orcid.org/0000-0003-1611-2296

PHASELIS V (2019) 397-411
DOI: 10.18367/Pha.19027
Received Date: 07.10.2019 | Acceptance Date: 27.11.2019
Online Publication Date: 29.12.2019

Öz: 

Karahöyük Dağı Manisa ili, Akhisar ilçe sınırları içerisinde yer almaktadır. Bereketli Akhisar Ovası’nın ortasında yer alan dağın çevresi erken dönemlerden başlayarak günümüze kadar iskan için tercih edilmiştir. Karahöyük Dağı ve çevresindeki arkeolojik kalıntı ve buluntuların tespit edilmesi amacıyla ekibimiz tarafından söz konusu alanda 2016-2018 yılları arasında bir yüzey araştırması çalışması gerçekleştirilmiştir. Söz konusu çalışmalar sırasında 9 adet höyük ve yamaç yerleşimi tespit edilmiştir. İncelenen höyüklerden dört tanesi daha önceden tespit edilmiş yerleşimlerdir. Çamaltı I, Çamaltı II, Kocanadas ve Koca Zeytin Tepe mevkilerinde yer alan yerleşimler ise ilk kez ekibimiz tarafından bulunmuştur. Araştırma sahası içerisinde kalan yerleşimlerin altı tanesi höyük, üç tanesi ise yamaç yerleşimi niteliğindedir. Yapılan değerlendirmeler sonucunda dağın en çok güney bölümünün iskan için tercih edildiği anlaşılmıştır. Seramik buluntuları yerleşimlerin iskan gördükleri dönemlerin tespitinde oldukça önemlidir. Yapılan incelemeler sonucunda Moralılar Höyüğü ve Kocanadas Mevkii’nde yer alan höyükte Geç Neolitik-Erken Kalkolitik Çağ seramik buluntuları ile karşılamıştır. Seramikler Karahöyük Dağı çevresinde iskanın Geç Neolitik Çağ’da başladığını kanıtlamaktadır. Çalışma sahası içerisinde yer alan höyük ve yamaç yerleşimlerinin birçoğunda iskan Osmanlı Dönemi’ne kadar devam etmiştir. Dönemsel olarak incelendiğinde höyük ve yamaç yerleşimlerinde Geç Demir Çağı’na (MÖ V-IV. yüzyıl) tarihlendirilen herhangi seramik parçası tespit edilememiştir. Bu durum Pers egemenliğinin baskıcı tutumu ile bağlantılı olmalıdır. Yapılan incelemeler sonuncunda Kocanadas Mevkii’nde yer alan höyüğün GDÇ hariç bütün dönemlerde iskan gördüğü anlaşılmıştır.

Anahtar sözcükler: Akhisar, Karahöyük Dağı, Höyük, Yamaç Yerleşimi, İskan

Top

Abstract: Karahöyük Mount is located in Akhisar district of Manisa province. Starting from the early periods up to the present day, the surrounding area of the mountain, which is located in the middle of fertile Akhisar Plain, has been preferred for resettlement. Our team conducted a survey between 2016 and 2018 in order to identify the archaeological remains and finds on the Karahöyük Mount and the surrounding area. 9 mounds and hillside settlements were identified during these studies. Four of these places are the previously identified settlements. The settlements in Çamaltı I, Çamaltı II, Kocanadas and Koca Zeytin Tepe locations were first discovered by our team. 6 of the settlements within the research area are mounds and 3 of them are hillside settlements. As a result of the evaluations, it was understood that the southern part of the mountain was preferred as a settlement. Potteries are very important in dating the periods when the settlements were inhabited. As a result of the investigations we conducted, the potteries recovered from the Moralılar Mound and Kocanadas Mound are dated to the Late Neolithic-Early Chalcolithic Age. The potteries prove that the settlement around the Karahöyük Mount started in the Late Neolithic Age. Most of the mound and hillside settlements in our study area were inhabited until the Ottoman period. No fragments of pottery dating to the Late Iron Age (V-IVth century BC) were identified in the mound and hillside settlements. The repressive attitude of Persian sovereignty should be the reason for this situation. As a result of the investigations, it was found that the mound in Kocanadas Mevkii was inhabited in all periods except the Late Iron Age.

Keywords: Akhisar, Karahoyuk Mount, Mound, Hillside Settlement, Settlement

Akdeniz 2009 E. Akdeniz, “2007 Yılında Manisa İli ve İlçelerinde Yürütülen Prehistorik-Protohistorik Yüzey Araştırmaları”. AST XXVI/2 (2009) 255-266.
Akdeniz 2010a E. Akdeniz, “2008 Yılında Manisa İli ve İlçelerinde Yürütülen Prehistorik-Protohistorik Yüzey Araştırmaları”. AST XXVII/1 (2010a) 153-174.
Akdeniz 2010b E. Akdeniz, ”Kulaksızlar Atölyesinde Kilya Tipi Figürin Üretimi”. OLBA XVIII (2010) 65-83.
Akdeniz 2010c E. Akdeniz, Prehistorik–Protohistorik Çağlarda Manisa ve Çevresi, TÜBİTAK Projesi Sosyal ve Beşeri Bilimler Araştırma Grubu Başkanlığı, Basılmamış 107K030 No.lu Projenin Sonuç Raporu (SOBAG). Aydın 2010.
Akdeniz 2011a E. Akdeniz, “Neolitik Çağ’da Manisa Yöresi”. OLBA XIX (2011) 1-46.
Akdeniz 2011b E. Akdeniz, Tarih Öncesinden İlk Demir Çağı’na Manisa. Akhisar 2011.
Akdeniz 2012 E. Akdeniz, “2010 Yılında Manisa İli ve İlçelerinde Yürütülen Prehistorik-Protohistorik Yüzey Araştırmaları”. AST XXIX/1 (2012) 51-68.
Akdeniz 2013 E. Akdeniz, “Manisa Yöresindeki Prehistorik-Protohistorik Buluntu Merkezlerinin Dönemsel ve Coğrafi Dağılımları”. Akdeniz Sanat Dergisi III/6 (2013) 1-26.
Akdeniz 2014a E. Akdeniz, “Kuzey Lydia’daki Thyateira’nın Erken Dönem Yerleşimi:Hastane Höyüğü Kazısı”. TÜBA-AR 15 (2014) 21-45.
Akdeniz 2014b E. Akdeniz, “2012 Yılında Thyateira Antik Kenti ve Hastane Höyüğünde Gerçekleştirilen Arkeolojik Çalışmalar”. KST XXXV/2 (2014) 124-139.
Akdeniz 2018 E. Akdeniz, “İlk Tunç Çağı’nda Manisa Yöresi’nde Yerleşim Dokusu”. Adnan Menderes Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi V/1 (2018) 336- 359.
Akdeniz et al. 2015 E. Akdeniz, M. K. Şahin, A. Erön, “2013 Yılı Akhisar-Thyateira Antik Kenti ve Hastane Höyüğü Kazısı”. KST XXXVI/2 (2015) 121-138.
Akdeniz-Erön 2016 E. Akdeniz, A. Erön, “2014 Yılı Akhisar-Thyateira Antik Kenti ve Hastane Höyüğü Kazısı”. KST XXXVII/2 (2016) 81-94.
Akdeniz-Erön 2017 E. Akdeniz, A. Erön, “2015 Yılı Akhisar-Thyateira Antik Kenti ve Hastane Höyüğü Kazısı”. KST XXXVIII/2 (2017) 403-416.
Akdeniz et al. 2018 E. Akdeniz, A. Erön, Y. S. Kaya, “2016 Yılı Akhisar-Thyateira Antik Kenti ve Hastane Höyüğü Kazısı”. KST XXXIX/2 (2018) 1-14.
Akdeniz et al. 2019 E. Akdeniz, A. Erön, N. Akıllı, “2017 Yılı Thyateira ve Hastane Höyüğü Kazıları”. KST XL/1 (2019) 671-682.
AnSt Anatolian Studies.
AST Araştırma Sonuçları Toplantısı.
Çakan 2019 M. S. Çakan, “Akhisar, Karahöyük Dağı Yüzey Araştırması Kapsamında İncelenen Çamaltı II Mevkii ve Lydia Seramikleri”. Eds. A. Erön, E. Erdan, Doğu’dan Batıya 70. Yaşında Serap Yaylalı’ya Sunulan Yazılar. Ankara (2019) 351-360.
Dinç 1996 R. Dinç, “1994 Yılı Akhisar-Kulaksızlar Mermer İdol Atölyesi Yüzey Araştırması”. AST XIII/2 (1996) 11-41.
Dinç 1997 R. Dinç, “Kulaksızlar Mermer İdol Atölyesi ve Çevre Araştırmaları”. AST XIV/2 (1997) 255-282.
Erdan 2010 E. Erdan, Kum Çayı Vadisi ve Yakın Çevresinde İlk Tunç Çağı Yerleşim Dokusu. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Adnan Menderes Üniversitesi. Aydın 2010.
Erön et al. 2018 A. Erön, E. Akdeniz, M. Çekilmez, M. S. Çakan, “2016 Yılı Karahöyük Dağı Arkeolojik Yüzey Araştırması Çalışmaları”. AST XXXV/1 (2018) 147-161.
Erön et al. 2019 A. Erön, E. Akdeniz, M. Çekilmez, M. S. Çakan, E. Maden, S. Kızıl, “2017 Yılı Akhisar Karahöyük Dağı Yüzey Araştırması Çalışmaları”. AST XXXVI/1 (2019) 237-248.
French 1969 D. H. French, “Prehistoric Sites in Northwest Anatolia II. The Balıkesır and Akhisar/Manisa Areas”. AnSt 19 (1969) 41-98.
KST Kazı Sonuçları Toplantısı.
Lichter 2005 C. Lichter, “Western Anatolia in the Late Neolithic and Early Chalcolithic: the actual state of research”. Eds. C. Lichter, Byzas 2. İstanbul (2005) 59-74.
Roosevelt 2017 C. H. Roosevelt, Gyges’ten Büyük İskender’e Lydia Arkeolojisi. İstanbul 2017.
Takaoğlu 2001 T. Takaoğlu, “1999 Yılı Kulaksızlar Mermer Atölyesi Araştırması”. 18. AST 2 (2001) 157-168.
Takaoğlu 2004 T. Takaoğlu, “Moralı: A Neolithic Mound in Central Western Anatolia”. Eds. T. Korkut, H. İşkan, G. Işın, Anadolu’da Doğdu-60. Yaşında Fahri Işık’a Armağan. İstanbul (2004) 743-751.

A. Erön, “Akhisar, Karahöyük Dağı ve Çevresinde Tespit Edilen Höyük ve Yamaç Yerleşimleri”. Phaselis V (2019) 397-411. http://dx.doi.org/10.18367/Pha.19027

http://dx.doi.org/10.18368/Pha.19027

 

]]> Nikaia ve Nikomedeia’dan Yeni Yazıtlar X http://journal.phaselis.org/en/2019-en/pha-0110 Sat, 28 Dec 2019 22:14:14 +0000 http://journal.phaselis.org/uncategorized/pha-0110 New Inscriptions from Nicaea and Nicomedia X

Hüseyin Sami ÖZTÜRK
 https://orcid.org/0000-0002-4366-1277

PHASELIS V (2019) 391-395
DOI: 10.18367/Pha.19026
Received Date: 07.10.2019 | Acceptance Date: 27.11.2019
Online Publication Date: 29.12.2019

Öz: Bu makalede, 2018 yılında yapılan yüzey araştırması sırasında Sakarya ili Sapanca ilçesinde bulunan üç mezar yazıtı tanıtılmaktadır. İlk yazıt, hippikos Aurelius Memmius Asklepiodotos ve karısı Aurelia Sergia Iuliane’nin mezarına aittir. Yazıtlı anıt 1997 yılında Sapanca ilçesinde kanalizasyon kazısı sırasında bulun­muştur. İkinci yazıt bir lahit parçası. Mezar sahibinin ad/adlarını tahrip olmasından ötürü bilemiyoruz. Bu lahit parçasının nereden geldiği bilinmemektedir. Üçüncü yazıt, adı bilinmeyen bir kadın ile onun azatlısı Philumene’ye aittir. Yazıt Samanlı Dağları’nın çevresinden getirilmiştir. Samanlı Dağları Sapanca ilçesinin güneyindedir. İlk iki yazıt Nikomedeia’nın, son yazıt ise Nikaia’nın egemenlik alanındadır. Bilindiği gibi Sapanca, Nikomedeia ve Nikaia arasındaki sınırdır.

Anahtar sözcükler: Nikaia, Nikomedeia, Bithynia, Sakarya, Sapanca, Hippikos, Mezar Yazıtı

Top

Abstract: In this article, three funerary inscriptions found in the Sapanca district of the Sakarya province during the survey in 2018 are presented. The first inscription belongs to an epitaph of hippikhos Aurelius Memmius Asklepiodotos and his wife’s Aurelia Sergia Iuliane. The monument with inscription was found during the sewage excavation in Sapanca district in 1997. The second inscription is a sarcophagus fragment. We can not know name/names of tomb’s owner, because of destroyed. The sarcophagus fragment is not known where came from. The third inscription belongs to an unknown female and her freedman Philumene. The inscription was brought from around Samanlı Dağları. Samanlı Dağları are in the South of Sapanca district. The first two inscriptions are from the territory of Nicomedia and the last inscription is from the territory of Nikaia. As is known, Sapanca is the border between Nicomedia and Nicaea.

Keywords: Nicaea, Nicomedia, Bithynia, Sakarya, Sapanca, Hippikos, Epitaph

F. Dönmez-Öztürk, “Göynük ve Mudurnu’dan Yeni Yazıtlar I”, MJH II/2, 67–78.
F. Dönmez-Öztürk, “Nikaia’dan Yeni Adak Yazıtları”, Cedrus 1, 285–292.
F. Dönmez-Öztürk – R. Haensch – H. S. Öztürk – P. Weiß, “Aus dem Pera Museum (İstanbul): Weitere Gewichte mit Nennung von Statthaltern von Pontus et Bithynia”, Chiron 38, 243–259.
Th. Drew-Bear – T. Lochman, “Grabreliefs aus Amorion, Orkistos und der antiken Siedlung von Baglica: Zeugen verlorengegangener Grabbauten”, Arkeoloji Dergisi IV, 109-134.
N. Hächler, Kontinuität und Wandel des Senatorenstandes im Zeitalter der Soldatenkaiser: Prosopographische Untersuchungen zu Zusammensetzung, Funktion und Bedeutung des amplissimus ordo zwischen 235-284 n. Chr., Leiden.
R. Haensch – P. Weiß, “Weiter ‹Statthaltergewichte› von Nikomedeia: Neue Ergebnisse zur Stadt- und Reichgeschichte”, Chiron 44, 513–549.
Inschriften griechischer Städte aus Kleinasien.
R. Merkelbach – F. K. Dörner – S. Şahin (Hrsgg.). Die Inschriften von Kalchedon. Bonn 1980 (IGSK 20).
S. Şahin (Hrsg.), Katalog der antiken Inschriften des Museums von Iznik (Nikaia), I-II 1/2, Bonn 1979–1982 (IGSK 9-10 1/2).
W. Ameling (Hrsg.), Die Inschriften von Prusias ad Hypium. Bonn 1985 (IGSK 27).
T. Corsten (ed.), A Lexicon of Greek Personal Names, VA: Coastal Asia Minor: Pontos to Ionia. Oxford 2010.
H. G. Liddle – R. Scott, A Greek – English Lexicon, Oxford.
C. Marek, Stadt, Ära und Territorium in Pontus-Bithynia und Nord-Galatia, Tübingen 1993 (Istanbuler Forschungen Band 39).
Plinius Caecilius Secundus, Epistulae = Genç Plinius’un Anadolu Mektupları: Plinius, Epistulae, 10. Kitap, çev.: Ç. Dürüşken – E. Özbayoğlu, İstanbul.
W. M. Ramsay, “The Utilisation of Old Epigraphic Copies”, JHS 38, 124-192.
F. K. Dörner (ed.), with the assistance of M. –B. von Stritzky, Tituli Asiae Minoris, IV: Tituli Bithyniae linguis Graeca et Latina conscripti, 1. Paeninsula Bithynica praeter Chalcedonem. Nicomedia et ager Nicomedensis cum septentrionali meridianoque litore sinus Astaceni et cum lacu Sumonensi. Vienna 1978.

H. S. Öztürk, “Nikaia ve Nikomedeia’dan Yeni Yazıtlar X “. Phaselis V (2019) 391-395. http://dx.doi.org/10.18367/Pha.19026

http://dx.doi.org/10.18368/Pha.19026

Hüseyin Sami ÖZTÜRK

Doç. Dr., Marmara Üniversitesi, Fen-Edebiyat Fakültesi, Tarih Bölümü, İstanbul. hsoztrk@yahoo.com |  https://orcid.org/0000-0002-4366-1277

]]> Phaselis Latrinası ve Antikçağda Tuvalet Kültürü http://journal.phaselis.org/en/2019-en/pha-0109 Sat, 28 Dec 2019 20:42:50 +0000 http://journal.phaselis.org/uncategorized/pha-0109 The Latrina of Phaselis and Toilet Culture in Antiquity

Çiğdem ÖNER
 https://orcid.org/0000-0002-8473-5842

PHASELIS V (2019) 379-390
DOI: 10.18367/Pha.19025
Received Date: 22.08.2019 | Acceptance Date: 05.11.2019
Online Publication Date: 28.12.2019

Öz: Yapılan araştırmalar, insanoğlunun varoluş sürecinde hayatını sürüdürmek için yeme-içme yanında boşaltım ihtiyacını gidermek üzere de birtakım sistemlere sahip olduğunu ortaya çıkarmaktadır. Tuvalet olgusu, Latince terminoloji ile latrina, her toplum ve her tabakada farklı düzeylerde ve şekillerde de olsa bir sistem olarak işleyiş şekillerine sahiptir. Bu çalışmada ilk olarak latrina kavramının ortaya çıkışından itibaren yüzyıllar içinde geçirdiği evrilme süreci ele alınacak ve Phaselis latrina yapısı özelinde komşu bölgesel ve bazı Anadolu kentlerindeki örnekler ile karşılaştırmalı bir şekilde söz konusu süreç analiz edilmeye çalışılacaktır. Bunu yaparken kentin olmazsa olmaz yapılarından biri olan Latrina’nın, Phaselis’in yerleşim arkeolojisi içindeki konumu ve mimari özellikleri, rölöve-restitüsyon çalışmalarıyla birlikte incelenecektir. Bu şekilde latrina’nın, aktif olarak kullanıldığı dönemlerde kentin fiziki ve sosyal durumu hakkında da fikir edinilmeye çalışılacaktır.

Anahtar sözcükler: Latrina, Yerleşim Arkeolojisi, Mimari, Hidrografi

Top

Abstract: The researches reveal that humankind has needed some kind of systems, apart from food and beverage, they also have needed to relieve themselves in order to lead their life during their existence. The matter of toilet, in Latin terminology latrina, has various functions as a system in each society and populace. This study is about how latrina evolved in time, beginning with the term of latrina, and it is analysed in the light of latrina in Phaselis with comparisons of neighbor cities and some Anatolian cities. While doing so, the latrina of Phaselis is studied with its location in the settlement archaeology, its architectural features and relievo-restoration studies. By doing so, the aim is to obtain information about the physical and social conditions of the city when the latrina of Phaselis was used actively.

Keywords: Latrina, Settlement Archaeology, Architecture, Hydrography

M. Arslan – N. Tüner Önen, “Phaselis Antik Kenti’nde 2018 Yılında Gerçekleştirilen Yüzey Araştırmaları ve Kazı Çalışmaları “. Phaselis V (2019) 43-83. http://dx.doi.org/10.18367/Pha.19003
G. P. Antoniou, G. De Feco, F. Fardin, A. Tamburrino, S. Khan, F. Tie, I. Reklaityte, E. Kanetaki, X. Y. Zeng, L. W. Mays, A. N. Angelikas “Evolution of Toilets Wordwide through the Millennia”. MDPI Sustainability 8/779 (2016) 1-55.
H. J. Deighton, Eski Atina Yaşantısında Bir Gün. Çev. H. K. Ersoy, İstanbul 2000.
H. P. Erdemir, “Helen ve Roma Topluluklarında Tuvalet ve Temizlik”. Acta Turcica, Çevrimiçi Tematik Türkoloji Dergisi 2 (2010) 103-122.
C. Gates, “Antik Kentler, Antik Yakındoğu, Mısır, Yunan ve Roma’da Kentsel Yaşamın Arkeolojisi”. Koç Üniversitesi Yayınları, İstanbul 2015.
O. Gülbay, Eskiçağ’da Tuvalet Kültürü. Türk Eskiçağ Bilimleri Enstitüsü Yayınları, İstanbul 2003.
O. Gülbay, Batı Anadolu ve Metropolis Hamam-Gynasium Örneğinde Latrinalar. Dokuz Eylül Üniversitesi, Sosyal Bilimleri Enstitüsü, Yayımlan­mamış Yüksek Lisans Tezi. İzmir 2003.
L. J. Horan, Tuvaletin Sosyal Tarihi. Çev. G. C. Güven, İstanbul 1997.
C. T. Lewis – C. Short, Harper’s Latin Dictionary. Oxford 1891.
R. Neudecker, Die Pracht Der Latrine. München 1994.
F. Öner, “Phaselis Antik Kenti Küçük Hamam’ı ve Latrina’sında Kullanılan Yapıtaşları ve Bu Yapıtaşların Bozuşmaları”. Phaselis IV (2018) 351-360.
Ç. Öner, Doğu Akdeniz Liman Kentleri’nde Yıkanma ve Temizlik Mimarisine Örnek: Phaselis Küçük Hamam ve Latrinası. Akdeniz Üniversitesi, Akdeniz Uygarlıkları Araştırma Enstitüsü, Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Antalya 2019.
M. A. Rosen, “Evolution of Toilets Worldwide throught the Millennia”. 2016, sustainability, MDPI, (2016).
N. T. Önen, Phaselis Antik Kenti ve Teritoryumu. Akdeniz Üniversitesi, Eskiçağ Dilleri ve Kültürleri Bölümü Doktora Tezi. Antalya 2008.
D. Valbelle, Eski Mısır’da Yaşam. Çev. C. Muhtaroğlu, İstanbul 2016.
C. T. Waslander, Latrines. Amsterdam 1994.

Ç. Öner, “Phaselis Latrinası ve Antikçağda Tuvalet Kültürü”. Phaselis V (2019) 379-390. http://dx.doi.org/10.18367/Pha.19025

http://dx.doi.org/10.18368/Pha.19025

Çiğdem ÖNER

Ph.D., Akdeniz Üniversitesi, Akdeniz Uygarlıkları Araştırma Enstitüsü, Akdeniz Eskiçağ Araştırmaları Anabilim Dalı, Antalya. bozoglu.oner.cigdem@gmail.com

https://orcid.org/0000-0002-8473-5842

 

]]> İzmir Teritoryumundaki Geometrik Dönem Etkinlikleri Üzerine Bir İnceleme http://journal.phaselis.org/en/2019-en/pha-0108 Sat, 28 Dec 2019 10:12:09 +0000 http://journal.phaselis.org/uncategorized/pha-0108 A Study on the Geometric Period Activities in İzmir Territorium

Barış GÜR
 https://orcid.org/0000-0002-9031-9159

Ali Kazım ÖZ
https://orcid.org/0000-0002-3005-323X

PHASELIS V (2019) 369-378
DOI: 10.18367/Pha.19024
Received Date: 28.08.2019 | Acceptance Date: 29.11.2019
Online Publication Date: 28.12.2019

Öz: 2017 yılında Buca ve çevresinde gerçekleştirilen yüzey araştırmasında Geç Geometrik Dönem özellikleri gösteren seramiklerle karşılaşılmıştır. Geometrik Dönem seramiklerinin Buca’daki varlığının nedenini değerlendirmek istediğimizde incelenen bölgede yüzeyde bir yerleşime ilişkin izlerle karşı­laşılmadığını söylemek mümkündür. Bu durumda bölgede Geç Geometrik Dönem’e tarihlenen bir me­zarlığın varlığını düşünmek daha akla yatkın durmaktadır. Muhtemelen seramiklerin ele geçtiği alan sonraki dönemlerde de aynı işleve yönelik olarak kullanılmış olmalıdır. Spiegelthal’in notlarında Buca’nın etrafının Hellen ve Roma dönemlerine tarihlenen mezar kalıntıları ile çevrili olduğu bilgisinin verilmesi ise bu bölgenin daha erken yerleşmeler için mezarlık alanı olarak da kullanılabileceği görüşünü destekler niteliktedir. Seydiköy’den kuzeye doğru Kozağaç’a kadar uzanan antik yol boyunca, 2017 yüzey araştır­masında elde edilen yeni bulgular sayesinde, Arkaik Dönem’de kullanımı artan bu yolun en azından Geç Geometrik Dönem’de yoğun olarak kullanıldığını söylemek mümkün görünmektedir.

Anahtar sözcükler: Geometrik Dönem, Batı Anadolu, İzmir, Yüzey Araştırması

Top

Abstract: The survey conducted in and around Buca in 2017 yielded pottery with Late Geometric characteristics. When we want to evaluate the reason of the existence of the geometric period pottery in Buca, it is possible to say that there are no traces of a settlement in the surface examined. In this case, it is more plausible to think of a cemetery dating to the Late Geometric Period in the region. Probably the area where the pottery were recovered should have been used for the same function in later periods. According to Spiegelthal’s notes, the fact that Buca is surrounded by grave remains dating from the Hellenistic and Roman periods supports the view that this region can be used as a cemetery for earlier settlements. Along the ancient road extending from Seydiköy to the north, Kozağaç, it is possible to say that this road, which has increased its use in the Archaic Period, has been extensively used at least in the Late Geometric Period.

Keywords: Geometric Period, Western Anatolia, İzmir, Survey

E. Akurgal, Eski İzmir I: Yerleşme Katları ve Athena Tapınağı. Ankara 1997.
J. K. Anderson, “Old Smyrna: The Corinthian Pottery”. The Annual of the British School at Athens 53/54 (1958-1959) 138-151.
S. Aybek, A. K. Öz, A. E. Meriç, “Metropolis 2007 Yılı Kazıları”. KST XXX/3 (2009) 123-138.
G. Bakır, Y. Ersoy, H. Cevizoğlu, İ. Hasdağlı, “2005 Yılı Klazomenai Kazısı”. KST XXVIII/2 (2007) 185-202.
N. Bayne, The Grey Wares of North-West Anatolia in the Middle and Late Bronze Age and the Early Iron Age and their Relation to the Early Greek Settlements, Asia Minos Studien Band 37. Bonn 2000.
J. N. Coldstream, Greek Geometric Pottery: A survey of ten local styles and their chronology. Exeter 2008.
J. M. Cook, “Old Smyrna, 1948-1951”. The Annual of the British School at Athens 53/54 (1958-1959) 1-34.
J. M. Cook, Greek Painted Pottery. London – New York 1997.
R. M. Cook, P. Dupont, East Greek Pottery. London and New York 1998.
H. Erkanal, A. Aykurt, “Limantepe 2006 Yılı Kazıları”. KST XXIX/3 (2008) 223-243.
Y. Ersoy, “Klazomenai: 900-500 BC. History and Settlement Evidence”. Eds. A. Moustaka E. Skarlatidou M.-C. Tzannes Y. Ersoy. Klazomenai, Teos and Abdera: Metropoleis and Colony, Proceedings of the International Symposium held at the Archaeological Museum of Abdera. 20-21 October 2001. Thessaloniki (2004) 43-76.
A. Evren, Efes Müzesi’ndeki Karya Bölgesi Kapları. İzmir 2000.
S. Günel, “Mycenaean cultural impact on the Çine (Marsyas) plain, southwest Anatolia: The evidence from Çine-Tepecik”. Anatolian Studies 60 (2010) 25-49.
Hürmüzlü – Türkteki Üstün 2007   B. Hürmüzlü – S. Türkteki Üstün, Sadberk Hanım Müzesi Koleksiyonu Eski Çağ’da İçki ve Sunu Kapları. İstanbul 2007.
K. İren, “Dark Age Pottery From Southern Aeolis”. Eds. D. Brandherm M. Trachsel. A New Dawn for the Dark Age? Shifting Paradigms in Mediterranean Iron Age Chronology / L’âge obscur se fait-il jour de nouveau? Les paradigmes changeants de la chronologie de l’âge du Fer en Méditerranée. Oxford (2008) 29-43.
K. İren, A. Ünlü, “Burning in Geometric Teos”. Ed. K. Konuk. Stephanèphoros de l’économie antique à l’Asie Mineure. Hommages à Raymond Descat. Bordeaux (2012) 309-334.
D. Kent Hill, “Other Geometric Objects in Baltimore”. American Journal of Archaeology 60/1 (1956) 35-42.
M. Kerschner, I. Kowalleck, M. Steskal, Archaologische Forschungen Zur Siedlungsgeschichte Von Ephesos in Geometrischer, Archaischer und Klassischer Zeit: Grabungsbefunde un Keramikfunde aus dem Bereich von Koressos. Wien 2008.
M. Krumme, “Geometric Miletus”. Eds. Ν. Stampolidis C. Maner K. Kopanias. NOSTOI. Indigenous Culture, Migration and Integration in the Aegean Islands and Western Anatolia during the Late Bronze and Early Iron Age. İstanbul (2015) 581-591.
N. Kunisch, Ornamente Geometrischer Vasen. Köln 1998.
D. C. Kurtz, J. Boardman, Greek Burial Customs. New York 1971.
I. Lemos, The Protogeometric Aegean: The Archaeology of the Late Eleventh and Tenth Centuries BC. Oxford 2002.
D. Magie, Roman Rule in Asia Minor, Volume 2 (Notes): To the End of the Third Century After Christ. Princeton 1950.
A. Martin, A. Spiegelthal, “Trois Monuments Des Environs De Smyrne Lettre A M. Georges Perrot”. Revue Archéologique 31 (1876) 322-330.
R. Meriç, J. Nolle, “Eine Archaische Inschrift aus dem Gebiet von Smyrna”. Chiron 18 (1988) 225-232.
R. V. Nicholls, “Smyrna: The Iron Age Fortifications and Associated Remains on the City Perimeter”. The Annual of the British School at Athens 53/54 (1958-1959) 35-137.
A. K. Öz, “İzmir Merkezi Güney İlçeleri 2017 Yılı Mimari Tespit Çalışması”. 40. Uluslararası Kazı, Araştırma ve Arkeometri Sempozyumu 07-11 Mayıs 2018. Çanakkale 2018.
C. Özgünel, “Dirmil’de (Gökçebel) Bulunmuş Geometrik Kaplar”. Belleten 157 (1976) 3-48.
C. Özgünel, “Spatgeometrische Keramik in Bayraklı (Alt-Smyrna)”. Les céramiques de la Grèce de l’Est et leur diffusion en Occident. Naples 6-9 Juillet 1976. Paris (1978) 17-26.
C. Özgünel, Karia Geometrik Seramiği. İstanbul 2006.
T. Özkan, İzmir Arkeoloji Müzesi Seramik Kataloğu. İzmir 1999.
T. Özkan, “Funde aus einem spätgeometrischen Brandgrab”. Arkeoloji Dergisi XIV/2 (2009) 57-78.
Y. Polat, “The Findings from a Late Geometric Period Grave uncovered at Beçin”. Anatolia Antiqua 17 (2009) 133-150.
W. M. Ramsay, “Contributions to the History of Southern Aeolis”. Journal of Hellenic Studies 2/271 (1881) 44-54.
B.A. Sparkes, L. Talcott, G.M.A. Richter, “Black and Plain Pottery of the 6th, 5th and 4th Centuries B.C.”. The Athenian Agora 12. Princeton-New Jersey 1970.
N. Şahin, E. Taştemur, G. Dallık, İ. Önol “Klaros 2007”. KST XXX/2 (2009) 113-128.
N. Tuna, “İonia ve Datça Yarımadası Arkeolojik Yüzey Araştırması 1984”. AST 3 (1986) 209-225.
P. Ulusoy, Burial Customs of Clazomenae in the Iron Age (1100-500 BC). Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Bilkent Üniversitesi, Ankara 2010.
G. Weber, “Akdsché-Kaja. Eine unbekannte Felsburg bei Smyrna”. Mitteilungen des Deutschen Archäologischen Instituts. Athenische Abteilung 10. (1885) 212-216.
G. Weber, “Die Wasserleitungen von Smyrna 2”. Jahrbuch des Kaiserlich Deutschen Archäologischen Institut, Band XIV. (1899) 167-188.

B. Gür – A. K. Öz, “İzmir Teritoryumundaki Geometrik Dönem Etkinlikleri Üzerine Bir İnceleme”. Phaselis V (2019) 369-379. http://dx.doi.org/10.18367/Pha.19024

http://dx.doi.org/10.18368/Pha.19024

Barış GÜR

Dr. Öğr. Üyesi, Dokuz Eylül Üniversitesi, Edebiyat Fakültesi, Müzecilik Bölümü, Tınaztepe Kampüsü, Buca-İzmir. baris.gur@deu.edu.tr
https://orcid.org/0000-0002-9031-9159

Ali Kazım ÖZ

Doç. Dr., Dokuz Eylül Üniversitesi, Edebiyat Fakültesi, Arkeoloji Bölümü, Tınaztepe Kampüsü, Buca-İzmir. ali.oz@deu.edu.tr
https://orcid.org/0000-0002-3005-323X

]]> Phaselis’ten Yeni Bir Onurlandırma Yazıtına İlişkin Tamamlama Önerisi http://journal.phaselis.org/en/2019-en/pha-0107 Fri, 27 Dec 2019 20:50:01 +0000 http://journal.phaselis.org/uncategorized/pha-0107 The Suggestion of Completion for a New Honorary Inscription from Phaselis

Nihal TÜNER ÖNEN
 https://orcid.org/0000-0002-1098-028X

PHASELIS V (2019) 361-368
DOI: 10.18367/Pha.19023
Received Date: 28.10.2019 | Acceptance Date: 13.12.2019
Online Publication Date: 27.12.2019

Öz: Buradaki makalede, 2017 yılında Hadrianus Kapısı önünde gerçekleştirilen çalışmalar sırasında bulunan ve üzerinde beş satır yazıt taşıyan bir kaide parçası tanıtılmaktadır. Söz konusu yazıtın bir onurlan­dırma metnini içerdiği düşünülmektedir. Burada sunulan tamamlamada, aynı zamanda procurator ve filozof olarak kaydedilen ve Mouseion’da bedava yemek yeme ayrıcalığıyla ödüllendirilmiş olan, fakat adına ilişkin herhangi bir emareye sahip olmadığımız kişinin, Marcus Aurelius praenomen ve nomenini taşıyan biri tarafından – söz konusu kişinin dostu vasfıyla – onurlandırıldığı önerilmektedir. Onurlandırmayı yapan kişi için her ne kadar net bir şey söylenemese de Phaselis vatandaşı olmalıdır. Onurlandırılan kişi de Lykia ve Pamphylia procuratoru ve imparator nezdinde hatrı sayılan bir filozof olarak muhtemelen kent için bir yardımda bulunmuştur.

Anahtar sözcükler: Phaselis, Epigrafi, Onur Yazıtı, Mouseion, Filozof

Top

Abstract: This article presents a pedestal fragment with five lines of inscriptions which is discovered during the excavation of Hadrian’s Gate in 2017. The aforementioned inscription is thought to contain an honorary text. In the completion presented here, it is suggested that a person who is also registered as a procurator, philosopher and a privilege holder of free food at Mouseion, but whose name we don’t have any sign on the inscription here, is honored by someone called with praenomen and nomen Marcus Aurelius – a friend of the honored person -. Although it’s not certain, the honoring person must be a citizen of Phaselis. The honored person probably made a contribution to the city as a procurator of Lycia and Pamphylia, and as a philosopher who could be likely a well-regarded person in the eye of the emperor.

Keywords: Phaselis, Epigraphy, Honorary Inscription, Mouseion, Philosopher

M. Adak – N. Tüner Önen – S. Şahin, “Neue Inschriften aus Phaselis”, Gephyra 2 (2006) 1-20.
The American Journal of Philology. Baltimore (Md.): Johns Hopkins University Press
E.  Akgün,  “II.  Sofistik  Dönem:  Yunan  Kültürünün  Yeniden  Canlanışı”.  Eds.  A. V. Çelgin – N. E. Akyürek-Şahin, Akron 7: Eskiçağ Yazıları 5.  İstanbul (2013) 49-73.
E. Akgün Kaya, “Philostratos: Sofist ve Biyografi Yazarı”. Eds. A. V. Çelgin – N. E. Akyürek Şahin, Akron 9: Eskiçağ Araştırmaları 7. İstanbul (2015) 251-270.
E. Akgün Kaya, “Filozof (Φιλόσοφος), Sofist (Σοφιστής), Retor (Ῥήτωρ): II. Sofistik Dönem’de Sınıflandırma Problemi”, MJH V/2 (2015) 1– 15
E. Akgün Kaya, Anadolu’da II. Sofistik Dönem: Sofist, Retor ve Filozofların Kamusal Alandaki Etkinlikleri. Yayımlanmamış  Doktora  Tezi,  Akdeniz  Üniver­­sitesi. Antalya 2016.
P. Ö. Aytaçlar, Yazıtlar ve antik kaynaklar ışığında Batı Anadolu’da Entelektüeller. İstanbul 2006.
A. Bernand – E. Bernand, Les inscriptions grecques et latines du Colosse de Memnon. Institut Français d’Archéologie Orientale, Bibliothèque d’étude 31, Paris 1960.
A. Bernand, Les portes du désert. Recueil des inscriptions grecques d’Antinooupolis, Tentyris, Koptos, Apollonopolis Parva et Apollonopolis Magna. Paris 1984.
Ägyptische Urkunden aus den königlichen Museen zu Berlin: Griechische Urkunden. Ed. U. Wilcken et. Al. Berlin 1895.
G. W. Bowersock, Greek Sophists in the Roman Empire. Oxford 1969.
E. Bowie, “Hadrian, Favorinus, and Plutarch”. J. Mossman (ed.), Plutarch and his Intellectual World, London (1997) 1-15.
A. C. Abuagla, Roma Dönemi Küçük Asya Procuratorları. Yayımlanmamış Doktora Tezi, Akdeniz Ünniversitesi, Antalya 2012.
Epigraphica Anatolica. Zeitschrift für Epigraphik und historische Geographie Anatoliens. Bonn 1983-.
S. Fein, Die Beziehungen der Kaiser Trajan und Hadrian zu den Litterati. Stuttgart 1994.
P. M. Fraser, Ptolemaic Alexandria. Text, notes and indexes. 3 cilt. Oxford 1972.
Greek, Roman and Byzantine Studies
P. Herrmann – H. Malay, “Statue Bases of the Mid Third Century A.D. from Smyrna”, EA 36 (2003) 1-11
Inscriptiones graecae ad res romanas pertinentes. Ed. René Cagnat et al. 3 vols. Paris 1901-1927.
Inscriptiones graecae urbis Romae. Ed. L. Moretti. 4 vols. Rome 1968-1990
Die Inschriften von Ephesos. 8 Bände. Engelmann – D. Knibbe – R. Merkelbach, Bonn 1980 (IK 13-Teil 3: 600-1000); Ch. Börker – R. Merkelbach, Bonn 1979 (IK 12-Teil 2: 101-599); R. Meriç – R. Merkelbach – J. Nollé – S. Şahin, Bonn 1981 (IK 17, 1-Teil 7.1: 3001-3500)
Inschriften griechischer Städte aus Kleinasien
P. Herrmann et al., Inschriften von Milet. Berlin 1997 (Teil 1: nr. 187-406); New York 1998 (Teil 2: nr. 407-1019)
S. Şahin, Die Inschriften von Perge. 2 Bände. Bonn 1999 (IK 54-Teil 1: nr. 1-279).  Bonn 2004 (IK 61-Teil II: nr. nr. 280-560).
D. F. McCabe, Priene Inscriptions. Texts and List. The Princeton Project on the Inscriptions of Anatolia, The Institute for Advanced Study, Princeton (1987).
M. Ç. Şahin, Die Inschriften von Stratonikeia. 4 Bände. Bonn 1981 (IK 21-Teil 1); Bonn 1982 (IK 22, 1-Teil 2, 1); Bonn 1990 (IK 22, 2-Teil 2, 2)
The Journal of Hellenic Studies. London: Society for the Promotion of Hellenic Studies.
C. P. Jones, “Prosopographical Notes on the Second Sophistic”. GRBS 21 (1980) 373-380.
C. P. Jones, “Philostratus’ Heroikos and Its Setting in Reality”, JHS 121 (2001) 141–149
G. Kaibel, Epigrammata graeca ex lapidibus conlecta. Berlin 1878. Reprint: Hildesheim 1965.
N. Lewis, “Literati in the service of Roman emperors: politics before culture,”. Eds.  L. Casson – M. Price, Coins, Culture and History in the Ancient World: Numismatic and Other Studies in Honor of Bluma L. Trell.  Detroit (1981) 149–166.
A Lexicon of Greek Personal Names, Volume VB: Coastal Asia Minor: Caria to Cilicia. Eds. J.-S. Balzat, R. W. V. Catling, É. Chiricat, F. Marchand – T. Corsten. Oxford 2013.
H.G. Liddell – R. Scott, A Greek and English Lexicon. Oxford 1940.
W. M. Calder – J. M. R. Cormack, Monuments from Lycaonia, the Pisido-Phrygian Borderland, Aphrodisias. Monumenta Asiae Minoris Antiqua [MAMA] VIII. Manchester 1962.
D. Magie, Roman Rule in Asia Minor II. 1950.
R. Merkelbach – J. Stauber, Steinepigramme aus dem griechischen Osten. Band 4. Münih-Leipzig 2002
B. Puech, Orateurs et Sophistes Grecs Dans Les Inscriptions D’époque Impériale. Paris 2002
H.-G. Pflaum, Les Carrières Procuratoriennes Équestres Sous Le Haut-Empire Romain, Paris 1960.
Supplementum Epigraphicum Graecum. Leiden – Amsterdam 1923-.
Sylloge Inscriptionum Graecarum. Ed. W. Dittenberger. 1864-1947.
G. R. Stanton, “Sophists and Philosophers: Problems of Classification”, AJPh 94 (1973) 350–364.
N. Tüner Önen, “Hadrians Reisen im östlichen Mittelmeer anhand neuer Inschriften aus Phaselis”, Adalya XVI (2013) 93-106.
N. Tüner Önen, B. Gürel, A. Akçay, “Phaselis Teritoryumunda Tespit Edilen Lahitlerin RTI Metodu Işığında Arkeolojik ve Epigrafik İncelemeleri ”. Phaselis III (2017) 343-369.
E. J. Watts, City and School in Late Antique Athens and Alexandria. Berkeley-Los Angeles-London 2006.

N. Tüner-Önen, “Phaselis’ten Yeni Bir Onurlandırma Yazıtına İlişkin Tamamlama Önerisi”. Phaselis V (2019) 361-368. http://dx.doi.org/10.18367/Pha.19023

http://dx.doi.org/10.18368/Pha.19023

Nihal TÜNER ÖNEN

Doç. Dr., Akdeniz Üniversitesi, Edebiyat Fakültesi, Eskiçağ Dilleri ve Kültürleri Bölümü, Antalya, nihaltuner@akdeniz.edu.tr |  https://orcid.org/0000-0002-1098-028X

]]> Sillyon’dan Dromos’lu Sıradışı Bir Yapı http://journal.phaselis.org/en/2019-en/pha-0106 Fri, 27 Dec 2019 11:13:02 +0000 http://journal.phaselis.org/uncategorized/pha-0106 An Unusual Structure with Dromos at Sillyon

Murat TAŞKIRAN
 https://orcid.org/0000-0001-6158-049X

Mustafa BİLGİN
https://orcid.org/0000-0002-9069-9614

PHASELIS V (2019) 347-360
DOI: 10.18367/Pha.19022
Received Date: 11.10.2019 | Acceptance Date: 06.12.2019
Online Publication Date: 27.12.2019

Öz: Halk arasında paşa deliği olarak bilinen Dromos’lu yapı, Sillyon’un güney yamacındaki kayalık bir alanda kuzey-güney oryantasyonlu konumlanmaktadır. Yapı ve çevresinde yapılan incelemelerde herhangi bir strüktür tespit edilmemiş ve tekil durduğu anlaşılmıştır. Buranın girişi güneyde olup yüzeyin altından, kentin üzerinde yükseldiği tepenin içine doğru devam etmektedir. İncelemelerimiz sonrasında, yapının beş odalı ve uzun bir dromos’a sahip olduğu ve böylece sıradışı bir plan sergilediği ortaya çıkmış ve kendisi için ‘dromos’lu yapı’ terimi uygun görülmüştür. Odaların her birine, güneydeki giriş odasından itibaren, A ile E arasında alfabetik isimler verilmiş ve değerlendirmeler odalara göre yapılmıştır. A odasının batı duvarında, tam okunamayan dört satırlık bir yazıt bulunmaktadır. A odasından başlayan 1.92 m yüksekliğinde ve 0.50 m genişliğindeki dromos, kuzey yönde 21.95 m devam etmektedir. Dromos’un tabanında bir kanal tespit edilmiştir. Dromos kuzeyde, içerden bir birbirine açılan ve yan yana yerleştirilmiş dört odaya bağlan­maktadır. Odaların içi nemli olup derz aralarından su damlamaktadır. Yaptığımız incelemeler sonunda, odalarda biriken suların dromos’taki kanal vasıtasıyla A odasına taşındığı ortaya çıkmıştır. Yapının düzgün örülmüş duvarları, yapım tekniği ve odaların çatı sistemi Roma İmparatorluk Dönemi mimari özelliklerini yansıtmaktadır. Yapının planı ve suyla olan ilişkisi kutsal bir yönünün olduğunu göstermektedir. Bu makalede, mevcut araştırmalar ışığında konumu, farklı planı, inşaat tekniği ve yazıtından hareketle yapının kimliği tartışılarak antikçağdaki işlevi hakkında öneriler sunulacaktır.

Anahtar sözcükler: Pamphylia, Sillyon, Dromos, Su Yapısı, Sıradışı

Top

Abstract: The concerned structure with dromos, locally known as paşa deliği, literally “pasha’s hole”, is situated in a rocky part on the south slope of Sillyon. Oriented in the north-south direction, the structure is in solitude and no other structures were noted in close proximity during our exploration. The entrance is on the south and the structure extends into the hill on top of which the city rises. The structure is understood to comprise five chambers and a long dromos, hence the term ‘structure with dromos’, exhibiting a very unusual layout. The chambers are labelled with a letter from A to E and assessment is done according to chambers. A partially legible inscription in four lines is noted on the western wall of chamber A. The dromos of 1.92 m height and 50 cm width starts from chamber A and stretches northward for 21.95 m. On the floor of the dromos runs a canal. The dromos leads to the four chambers, namely B to E, all placed side by side and interconnecting. These chambers are damp and water seeps in from between the blocks. Our investigation showed that the water collecting in the chambers was conveyed to chamber A via the canal in the floor of the dromos. Fine masonry of the structure, construction technique and superstructures of the chambers reflect characteristics of the Roman Imperial period. The layout of the structure and its connection with water suggest that it had some sacred feature. This article explores its location, unusual layout, construction technique and the inscription and discusses its identity and function in antiquity.

Keywords: Pamphylia, Sillyon, Dromos, Water Structure, Uncommon

Lycia, Pamphylia and Psidia = G. F. Hill, Catalogue of the Greek Coins of Lycia, Pamphylia and Pisidia. London 1897.
O. Broneer, “A Mycenaean Fountain on the Athenian Acropolis”. Hesperia: the journal of the American School of Classical Studies at Athens 8 (1939) 317–433.
J. Eerbek, “The Hittite Tunnel or “Secret Spring”. Eds. R. M. Czichon et al., Archäologische Forschungen in Oymaaaç Höyük/Nerik (?) in den Jahren 2007-2010, MDOG 143. (2012) 238-243.
E. I. Gordon, “The Meaning of the Ideogram dKASKAL.KUR = “Underground Water-Course” and its Significance for Bronze Age Historical Geography”. Journal of Cuneiform Studies Vol. 21 (1967) 70-88.
V. Haas – G. Wilhelm, Hurritische und luwische Riten aus Kizzuwatna. Hurritologische Studien I. Alter Orient und Altes Testament, 3. Neukirchen- Vluyn 1984.
J. D. Hawkins, “Home to the Thousand Gods of Hatti”. Ed. J. G. Westenholz, Capital Cities. Urban Planning and Spiritual Dimensions. Proceedings of the Symposium Held on May 27.-29. 1996. Jerusalem (1993) 65-82.
J. D. Hawkins, “The Historical Significance of the Karahöyük (Elbistan) Stele”. Eds. M. J. Mellink, E. Porada – T. Özgüç, Anatolia and its Neighbours. Studies in Honor of Nimet Özgüç. Ankara (1993) 273-279.
J. D. Hawkins, “Hittite Monuments and Their Sanctity”. Eds. Anacleto D’Agostino, Valentina Orsi, Giulia Torri, Sacred Landscapes of Hittites and Luwians: proceedings of the International Conference in Honour of Franca Pecchioli Daddi: Florence, February 6th-8th 2014. (2015) 1-9.
S. Iakovidis, Late Helladic Citadels on Mainland Greece. Leiden 1983.
G. Iannace – U. Berardi, “The Acoustic of Cumaean Sibyl”. Proceedings of Meetings on Acoustics 30 (2017) 1-10.
G. Iannace – A. Trematerra, “The Acoustics of Cumaean Sibyl Cave (Italy)”. Ed. Linda C. Eneix, Archaeoacoustics II The Archaeology of Sound, Publication of Proceedings from the 2015 Conference in Turkey. (2016) 69-78.
M. Korfmann, “Troia-Ausgrabungen 1997 mit einem topographischen Plan zu ‘Troia und Unterstadt’”. Studia Troica 8 (1998) 1-70.
H. Kumsar, M. Taşkıran – K. Horiuchi, “Sillyon Antik Kent Alanındaki (Antalya) Kütle Hareketlerine Neden Olan Faktörlerin İncelenmesi”. Eds. H. Sözbilir et al. Uluslararası Katılımlı 72. Türkiye Jeoloji Kurultayı, 28 Ocak–01 Şubat 2019. Ankara (2019) 896-900.
V. K. G. Lanckoroński, Pamphylia ve Pisidia Kentleri I. Çev. S. Bulgurlu. İstanbul 2005.
Ç. Maner – E. Kuruçayırlı, “İvriz Ambarderesi Kızlar Oğlanlar Sarayı (Manastırı) Mağarası’nda Araştırmalar”. Belleten LXXXII/295 (2018) 785-801.
R. C. Monti, “The Identification of Vergil’s Cave of the Cumaean Sibyl in Aeneid 6”. Vergilius (1959-)40 (1994) 19-34.
P. Neve, “Eine hethitische Quellgrotte in Boğazköy”. Istanbuler Mitteilungen 19 (1970) 97-107.
H. Otten, “KASKAL.KUR”. Reallexikon der Assyriologie und Vorderasiatischen Archaeologie 5-6 (1980) 70-80.
T. Ökse, “Eski Önasya’dan Günümüze Yeni Yıl Bayramları, Bereket ve Yağmur Yağdırma Törenleri”. Bilig 2006/36 (2006)47-68.
E. Özer, “2010 Yılı Sillyon Antik Kenti ve Çevresi Yüzey Araştırması”. Araştırma Sonuçları Toplantısı XXIX/3 (2011) 33-48.
E. Özer, A. Deveci – M. Taşkıran, “Sillyon ve Çevresi Yüzey Araştırması 2010”. Anmed (Anadolu Akdenizi Arkeoloji Haberleri) 2011-9 (2011) 209-213.
H. W. Parke, “Sibyls and Sibylline Prophecy in Clasical Antiquity”. Ed. B. C. McGing, Croom Helm classical studies. London (1988) 71-99.
D. S. Potter, “Sibyls in the Greek and Roman World”. JRA 3 (1990) 471-483.
M. Taşkıran, Sillyon Savunma Sistemi ve Pamphylia Bölgesindeki Konumu. Yayınlanmamış Doktora Tezi, Pamukkale Üniversitesi. Denizli 2017.
C. Walde, “Sibylle”. Der Neue Pauly, Enzyklopadie der Antike, Band 11. Stuttgart-Wiemar (2001) 499-502.

M. Taşkıran – ­M. Bilgin, “Sillyon’dan Dromos’lu Sıradışı Bir Yapı”. Phaselis V (2019) 347-360. http://dx.doi.org/10.18367/Pha.19022

http://dx.doi.org/10.18368/Pha.19022

Murat TAŞKIRAN

Dr., Pamukkale Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Arkeoloji Bölümü, Kınıklı Kampüsü, Denizli. mtaskiran@pau.edu.tr |  https://orcid.org/0000-0001-6158-049X

Mustafa BİLGİN

Dr. Öğr. Üyesi, Afyon Kocatepe Üniversitesi, Fen-Edebiyat Fakültesi, Ahmet Necdet Sezer Kampüsü, Afyonkarahisar. bilgin@aku.edu.tr |  https://orcid.org/0000-0002-9069-9614

]]> MS I. ve VIII. Yüzyıllar Arasında Kuzeybatı Pisidia’da Hristiyanlık http://journal.phaselis.org/en/2019-en/pha-0105 Thu, 26 Dec 2019 11:06:23 +0000 http://journal.phaselis.org/uncategorized/pha-0105 The Christianity in Northwest Pisidia Between 1st and 8th Centuries AD

Gülcan KAŞKA
 https://orcid.org/0000-0003-0566-3965

Kansu EKİCİ
https://orcid.org/0000-0002-8252-1138

PHASELIS V (2019) 333-346
DOI: 10.18367/Pha.19021
Received Date: 12.09.2019 | Acceptance Date: 21.11.2019
Online Publication Date: 26.12.2019

Öz: Anadolu’nun birçok bölgesinde olduğu Pisidia Bögesi’nde de Hristiyanlığın yayılmasında Aziz Paulus ve Aziz Barnabas öncü bir misyon üstlenmişlerdir. Azizler gittikleri yerlerde yeni dinin yayılması için müritlerini görevlendirmişlerdir. MS I. yüzyılda yayılmaya başlayan Hristiyanlık sonraki yüzyıllarda halk tarafından kabul görmüştür. Hristiyanlar, MS III. yüzyıl sonu ve IV. yüzyılın başında zulümlere uğramıştır. Ancak MS 313 yılında ilan edilen Milano Fermanı’yla Hristiyanlık diğer dinlerle eşit statüye kavuşmuş ve Theodosius döneminde ise imparatorluğun resmi dini olmuştur. Bununla birlikte Hristiyanların kendi aralarında farklı görüşler meydana gelmiş bu görüş ayrılıklarını gidermek için sık sık konsiller düzenlenmiştir. Bu konsillere Pisidia Bölgesi’ndeki kentlerden de temsilciler gönderilmiştir.

Anahtar sözcükler: Philippus Arabs, L. Egnatius Victor Lollianus, Pontus et Bithynia, Nikomedeia, Ağırlık Yazıtı

Top

Abstract: As in many parts of Anatolia, in the region of Pisidia, St. Paulus and St. Barnabas have undertaken a leading mission in the spread of Christianity. The saints assigned their disciples to spread the new religion where they went. Christianity, which began to spread in the Ist century, was accepted by the people in the following centuries. At the end of the IIIrd century and the beginning of the IVth century, the Christians were murdered with persecutions. But Christians, the Milan Edict which was proclaimed in 313, gained equal status with other religions and then became the official religion in time of Theodosius. However, there were different views among Christians, the Christians have often appointed councils to remedy these disagreements. Representatives from the cities of Pisidia were sent to these councils.

Keywords: Roman Republic, Imperialism, Near East, Piracy, Carrhae

Modern Literature

Acta Conciliorum Oecumenicorum. Tomus I: Concilium Universale Ephesenum. Volumen I: Acta Graeca. Pars I: Collectio Vaticana. 1-32 Edt. E. Schwartz – S. Johannes, Berolini 1927.
R. Adıbelli, “Doğu Hıristiyanlarının Bugünkü Durumuna Genel Bir Bakış”. Milel ve Nihal İnanç, Kültür ve Mitoloji Araştırmaları Dergisi 10/2 (2013) 133-172.
Y. Akin, İS. III. – V. Yüzyıllarda Pamphylia Kentlerindeki Toplumsal Değişimler. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Akdeniz Üniversitesi SBE. Antalya 2012.
M. V. Anastos, “The Edict of Milan (313): A Defence of its Traditional Authorship and Designation”. Revue des études byzantines 25 (1967) 13-41.
J. Atkinson, “Leo III and Iconoclasm”. Theoria: A Journal of Social and Political Theory 41 (1973) 51-62.
M. Aydın, “Hıristiyanlık Mezhepler ve Tarikatlar”. TDVİA 17 (1998) 353-358.
M. Aydın, “Konsillerin Hıristiyanlıktaki Yeri ve Önemi”. Dinler Tarihi Araştırmaları III (2002) 107-117.
J. M. G. Barclay, Jews in the Mediterranean Diaspora: From Alexander to Trajan (323 BCE 117 CE). Edinburgh 1996.
K. Belke – N. Mersisch, Tabula Imperii Byzantini 7, Phrygien und Pisidien. Wien 1990.
Bibliotheca Hagiographica Graeca. Edt. F. Halkin, (Bibliotheca Hagiographica Graeca (Société des Bollandistes), Brüksel 1957.
W. M. Calder, “Early-Christian Epitaphs from Phrygia”. Anatolian Studies 5 (1955) 25-38.
Corpus Inscriptionum Graecarum. Edt. A. Böckhe, Corpus Inscriptionum Graecarum, Berlin 1828–1877.
J. Darrouzès, “Listes épiscopales du concile de Nicée (787)”. Revue des études Byzantines 33 (1975) 5-76.
A. H. Eroğlu, “Doğu Batı Kiliselerinin Ayrılış Sebepleri”. Dini Araştırmalar 2/5 (1999) 387-413.
A. H. Eroğlu, “Hıristiyanların Bölünme Sürecine Genel Bir Bakış”. Ankara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi 41/1 (2000) 309-325.
S. Eyice, “Thekla at Antioch”. Eds.T. Drew-Bear – M. Taşlıalan – C. M. Thomas Actes du Ier congres international sur Antioche de Pisidie. Lyon (2002) 111–122.
A. Filipini, “Non sono atti degli apostoli ma scritti demoniaci. Il movimento enkratita nell’Anatolia tardoantica: iscrizioni, eresiologi e testi apocrifi”. Asia Minor Studien 86 (2017) 413-472.
R. L. Fox, Pagans and Christians. New York 2006.
C. M. Gwynn, Christianity in the Later Roman Empire: A Sourcebook. London 2015.
Ö. F. Harman, “Konsil” TDVİA 26 (2002) 175-178.
H. Hegermann, “Diaspora in the Hellenisctic Age”. The Cambridge History of Judaism. Eds. W. D. Davies – L. Finkelstein. Cambridge (1989) 115-166.
Inscriptiones Latinae Selectae. I-III. Edt. H. Dessau, Berlin
P. A. Iversen, “Inscriptions from Pisidian Konane (Conana) and the Surrounding Area”. Epigraphica Anatolica 45 (2012) 104-152.
T. Kaçar, “Roma İmparatorluğun’da Kilise Konsillerinin Siyasallaşması: İznik Örneği”. Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi II/1 (2002) 1-18.
T. Kaçar, “Konstantinopolis Kilisesinin Kuruluşu: Mitoloji ve Tarih”. Güneydoğu Avrupa Araştırmaları Dergisi 14 (2009) 115-137.
T. Kaçar, “Roma İmparatorluğu, Hıristiyanlar ve Milano Fermanı’nın 1700. Yılı”. Toplumsal Tarih Dergisi 230 (2013) 46-50.
T. Kades, Der Dialog zwischen Christen und Muslimen im Spannungsfeld von Tradition und Moderne XXI. Berlin 2008.
G. Kaşka, “Pisidia Antiokheia’sında Hristiyanlık”, SDÜ Fen-Edebiyat Fakültesi Sosyal Bilimler Dergisi 41 (2017) 21-33.
M. Katar, “Tevhitten Teslise Geçiş Sürecinde Hıristiyanlık (Bir Yahudi İhya Hareketi Olarak Başlayan Hıristiyanlığın Evrensel Bir Din Haline Geliş Öyküsü)”. Journal of Islamic Research 20/3 (2007) 330-339.
N. Lenski, Constantine and the Cities: Imperial Authority an Civic Politics. Philadelphia 2016.
B. Levick, Roman Colonies in Southern Asia Minor. Oxford 1967.
L. I. Levine, “The Hellenistic–Roman Diaspora ce 70–ce 235: The Archaeological Evidence”. Eds. W. Horbury – W. D. Davies – J. Sturdy, The Cambridge History of Judaism 3. Cambridge (1999) 991-1024.
M. V. Levtchenko, Bizans Tarihi. Çev.: Maide Selen. İstanbul 2007.
M. Madrigal, Anadolu’nun Ekümenik Konsilleri. İstanbul 2014.
Monumenta Asiae Minoris Antiqua. Manchester 1928-.
S. Mitchell, “Maximinus and the Christians in A.D. 312: A New Latin Inscription”. JRS 78 (1988) 105-124.
R. L. Mullen, The Expansion of Christianity A Gazetteer of its First Three Centuries. Leiden-Boston 2004.
J. J. Norwich, Bizans: Erken Dönem (MS. 323-802). Çev.: Hamide Koyukan. İstanbul 2013.
G. Ostrogorsky, Bizans Tarihi. Çev.: Fikret Işıltan. Ankara 2011.
M. Özyıldırım, “Ariminum ve Seleucia ad Calycadnum Konsilleri, 359 İkiz Konsiller Yılı”. Olba XV (2007) 1-42.
B. Parker, “Works of the Law and the Jewish Settlement in Asia Minor”. JGRChJ 9 (2013) 42-96.
Patrologia Graeca. Edt. J. P. Migne, 1-161, Paris 1857-1866.
W. M. Ramsay, Cities and Bishoprics of Phrygia Being an Essay of the Local History of Phyrygia from the Earliest Times to the Turkish Conquest I–II. Oxford 1895–1897.
J. B. Rives, “The Decree of Decius and the Religion of Empire”. JRS 89 (1999) 135-154.
D. M. Robinson, “Greek and Latin Inscriptions from Asia Minor”. TAPhA 57 (1926) 195–237.
R. E. Rubenstein, İsa Nasıl Tanrı Oldu?. Çev.: Cem Demirkan. İstanbul 2004.
V. Ruggieri – A. Filipović, “Antiochia di Pisidia Qualche considerazione epigrafica e liturgica”. La Parola del Passato 157 (2007) 451–468.
P. Schaff, History of the Christian Church Volume I: Apostolic Christianity. A.D. 1-100. New-York 2002.
A. Schalit, “The Letter Antiochus III to Zeuxis Regarding the Establishment of Jewish Military Colonies in Phrygia an Lydia”. JQR 50/4 (1960) 289-318.
Supplementum Epigraphicum Graecum. Leiden et al. 1923.
M. Sinanoğlu, “İznik Konsili”. TDVİA 23 (2001) 549-552.
J. P. Sodini, “Küçük Asya”. Bizans Dünyası. Doğu Roma İmparatorluğu 330-641. Çev.: A. Bilge. İstanbul 2014.
S. Sönmez, “Manastırların Sosyokültürel Yapı ve Fonksiyonları”. A. Ü. Türkiyat Araştırmaları Enstitüsü Dergisi [TAED] 54 (2015) 693-711.
P. Stephenson, Büyük Konstantin. Çev.: Gürkan Ergin. İstanbul 2016.
J. R. S. Sterrett, The Wolfe Expedition to Asia Minor. Boston 1888.
J. R. S. Sterrett, An Epigraphical Journey in Asia Minor. Boston 1888.
S. Şahin, Die Inschriften von Arykanda. Bonn 1994.
A. Şişman, “Misyonerlik Faaliyetleri ve Uşak’ta Montanizm’e Dair Çalışmalar”. Afyon Kocatepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi 3/2 (2001) 1-6.
W. Tabbernee, Early Christianity in Context An Exploration: Across Cultures and Continents. Michigan 2014.
P. Talloen, Cult in Pisidia. Religious Practice in Southwestern Asia Minor from Alexander the Great to the Rise of Christianity. Studies in Eastern Mediterranean Archaeology 10. Brepols (2015).
Tituli Asiae Minoris. I-V, Vien 1901-1981.
M. Tarakçı, “Nestorius ve Kristolojisi”. Uludağ Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi 19/1 (2010) 215-241.
H. Tiefenbach, Anadolu’nun Azizleri. İstanbul 2012.
P. R. Trebilco, Jewish Communities in Asia Minor. Cambridge 1994.
A. A. Vasiliev, Bizans İmparatorluğu Tarihi. Çev.: Arif Müfid Mansel. Ankara 1943.

G. Kaşka – ­ K. Ekici, “MS I. ve VIII. Yüzyıllar Arasında Kuzeybatı Pisidia’da Hristiyanlık”. Phaselis V (2019) 333-346. http://dx.doi.org/10.18367/Pha.19021

http://dx.doi.org/10.18368/Pha.19021

Gülcan KAŞKA

Dr. Öğr. Üyesi, Süleyman Demirel Üniversitesi, Fen Edebiyat Fakültesi, Arkeoloji Bölümü, Klasik Arkeoloji Anabilim Dalı, Isparta. gulcankaska@sdu.edu.tr |  https://orcid.org/0000-0003-0566-3965

Kansu EKİCİ

Dr. Öğr. Üyesi, Süleyman Demirel Üniversitesi, Fen Edebiyat Fakültesi, Tarih Bölümü, Orta Çağ Tarihi Anabilim Dalı Isparta. kansuekici@sdu.edu.tr |  https://orcid.org/0000-0002-8252-1138

 

]]> Roma Cumhuriyet Dönemi Emperyalizmi ve Yakın Doğu Emperyalist Politikaları Üzerine Bazı Değerlendirmeler http://journal.phaselis.org/en/2019-en/pha-0104 Wed, 25 Dec 2019 21:22:03 +0000 http://journal.phaselis.org/uncategorized/pha-0104 Some Considerations on the Imperialism of Roman Republic and Its Emperialistic Policies over the Near East

Muzaffer DEMİR
 https://orcid.org/0000-0001-7270-2317

PHASELIS V (2019) 315-332
DOI: 10.18367/Pha.19020
Received Date: 09.10.2019 | Acceptance Date: 07.11.2019
Online Publication Date: 26.12.2019

Öz: Roma’nın Yakındoğu’ya yönelik emperyal politikalarını yorumlayan modern çalışmaların, Doğu kültürlerini önyargılı bir şekilde barbar, öteki olarak gören ve genelde güçlü aristokratların görüşlerini yansıtan Roma ve Hellen kökenli antik yazarların verilerinden hareket ederek bazı çıkarımlarda bulun­dukları görülmektedir. Son zamanlarda her ne kadar bu önyargılı antik kaynaklara yönelik eleştirel yorumlar söz konusu olsa da, tarafsız yorumlama konusunda belli bir direncin de devam ettiği gözlem­lenmektedir. Bu bağlamda, hala tartışma konusu olsa da, W. Harris’in “War and Imperialism in Republican Rome 327-70 BC” başlıklı çalışmasında sunduğu bakış açıları daha nesnel görünmektedir. Biz bu çalış­mamızda Harris’in ilgili görüşlerini destekler içerikte Roma Cumhuriyeti’nin MÖ I. yüzyılın ilk yarısında Anadolu’nun güney kıyılarındaki sözde korsanlıkla mücadelesi ve Yakındoğu’da MÖ 53 yılında Parthlara karşı gerçekleşen Carrhae Muharebesi’nin sebepleriyle ilgili iki örneklemeyi açıklamaya çalışacağız.

Anahtar sözcükler: Roma Cumhuriyeti, Emperyalizm, Yakın Doğu, Korsanlık, Carrhae

Top

Abstract: The modern works interpreting the imperialistic policies of Rome towards the Near East appear to have made some of their inferences from the works of ancient Greek and Roman writers who in general not only reflected the views of aristocrats and but also saw the Eastern cultures as marginalised and barbarian. Although in recent years the inferences based on the precudicious views of these ancient writers have been critisized, it appears that there is still a reaction as regard to the impartial interpretation. Within this context, it seems that W. Harris’s approaches in his work titled as “War and Imperialism in Republican Rome 327-70 BC” are more objective, though still debated. In this work, in line with the relative views of Harris, we shall strive to explain the two cases; (a) Roman Republic’s so-called struggle with the piracy in southern Anatolian coasts during the first half of the 1st century BC, (b) the reasons of the war of Carrhae in 53 BC against the Parthians in the Near East.

Keywords: Roman Republic, Imperialism, Near East, Piracy, Carrhae

M. Arslan, “I. Mithridates–Roma Savaşı: Rhodos ve Lykia’nın Durumuna Genel Bakış”. Şurada: Lykia İncele­meleri 1. Eds. S. Şahin et al., İstanbul (2002) 115-128.
M. Arslan, “İÖ. 188 Yılından İÖ. 67 yılına Kadar Lykia, Pamphylia ve Kilikia Trakheia Sahillerindeki Korsanlık Faaliyetleri: Nedenleri ve Sonuçları”. Adalya VI (2003) 91-118.
M. Arslan, Mithradates VI Eupator: Roma’nın Büyük Düşmanı. İstanbul 2007.
M. Beard – M. Crawford, Rome in the Late Republic: Problems and Interpretations. London 1985.
A. L. Beek, Freelance Warfare and Illegitimacy: the Historians’ Portrayal of Bandits, Pirates, Mercenaries and Politicians (PhD Thesis), University of Minnesota 2015.
P. A. Brunt, “Reflections on British and Roman Imperialism”. Comparative Studies in Society and History 7/3 (1965) 267-288.
T. J. Cornell, The Beginning of Rome. Italy and Rome from the Bronze Age to the Punic Wars (c. 1000-264 BC). London/New York 1995.
M. H. Crawford, The Roman Republic. Second Ed. Harvard University Press 1993.
M. H. Crawford, Roman Statutes I. London 1996.
P. De Souza, “Romans and Pirates in a Late Hellenistic Oracle from Pamphylia”. Classical Quarterly 47/2 (1997) 477-481.
P. De Souza, Piracy in the Graeco-Roman World. Cambridge 1999.
P. De Souza, “Rome’s Contribution to the Development of Piracy”. Memoirs of the American Academy in Rome 6 (2008) 71-96.
M. Demir, “Antik Kaynaklar Işığında III. Attalos’un Vasiyeti”. Eds. E. Önen – M. Mutluer – N. Çetin, Uluslararası Bergama Sempozyumu Bildiriler Kitabı, 7-9 Nisan 2011, 1. Cilt. İzmir (2011) 179-199.
M. Demir, “Carrhae Savaşı’nın (MÖ 53) Sebepleri ve Sonuçları Üzerine Bazı Değerlendirmeler”. Cedrus VI (2018) 233-248.
M. Demir, “Marcus Antonius’un Parthia Savaşı’n ın (MÖ 40-33) Sebepleri ve Sonuçları Üzerine Bazı Değerlendirmeler”. Tüba-Ar 24 (2019) 149-169.
S. Dimitriev, Local Administration in the Province of Asia, The Problem of Roman Influence. Harward University/Cambridge/Massachusetts 2000.
S. Dimitriev, “(Re-)constructing the Roman empire: from ‘imperialism’ to ‘post-colonialism’. An historical approach to history and historiography” (Re-)constructing the Roman empire: from ‘imperialism’ to ‘post-colonialism’. An historical approach to history and historiography(Re-)constructing the Roman empire: from ‘imperialism’ to ‘post-colonialism’. An historical approach to history and historiography. Annali della Scuola Normale Superiore di Pisa. Classe di Lettere e Filosofia, Serie 5 1/1 (2009) 123-164.
R. M. Errington, The Dawn of Empire: Rome’s Rise to World Power. London 1971.
T. Frank, Roman Imperialism. New York 1914.
E. S. Gruen, The Hellenistic World and the Coming of Rome. Berkeley/Los Angeles/London 1984.
W. V. Harris, War and Imperialism in Republican Rome 327-70 BC. Oxford 1979.
T. Harrison, “Ancient and Modern Imperialism”. Greece & Rome 55/1 (2008) 1-22.
M. S. Hobson, “Roman imperialism in Africa from the Third Punic War to the battle of Thapsus (146-46 BC)”. Eds. N. Mugnai-J. Nikolaus – N. Ray, De Africa Romaque: Merging cultures across North Africa. London (2016), 103-120.
K. Hopkins, “Economic Growvth and Towns in Classical Antiquity”. Eds. P. Abrams – E. A. Wrigley, Towns in Societies: Essays in Economic History and Historical Sociology. Cambridge University Press (1978) 35-77.
K. Hopkins, Conquerors and Slaves. Cambridge University Press 1981.
B. Isaac, Limits of Empire. The Roman Army in the East. Oxford 1990.
R. M. Kallet-Marx, Hegemony to Empire. The Development of the Roman Imperium in the East from 148 to 62 BC. Berkeley/Los Angeles/Oxford 1995.
K. Lomas, “Greeks, Romans, and Others: problems of colonialism and ethnicity in southern Italy”.  Eds. J. Webster – N. Cooper, Roman imperialism. Post-colonial perspectives 3. Proceedings of a symposium held at Leicester University in November 1994. Leicester (1996), 135-144.
T. Mommsen, The History of Rome, Vol. V. Trans. W. P. Dickson. London 1984.
J. S. Richardson, “The Spanish Mines and the Develepmont of Provincial Taxation in the Second Century BC”. Journal of Roman Studies 66 (1976) 139-152.
SH. Sidebottom, “Roman Imperialism: The Changed Outward Trajectory of the Roman Empire”. Historia: Zeitschrift für Alte Geschichte 54/3 (2005) 315-330.
A. N. Sherwin-White, Roman Foreign Policy in the East 168 B.C. to A. D. 1. Norman 1984.
L. R. Taylor – A. B. West, “Latin Elegiacs from Corinth”. American Journal of Archaeology 32/1 (1928) 9-22.
F. W. Walbank, “Polybius and Rome’s Eastern Policy”. Journal of Roman Studies 53 (1963) 1-13.
C. B. Welles, Royal Correspondence in the Hellenistic Pe­ri­od. London 1934.

M. Demir, “Roma Cumhuriyet Dönemi Emperyalizmi ve Yakın Doğu Emperyalist Politikaları Üzerine Bazı Değerlendirmeler”. Phaselis V (2019) 315-332. http://dx.doi.org/10.18367/Pha.19020

http://dx.doi.org/10.18368/Pha.19020

Muzaffer DEMİR

Prof. Dr., Muğla Sıtkı Koçman Üniversitesi, Edebiyat Fakültesi, Tarih Bölümü, Muğla. dmuzaffer68@gmail.com, https://orcid.org/0000-0001-7270-2317

]]>